Izvor: Danas, 28.Maj.2016, 00:03 (ažurirano 02.Apr.2020.)
"Veliko blato" nova oaza
Novi Sad, Beograd - Južni deo nekada prostranog Pančevačkog rita, smeštenog između Dunava i Tamiša, definitivno naše najveće močvare, postao je zaštićeno područje saopštilo je Društvo za zaštitu i proučavanje ptica Srbije. Kako navode u ovoj organizaciji, odluku o proglašenju zaštićenog staništa "Veliko blato" donela je krajem proteklog meseca Skupština grada Beograda.
Novo beogradsko zaštićeno područje nalazi se u gradskoj opštini Palilula, nedaleko od >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << Krnjače i površine je 293 hektara. Unutar njega ustanovljeni su režimi zaštite II i III stepena, u kojima su zabranjene pojedine aktivnosti koje imaju negativni uticaj na vrste i staništa na ovom području. A upravo su divlje vrste njegov pravi ponos.
Među njima se ističu dve vrste divljih orhideja, 120 vrsta ptica, devet vrsta vodozemaca, četiri vrste gmizavaca i jedna strogo zaštićena vrsta ribe. Ovo područje se oduvek dičilo brojnim pticama. Velika jata se zaustavljaju na njemu tokom seobe, a neke retke vrste se tu i gnezde, naročito gak, žuta čaplja i patka njorka. Upravljač zaštićenog područja je preduzeće Šaranski ribnjak "Mika Alas" iz Beograda. Ovom preduzeću je poveren niz zadataka čije ispunjavanje je preduslov da ovo zaštićeno područje zaista funkcioniše: organizacija i rad čuvarske službe, postavljanje informativnih tabli za posetioce, promocija, naplata naknade za njegovo korišćenje, upravljanje populacijama vrsta, monitoring njihovih populacija, donošenje i sprovođenje plana upravljanja i uspostavljanje sveukupnog unutrašnjeg reda na ovom području.
Poseban izazov svakako će biti usklađivanje interesa rekreativnog ribolova sa zaštitom ovog područja. Pozdravljajući proglašenje ovog značajnog područja zaštićenim, Društvo za zaštitu i proučavanje ptica Srbije, sa sedištem u Novom sadu, nada se da je upravljač sposoban da preuzme obaveze koje sa sobom donosi upravljanje.
Prirodni koridori umesto betona
Ornitolozi veruju da će problemi sa kojima je ovaj prostor bio suočen, pre svega brza urbanizacija i pretvaranje prirodnih staništa u građevinsko zemljište, biti rešeni, te da će ovo područje biti prirodnim koridorima povezano sa ostalim staništima živog sveta u okolini. Jedino tako ono može da bude realno, a ne samo formalno, zaštićeno.
