Izvor: Vesti-online.com, 12.Apr.2015, 21:18   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Sveti Roman daruje isceljenje

Svaki manastir je parče raja na zemlji, zapisao je Sveti Ava Justin Ćelijski. U istinitost ove tvrdnje mogu da se uvere svi oni koji, iz turističkih ili hodočasničkih motiva, pohode srpske svetinje.

Na putu ka Lazarevom prestonom gradu Kruševcu, u podnožju planine Babe, nadomak Paraćina, nalazi se selo Lešje. Po predanju, kraj je obilovao leskom, pa otuda i naziv sela. Danas je čuveno po istoimenom manastiru, posvećenom Pokrovu Presvete Bogorodice.

Manastir >> Pročitaj celu vest na sajtu Vesti-online.com << je obnovljen pre 11 godina na temelju mnogo starije svetinje, kako kažu, iz 12. veka, mada se kao ktitor pominje župan Vukoslav koji je upravljao ovim krajem u 14. veku. U prošlosti je ova svetinja bila metoh Hilandara, a danas bitiše samostalno kao ženski manastir srpske crkve. Podseća na ruske manastire i na građevine iz bajke s izvorom vode, slapovima i bazenom za ribe. Opasan je kamenom ogradom i kulama "stražarama" u obliku pečuraka, a unutar porte nalazi se veća crkva i crkva brvnara sa zvonarom od drveta i ruskim zvonima. Deluje kao da je graditelj preneo deo Rusije u ovaj pitomi kraj Srbije. Nije čudo što privlači sve više gostiju.

U blizini se, u okolini Ražnja, nalazi manastir Sveti Roman. Goste s osmehom na licu dočekuje otac Vlajko Grabež, sveštenik koji je svoj život posvetio crkvi. Tako je vaspitao i svoju decu, sina, monaha Damaskina, igumana manastira Svetog Romana, i ćerku Božidarku, koja je završila Bogoslovski fakultet u Beogradu, a udata je za sveštenika Saborne crkve u Novom Sadu Miodraga Andrića. Priča nam o istoriji ovog manastira, a u nekoliko rečenica treba opisati skoro 12 vekova:

- Sveti Roman Sinait je došao u ove krajeve 888. godine da prosvećuje narod. Tokom vekova ova svetinja je više puta rušena i obnavljana. Kao ktitori pominju se upravnik ergele cara Lazara i kasnije, u 18. veku, Đorđe Pile, u znak zahvalnosti Svetom Romanu za izlečenje. Tako je i danas. Vernici dolaze da se pomole nad čudotvornim moštima ovog sveca, a svojim kućama nose lekovitu vodu s manastirskog izvora, ikonicu s likom sveca ili kupuju med, koji ima jedinstven ukus.

Pred polazak, gosti i hodočasnici dobijaju blagoslov za nastavak puta, a otac Vlajko kazuje još jednu interesantnu priču, ovaj put o grofu Rajevskom:

- Životna priča Nikolaja Nikolajeviča Rajevskog, pukovnika ruske carske vojske, poslužila je Lavu Tolstoju kao inspiracija za lik grofa Vronskog u romanu "Ana Karenjina". Pored knjige, snimljeni su filmovi od Rusije do Holivuda. Ceo svet je čuo za Anu Karenjinu, a istinita priča završila se na ovim prostorima. Pukovnik Rajevski poticao je iz čuvene plemićke porodice, a deda i otac su mu bili carski generali od ugleda. Nastavljajući vojničku tradiciju, grof Nikolaj je kao dobrovoljac došao u Srbiju 1876. da pomogne u ratu za oslobođenje svih krajeva od Turaka. Iste godine, 21. avgusta, u bici sa Turcima kod sela Gornji Androvac, nedaleko od Aleksinca, pukovnik Rajevski je herojski poginuo.

Nastavak na Vesti-online.com...