Izvor: Večernje novosti, 14.Apr.2013, 10:30   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Srpske čiče na braniku otadžbine

PREMALO pažnje u Srbiji se posvećuje čičama, trećepozivcima, koji su bili njena i prva i poslednja odbrana! - moto je i motiv monografije "Srbske čiče na braniku otadžbine", čiji priređivač je Vojkan Nikolić (45), gornjemilanovački tragač za ulogom tih anonimnih, kao i poznatih heroja, te zagovornik oduženja njima neoduženog priznanja.U monografiji su autentične beleške, sećanja, dramatski tekstovi učesnika i savremenika rata 1914-1918. kao i prilozi uvaženih istoričara, jednako >> Pročitaj celu vest na sajtu Večernje novosti << upozoravajući i za naše doba.- Od kada Turci sazidaše Ćele-kulu posle bitke na Čegru, u nju dušmani u 20. veku uzidaše još gotovo četiri miliona glava srpskih. To je cena izbora srpskog puta ka svetlosti - objašnjava Nikolić svoj tragalački i sakupljački motiv.Posvećena, kako je on starinskim dijalektom naslovljava, srpskim čičama, monografija je delom zasnovana i na sačuvanim zapisima umnih Srba iz evropskih i prekomorskih zemalja, ali i dobronamernih publicista inostranog porekla, prijatelja našeg naroda među kojima su Anri Barbi, Pol Fortijer Džons, Edmond Rostan, nama još poznatiji Arčibald Rajs...IZVEŠTAJ SA KOLUBARE - POGLEDAJTE one čiče sa Kolubare! Još nijedan izveštaj od komandanata divizije nisam primio, da se oni ne spominju kako su zadržali i potukli Švabe tamo gde su se zatekli! - poručivao je vojvoda Živojin Mišić, po zapisima Miće Živojinovića.- Bejaše Srbija zemlja domaćina, nezadužena i slobodnih ljudi. Budući da su se osećali slobodnim, Srbi su uvek bili spremni i da rade i unapređuju svoju porodicu i zajednicu. Osećajući da su svoji na svome, u svakom trenu su bili rešeni da i bez prisile ratuju i žrtvuju se, oslobađajući svoj narod i svoju državu. I u ratu, kao i u miru, znao se red. Na branik otadžbine prvo su, s pesmom, odlazili najživotniji i najspremniji. Zadnju odbranu sačinjavali su domaćini, koji, štiteći nejač, kao glave porodica nisu ni pomišljali na odstupanje. E to su bile čuvene čiče, stričevi mlađima od sebe. Otuda se i čitav narod u prelomnim vremenima osećao kao jedna i jedinstvena porodica - priča Milorad Glire Daničić, poznati srpski izdavač.Srbima u čast, evangelistički pastor Fridrih Grizendorf, u Evensburgu u Nemačkoj, u čijoj je parohiji za Drugog svetskog rata bio logor za srpske zarobljenike, što znači da uopšte nije bio bezgrešan prema Srbima, nakon ratovanja svojim vernicima posvećuje ove reči:- Naša otadžbina je izgubila rat. Pobedili su Englezi, Amerikanci i Rusi. Možda su imali bolji materijal, više vojske, bolje vođstvo. To je izrazito materijalna pobeda. Ali sada među nama ima jedan narod koji je kod nas izvojevao drugu i mnogo lepšu pobedu, pobedu duše, srca i poštenja, mira i hrišćanske ljubavi: to su Srbi!

Nastavak na Večernje novosti...