Izvor: Glas javnosti, 31.Mar.2013, 12:18 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Tito i dalje vlada ulicama predgrađa
BEOGRAD - U Beogradu postoji osam ulica koje nose ime po Josipu Brozu Titu, ali se nijedna ne nalazi u centralnoj zoni grada.
Sve su skrajnute – najviše ih ima u opštini Grocka,
i to u naseljima Boleč, Kaluđerica, Leštane i Umčari, jedna je u
Barajevu, jedna na teritoriji Palilule, u naselju Višnjica, i sedma u
opštini Surčin.
Time se glavni grad Srbije i
nekadašnja prestonica SFRJ, čiji je Tito bio >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << doživotni predsednik, nije
našao u društvu bivših jugoslovenskih gradova u kojima maršal i dalje
ima trgove i ulice, smeštene u užem centru.
Dok u Komisiji za spomenike, nazive
trgova i ulica napominju da je odavno prošlo vreme preimenovanja ulica i
da samo nove saobraćajnice mogu da dobiju nova imena, zagovornicima
ideje da bi prestonica Titu trebalo da posveti neku od većih ulica,
preostaje samo da kritikuju nadležne.
– Više nema dupliranja naziva ulica u
Beogradu. Ko je ima, ima je. Nije bitno da li je ona mala ili velika,
nalazi li se u centru ili na obodu, već je važno da ulica postoji –
kategoričan je Slobodan Stanimirović, predsednik komisije, koja je pre
dve godine iz istog razloga odbila inicijativu Pokreta za evropsku
kulturnu saradnju (PEKS) da se neka novobeogradska ulica nazove po
Titu.Vlade Radulović, predsednik PEKS-a, podseća da niko iz pokreta nije
tražio da se ulici Kralja Milana vrati nekadašnji naziv Maršala Tita,
ali da je bilo logično da predsednik SFRJ dobije ulicu u Novom Beogradu.
– Tada se obeležavalo pola veka Pokreta nesvrstanih, koji je Tito osnovao i čiji je bio vođa.
U novobeogradskom Centru „Sava”
održan je prvi samit, u blizini su Nehruova i Gandijeva ulica. Sve su to
bili razlozi za podnošenje inicijative – nabraja Radulović, podsećajući
da i uSkoplju postoji Titova ulica i da makedonske vlasti planiraju da
mu podignu bistu.U Srbiji koja je najduže branila jugoslovenski
identitet, Ulica maršala Tita u centru Beograda (povezivala je Slaviju i
Terazije), preimenovana je 1992. godine u Srpskih vladara, a kasnije i u
Ulicu kralja Milana.Istraživač Milan Radanović, koji smatra da je u
Beogradu, kao i ostalim gradovima Srbije, trebalo ostaviti stare nazive
ulica, među kojima i Ulicu maršala Tita.
– Problem je u tome što se kod nas u
poslednjih 25 godina u istorijskoj publicistici i javnosti uopšte, o
Brozu stvorio istorijski stereotip kao nosiocu antisrpskih tendencija.
On je postao simbol potiranja srpskih nacionalnih interesa. Broz jeste
kontroverzna istorijska ličnost, njegovu ulogu treba stalno ispitivati, o
njemu istorijska nauka nije još dala definitivan sud i teško da će u
dogledno vreme to i uraditi. Ali, postavlja se pitanje da li je to
apsolutno neophodno. Broz je u socijalističkom razdoblju
monumentalizovan do kulta ličnosti, dok se u postsocijalističkom periodu
o njemu stvorila nezasluženo negativna slika, iako je kao istorijska
ličnost bio odgovoran za mnoge negativne tendencije – ističe Radanović,
dodajući da pored preimenovanja ulica sa njegovim nazivom, postoji još
jedan važan problem – menjanje imena ulica koje su svojevremeno nazvane
po istaknutim lokalnim antifašistima i herojima rata.
– U Beogradu je Ulica Milutina
Dobrojevića na Čuburi, čoveka koji je 1944. godine streljan, jer je u
svojoj kući na Vračaru imao ilegalnu štampariju, preimenova u
Daničarsku, po trećerazrednom piscu iz 19. veka. Umesto da ostane Ulica
Radmile Rajković na Hadžipopovcu, njoj je vraćen predratni naziv
Nikodima Milaša, po episkopu dalmatinskom. I on zaslužuje ime u
Beogradu, ali i zatočenica Banjičkog logora, koja je u njemu provela
celu okupaciju i potom streljana. Na Senjaku se umesto Ulice Milana
Ilića–Čiče, narodnog heroja i solunskog borca, sada nalazi Ulica Vile
Ravijojle, nazvana po nekakvom mitološkom biću – nabraja Radanović.
Politika
