Izvor: SandzakPress.net, 15.Jul.2015, 18:11   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Pružena ruka srpskog prijatelja

Ruku koju ti pruža čovjek  iskreno treba prihvatitI, no  kako se ponašati kada ti pruža ruku čovjek čije je djelovanje  kontradiktorno u odnosu na njegov govor. Kako privatiti ruku čovjeka ili društva  koji laže i strateških razloga. Povodom  obilježavjanja 20. Godina od  užasnog  srpskog zločina  nad Bošnjacima -GENOCIDA u Srebrenici gledamo snimke kako ratni zločinc Mladić pruža ruku   Bošnjacima i gladi bošnjačke dječake a samo nekoliko sati kasnije  odvodi njihove >> Pročitaj celu vest na sajtu SandzakPress.net << djedove,  očeve i brać u  u smrt. To je lažna ispružena ruka prijateljstva odnosno neprijateljstva i zla. U historiji odnosa izmedju dva naroda,  Bošnjaka i Srba,  bilo je puno lažnih  „ispruženih ruku“ koja su koštale života hiljade Bošnjaka. Zato kada danas Bošnjaku neko “ pruži ruku prijateljstva“ on je ne uzima tek tako bez provjere – da li je namjera iskrena i da li je navodna „prijateljska  namjera“ popraćena konkretnim  djelima. Današnji odnos Srba i Bošnjaka je  evidentno obilježenj  sledećim  činjenicama: RAVNOPRAVAN PRIJATELJSKI ODNOS SRBA I BOŠNJAKA !? 20 godina nakon srpskog zločina u Srebrenici i prekida rata, srpsko društvo nije uspjelo  da pobjedi  zlo i laž  u sebi i da prizna planiranu namjeru  (GENOCID)da  se Bošnjaci istrijebe iz istočne Bosne , Krajine i drigi djelova države  i tako stvore uslovi za stvaranje srpske države s druge strane Drina. Taj plan je je  stvoren „Načentanjem“ od srpskog oficira Ilije Garašanina i uvijek iznova  do danas aktiviran preko političara i  zločinca iz Srbija i Bosne : Draže Mihalovića: Instrukcije 20.12.1941,  Stevan Moljević – 30.6.1941 projekt „ Homogena Srbija“ Slobodana Miloševica, Ratka Mladića , Radovana Karadzića, Milorada Dodika: „ Memoransdum SANU“ http://www.camo.ch/aktuelno/cas-historije-za-ponavljace-cetnicki-pokret/ https://sh.wikipedia.org/wiki/Pokolj_muslimana_Sand%C5%BEaka_i_isto%C4%8Dne_Bosne_1943. Nažalost Srbi nisu u stanju  da odustanu od tog  starog projekta zla i zamjene ga novim projektom  „  Ravnopravan prijateljski  odnos Srba s ostalim narodima Balkana“ Govoriti da iskreno pružate ruku prijateljstva Bošnjačkom narodu a istvoremeno  rehabilitirati  četnika Dražu Mihalovića i čenički pokret  koji je izvršio monstruozne zločine nad Bošnjacima je  licemjerno,  jadno i providno. To podsjeća na konstantnu  dvoličnu politiku ( „politika zamjena  teza“)  kojom su napr. pokušavali  opravdati logore smrti od Manjače do Omarske  kao  logore u kojima se Bošnjaci „spašavaju“. Ta laž nije prošla zajvaljujući današnim modernim novinarskim  medijima   kojima je teško sakriti istinu. Danas u Bosni postoje  spomenici  četniku  Draži Mihaloviču i četničkom Pokretu  a brojne su ulice bosanskih gradova je nose  nazive po njima. Srpska pravoslavna crkva  je  KLJUČNA   srpska organizacija koja redovno organizuje parastose i slavi ovaj pokret i nihovu ideju (istrijebljenje Bošnjaka). Nikada se pravoslavna crkva nije distancirala od ovih ideja. Sve je to u kontradiktornosti s  imaginarno  „ispuženom rukom prijateljstva“. No, vrijeme  uspješnog zamajavanja bošnjačkog naroda je  prošlo. SPS i IZBiH:  SRPSKO-BOŠNJAČKA DEKLARACIJA !?   