Izvor: Danas, 12.Dec.2015, 00:46 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Susret kultura
Kordoba je lepota, radost, svetlost, uzbuđenje, ali i nedostižna želja, čežnja, bol, nostalgija - nekada i za nekoga. U dalekoj prošlosti jedan od najvećih gradova sveta, danas jedan od najlepših! Nalazi se u čuvenoj regiji El Andalus, koja je od VIII do XV veka činila arapski kalifat, a sada grad ima oko 300.000 stanovnika
. U to srećno doba tu je prevladavao narod arapskog porekla koji je lepo, složno na opšte zadovoljstvo i prosperitet živeo sa jevrejskim i španskim >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << življem na obalama reke Gvadalkivir. Kordoba je u svoje zlatno doba bila glavni grad kalifata El Andalus. Godine 1994. najveći deo starog grada proglašen je za svetsku kulturnu baštinu pod zaštitom Uneska. Stari deo grada je još u XIII veku podeljen na sedam kvartova koji su i danas zadržali imena iz tog doba i predstavljaju istorijski deo grada. Puno je uspomena na taj period kulture, umetnosti, nauke (medicine, tehnike), opšteg prosperiteta. Nedovoljno je poznato da je još u VIII veku u Kordobi bilo pokušaja letenja letilicom (par stotina metara) tj. da je više vekova pre Leonarda tu napravljen prvi „avion“!
La juderia (hudeira), bivša sefardska četvrt, smeštena u višem delu starog grada i danas je prepuna upečatljivih tragova o plodnom životu i suživotu stanovnika. Usred brojnih manjih i većih tipičnih kuća, moglo bi se reći i malih palata, sa svojim često skrivenim senovitim prekrasnim baštama, smeštena je sinagoga iz XIV veka, sefardska kuća (muzej), spomenik Majmunidisu, koji je bio čuveni kordobski filozof i lekar, andaluzijska kuća (muzej), umetničke radionice i po koja radnjica sa suvenirima. Spuštajući se ka reci nailazi se na uske uličice po kojima su gusto smeštene radnjice, kafići, restorani, iznad kojih se obavezno na prozorima ili balkončićima nalaze pravi slapovi prekrasnog, izuzetno odnegovanog cveća, muškatli, petunija. Dvorišta, često i zajednička (patio – dvorište) su jedinstvena po svom izgledu. Sva su pravi cvetni raj koji se neguje cele godine uz naporan rad, uz pravi takmičarski duh jer se u određeno vreme, na kraju sezone, biraju najlepše bašte uz lepe novčane nagrade. To je tada strepnja, nada, uzbuđenje, radost, bučan praznik za ceo grad. Inače, cela Kordoba je stalno u cveću!
Jedinstvena, veličanstvena džamija koja je i sada najveći islamski spomenik u zapadnom svetu, građena u VIII veku čija je unutrašnjost prepravkom (nažalost) pretvorena u hrišćansku katedralu (mezquita) u gotskom, renesansnom i baroknom stilu, glavna je atrakcija. Ne može se ipak reći da je staro upropašćeno. Prekrasno je. Navala turista je ogromna, mi smo se snašli i obilazili je jutrom kada je ulaz besplatan, a turista relativno malo. Isto je bilo i pri poseti Alkazaru, palati-tvrđavi hrišćanskih kraljeva, sa divnim baštama i bazenima koji se pružaju do reke, muzejima.
Reku Gvadalkivir premošćuju tri lepa mosta do dela grada koji se pruža na drugoj obali, a najznačajniji je Rimski most iz prvog veka pre n.e., naravno više puta rekonstruisan i obnavljan, tako da i danas odgovara funkciji. Od rimskih spomenika postoje i mauzolej, te ostaci rimskog templa. Ceo stari grad je u jednom kolopletu antičkih, gotskih, renesansnih, baroknih i mudjear (arapska gotika) stila.
Nemoguće je obići sve značajnosti ovog jedinstvenog grada, vredne muzeje (inkvizicije, borbe bikova), predivne male palate sa neviđeno lepim baštama, neke od njih se posećuju uz ulaznice, brojne stare, zanimljive crkve, spomenike, ”kapije”, vodenicu iz 12. veka očuvanu uz stalne rekonstrukcije, srednjevekovne zidine, hamame, kraljevske štale.....
Vrlo lep je i savremeni deo grada sa divnim građevinama, univerzitetom, parkovima, botaničkom baštom, novom železničkom stanicom i svim institucijama koje danas imaju moderni gradovi. Podrazumeva se da je grad prebogat restoranima, tavernama, kafeima, barovima gde se uz odlična tipična jela viđa i flamenko. U restoranu na obali Gvadalkivira pili smo kafu ležeći u divnom ambijentu na ukusno dizajniranim belim ležajevima gledajući rimski most sa dobro poznate razglednice Kordobe.
Sav sjaj i nesvakidašnji duh tih zvezdanih vremena još malo dopunjen savremenim dostignućima postoji i danas jer ga ni horde uvek i sveprisutnih varvara, makar to bili kraljevi i kraljice, nisu mogle uništiti. Kordoba se neizostavno mora videti.
