Izvor: medio.rs, 06.Jan.2017, 18:04 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Rodjenje koje je promenilo svet
Dolazak na svet Isusa Hrista događaj je bez premca u istoriji čovečanstva. Hristos je ljudski rod, svega koju deceniju kasnije, poveo putem spasenja i večnog života
NEMA dana bez očnoga vida, niti prave slave bez Božića!
Ovim stihovima Petar Drugi Petrović Njegoš ukazao je na sav značaj, sjaj i veličinu praznika Hristovog rođenja. Tajnovidi vladika Rade bio je svestan da je Božić po mnogo čemu kamen međaš u ljudskoj istoriji, ali i događaj najvišeg >> Pročitaj celu vest na sajtu medio.rs << ranga u intimnoj sferi svakog čoveka.
SPC i ostale pravoslavne crkve uče svoje vernike da se prisećajući dolaska Bogočoveka, prizovu u svoja srca strpljenje, mir, ljubav i praštanje prema svim ljudima.
Hrišćanska vera na stanovištu je da je Bogočovek i Spasitelj ljudi na svet došao u varošici Vitlejemu u Judeji, nedaleko od Jerusalima, u vreme rimskog imperatora Avgusta i jevrejskog vazalnog cara Iroda. Sin Božiji nije rođen u sjaju i raskoši, već u jaslama među čobanima i životinjama. Noć u kojoj je rođen bila je podjednako čudesna kao i njegov kasniji život i delo.
Hristos se u Vitlejemu rodio gotovo slučajno. Josif i Marija došli su u ovaj grad kako bi po naređenju rimskih vlasti bili popisani. Kako nisu mogli da nađu konak, sklonili su se u jednu od pećina u kojoj su čobani držali stoku. Marija je iste noći rodila Bogomladenca.
U noći kada je rođen Hristos, na svetu su se dogodila mnogobrojna čudesa - iz kamena u vitlejemskoj pećini potekla je voda, na nebu su zaigrala tri sunca, srušio se neuništivi Hram idola, a u Španiji se pojavio oblak svetliji od Sunca.
Srpski narod ovaj dan provodi u porodičnim okupljanjima oko badnjaka, u duhu zdravica, sloge i čestitki. Prazničnu sliku upotpunjuju praznična trpeza, toplina doma i međusobna ljubav ukućana. Božićnje jutro i primanje svete tajne pričesti za pravoslavne vernike označava i kraj četrdesetodnevnog posta.
Događaj kojem srpski narod daje počasno mesto u obeležavanju Badnjeg dana i Božića je unošenje badnjaka u kuću. Prema verovanju, sa hrastovim granjem na Badnji dan u svaki dom ulazi i Isus, a slama koja u kući stoji sva tri dana praznovanja podseća na onu u kojoj je rođen sin Božji. Veruje se da ona kući donosi mir i Božji blagoslov.
Polaznik je omiljena osoba u porodici. Sa domaćinom se na božićno jutro pozdravlja i ljubi izgovarajući reči: "Hristos se rodi!".
Hrastovo drvo oduvek je važilo za simbol plodnosti. Ono u sebi čuva pojedine prethrišćanske elemente. Prema predanju, to je drvo koje su pastiri doneli u vitlejemsku pećinu i naložili ga kako bi ugrejali Bogomajku i Hrista. Istovremeno, badnjak predstavlja i samog Hrista, pa se zato često kaže da ovo mlado, za Srbe sveto drvo, dok razbuktava vatru na ognjištu, jarkim plamenom osvetljava ne samo naš dom, već i najmračnije delove ljudske duše, donoseći blagodet hrišćanskog mira i ljubavi.
ZVEZDA IZNAD PEĆINE
NA mestu rođenja Gospoda Isusa Hrista danas se nalazi crkva podignuta još u vreme cara Konstantina. Ona se, prema predanju, nalazi iznad pećine u kojoj je Isus došao na svet, a njegovo mesto rođenja obeleženo je šestokrakom zvezdom. O Hramu Hristovog rođenja danas se brinu tri crkve: grčka, rimokatolička i jermenska. Uz crkvu Hristovog vaskrsenja u Jerusalimu ovaj hram smatra se najvećim hrišćanskim svetilištem
