Izvor: Glas javnosti, 17.Sep.2008, 06:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
SA LOVĆENA - PROTOJEREJ MR VELIBOR DŽOMIĆ
U Crnoj Gori se uporedo odvijaju dva procesa. Jedan se odvija iznutra, a drugi spolja. Jedan ima opravdanja, a drugi nema. Jedan je prirodan, a drugi neprirodan. Unutrašnji proces se tiče duhovne obnove Crne Gore kroz povratak pojedinaca, ali i čitavih porodica, bratstava i plemena Bogu i Crkvi Hristovoj. Taj povratak se uočava i događa kroz desetine i stotine hiljada krštenja, miropomazanja, venčanja, kroz post, molitvu, pričešće i povratak vrlinskom životu u Crkvi Hristovoj, koja je >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << u Crnoj Gori oličena u Mitropoliji crnogorsko-primorskoj i eparhijama Budimljansko-nikšićkoj, Zahumsko-hercegovačkoj i Mileševskoj. Drugi proces se, mimo logike, reda i poretka, odvija kroz sistematsku rimokatoličku akciju ka promeni identiteta pravoslavnog stanovništva u Crnoj Gori. To se pokušava izvršiti kroz priču o tzv. Evropi, a u suštini kroz latinizaciju i hrvatizaciju srpskog jezika.
Iako je i u prethodnom i u aktuelnom Ustavu Crne Gore propisano da su ćirilično i latinično pismo ravnopravni, mora se konstatovati da se o ravnopravnosti može govoriti samo kao o mrtvom slovu na papiru. I nakon površne analize, veoma lako se može konstatovati da je, nažalost, ćirilično pismo gotovo proterano iz Crne Gore. Skoro sva službena komunikacija državnih organa, javnih, kulturnih, sportskih i privrednih ustanova se obavlja na hrvatskom latiničnom pismu koje je strano nama pravoslavnim hrišćanima, ali i biću i istoriji Crne Gore - zemlji koja ima obodski Oktoih kao prvu srpsku štampanu knjigu (prikazivali su je ne kao srpsku knjigu nego kao „prvu štampanu knjigu na slovenskom jugu“). Na Televiziji Crne Gore kao javnom servisu se nikada i ni u kom slučaju ne može videti ćirilično pismo.
Skoro sve reklame na firmama, kafićima, buticima i sličnim radnjama ispisane su na hrvatskoj latinici. Preko radio-stanica se uglavnom emituje „glazba“ hrvatskih „glazbenika“. I ne samo to. I novi crnogorski muzički festivali se organizuju po uzoru na one u Hrvatskoj. U Budvi je ove godine, ni manje ni više, za selektora muzičkog festivala, i pored mnogih drugih značajnijih muzičkih imena, određen Hrvat Đelo Jusić. To nije bilo dovoljno. Za službenog voditelja određen je Hrvat Oliver Mlakar. Skoro svi mediji su ovoj dvojici Hrvata poklonili veliku pažnju. Više medijskog prostora na elektronskim medijima je dobio Jusić za nekoliko dana svog boravka u Crnoj Gori nego čitava Mitropolija crnogorsko-primorska za prethodnih deset godina. Jusić se nije libio da Crnogorcima čita lekcije u sred Crne Gore zbog „ratne prošlosti prilikom pohoda crnogorskih rezervista i dragovoljaca na Dubrovnik 1991. godine“, ali nije propustio priliku da pohvali put kojim Crna Gora sada ide, a čemu je i on svedok!?!
Nije mi čudo kada Hrvat Đelo Jusić govori tako kako govori i zahteva to što zahteva po Crnoj Gori. Ali, veće je čudo kada se divne reči srpskoga jezika kojim se u Crnoj Gori govori vekovima zamenjuju tzv. „hrvatizmima“, koji su se jedino koristili u Brozovom Zagorju. Tzv. „hrvatizme“ u svom govoru nisu upotrebljavali čak ni pokršteni Srbi, koji danas nazivaju „bokeškim Hrvatima“!
Nemam ništa protiv što „bokeški“ Hrvati danas, radi svedočenja i potvrđivanja svog novog hrvatskog identiteta, u svom govoru koriste reči koje su strane srpskom jeziku kojim su vekovima govorili. Ali, čudim se kada čujem spikere državne televizije kada, gde god stignu, ubacuju tzv. hrvatizme ili reči tzv. hrvatskog novogovora. Gotovo je redovna pojava da se, prilikom prenosa sportskih utakmica, umesto „izjednačenje“ kaže „poravnanje“ ili umesto „posebno“ kažu „iznimno“. Po svemu sudeći, uvodi se hrvatska verzija tzv. crnogorskog jezika!
Cestiti Crnogorci nisu na polozajima ili su na vreme unisteni za vreme rata i posle na Golom otoku itd. Nesreca je sto crnogorski primitivizam u punoj meri egzistira, a plodno tlo za to daju Milo Djukanovic i svita oko njega, grupa pokornih poslusnika i ponekad ociglednih kriminalaca. I pored toga, oni se ponasaju kao da nista lose nisu uradili ni sebi ni drugima (Srbima). Verovatno zato sto imaju blagoslov globalista. Ipak, Crnogorci ne veruju preterano u Boga, bar ne danas. Otud i toliki nemoral i bratimljnje sa bivsim i sadasnjim neprijateljima.
A Srbi kao "Veruju" u Boga ???
De n emoj majke ti
Njegos se prevrce u grobu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"na hrvatskom latiničnom pismu koje je strano nama pravoslavnim hrišćanima,"
Zar nije, gospodine Dzomicu, i Vukova cirilica svojevremeno smatrana stranom u srpskoj crkvi?
