Izvor: Glas javnosti, 19.Nov.2008, 10:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Sveti Nikolaj Srpski i patrijarh Pavle
U svojoj knjizi „Budimo ljudi - reč patrijarha Pavla“, Jovan Janjić je uočio da je NJegova svetost „nastavio vreme i misiju svetog vladike Nikolaja Ohridskog i žičkog“ (str. 85-95).
Patrijarh Pavle svoj monaški život započinje u Eparhiji žičkoj, na čijem se čelu nalazio u to vreme od Nemaca internirani episkop Nikolaj Velimirović. Prihvataju ga upravo monasi i manastiri ove eparhije: Svete Trojice, Vujan, Blagoveštenje i Rača, posebno oni ovčarsko-kablarski, koje >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << je sveti vladika s velikom ljubavlju obnavljao i gradio.
Simbolički gledano, na prostore sa kojih je odveden u nemačko zarobljeništvo tada najvažniji episkop SPC, Bog dovodi budućeg srpskog patrijarha koji postaje, kako sam kaže u pismu svetom Nikolaju Srpskom iz 1955. godine, „klirik Eparhije žičke“, koji oseća obavezu da se javi „svome“ episkopu, koji će se već sledeće godine upokojiti.
I vladika Nikolaj i patrijarh Pavle bili su ozbiljno bolesni u mladosti i lekari su im davali tek nekoliko meseci života. Budući patrijarh se izlečio u jednom od manastira Eparhije Svetog Nikolaja, tu postao iskušenik i potom monah.
Na kraju Drugog svetskog rata njihovi putevi se razdvajaju: vladika Nikolaj odlazi u emigraciju, a monah Pavle ostaje u otadžbini. Četrdeset i pet godina kasnije taj monah postaje patrijarh srpski, i već sledeće, 1991. godine na beogradskom aerodromu lično dočekuje mošti svoga indirektnog zaštitnika, svetog Nikolaja Srpskog.
Pod predsedništvo NJegove svetosti patrijarha srpskog g. Pavla, Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve 19. maja 2003. godine uneo je episkopa ohridskog i žičkog Nikolaja Velimirovića u Kalendar svetih SPC.
Na ovom primeru duhovnih i istorijskih veza između dva velikana Srpske crkve u 20. veku iznova je potvrđen kontinuitet predanja srpskog zaveta.
Sutra: Patrijarhova molitva za Srbe