Srpska pravoslavna crkva   odbija  ideju o „ Srpsko- Bošnjačkoj Deklaraciji „ u kojoj bi se SPS ogradila od  dokumentovanih zločinačkih planova i zločina Ravnogorsog pokrata naspram Bošnjaka 1941- 1945, i od planova o  unistenju Bosne prema dokumenovanom dogovoru Milosevic –Tudjman u Karadjordjevo, od  srpskih zločina i genocidom nad Bošnjacima 1992-1995.  Te odbacila ideju o stvaranja srpske države  na teritoriji Bosne i Hercegovine. U toj  Deklaraciji bi  Islamska Zajednica potvrdila  deklaraciju  islamskih intelektualaca  od  12. Maja  1941  i ogradila se od zločina  koji su počinili Bošnjaci nad srpskim cilvilima 1992-1995.  Te se ogradila  ideje o stavarnju  Bošnjačke države na teritoriji Srbije. (Naravno samo ukoliko   se Srpska pravoslavnaa Crkva ogradi  od ideje nove srpske države RS na teritoriji Bosne) AKTUELNI POLITIČKI ODNOS SRBA I BOŠNJAKA Današni  politički  srpsko-bošnjački odnos  je karakterizovan  nepovjerenjem Bošnjaka prema Srbima  koji su organizovano, dogovorno  i planirano pokušali  ( i još uvijek pokušavaju) uništiti  jedinu domovinu Bošnjačkog naroda –   državu Bosnu i Hercegovinu a Bošnjački narod minimizirati putem masovnih zločina – GENOCIDOM. S druge strane  Srbi ( srpsko društvo)  nije spremno prihvatiti  historijske istinske činjenice  o zločinačkom odnosu Srba prema Bošnjacima  i na tom prihvatanju istine graditi realan ravnopravan odnos  s  susjednim narodom – Bošnjacima  koji zajedno sa  Srbima  žive u  multietničkoj i  multikonfesionalnoj  državi  Bosni i Hercegovini. ( od  Bogom datoj nam  i održavanoj zemlji) Bez prihvataanja  istine svako  navodno „pružanje ruke“ biće kod Bošnjaka shvaćeno kao provokacija ili novi napad ! Inicijativa  srpskog premijera Aleksaandra  Vučića  o relaksiranju  srpsko-bošnjačkih odnosa najprije je bila prihvaćena s nadom  da dolaze promjene. Vučić je 1995 samo nekoliko dana nakon masovnih  ubistava-  genocida u Srebrenici  izjavo da „za jednog mrtvog Srbina treba ubiti 100 Bošnjaka- muslimana“.  Vučič je tada pripadao  radikalnoj stranci ii uživao u ulozi   četničkog vojvode. Kada je ovaj radikal voljom  srpskog naroda izabran za premijera promjenio je retoriku   i preko noći postao  „uvaženi demokrata „. Bilo je teško povjerovati u   ovu promjenu psihe i morala preko noći … Samo nekoliko dana nakon Vučićeve posjete  Bosni i Hercegovimi, gdje je on izjavio da Bošnjacima „pruža ruku“ u Beogradu je rehabilitovan  srpski zločinac  Draža Mihalović. Kada  je trebala biti izglasana UN- Resolucaja  o Genocidu nad Bošnjacima  u Srebrenici, Vučič je pokazao svoje pravo lice i svim silama lobirao da se  Resolucija koja promoviše istinu  spriječi. Nakon  ovog antibošnjačkog  angažmana  on se  odlučuje da  povodom obilježavanja 20 godina od genocida u Srebrenici  posjeti kommemorativni skup i „pruži ruku“. Zamislite samo kako  je bilo teško majci koja je izgubila  sinove u Srebrenici pružiti ruku četniku  koji  je u nekoć zahtjevao da se  ubijaju Bošnjaci. Aleksandar Vučić  nije bio poželjan  u Srebrenici i nije trebao dolaziti. No Bošnjacki politićari nisu bili sposobni da  mu  argumentuju i kažu. Njegova posjeta Srebrenici i „ispružena ruka“  opet je imala za posljedicu da je srpski premijer kamenovan i  otjeran  sa komemorativnog skupa. Nije   s ovog skupa  otjeran Srbin več političar koji  svojim djelovanjem    nije  donio ništa dobro osim  praznih floskula i  anti bošnjačkog lobiranja. Da je kojim slučajem na skup došao   srpski političar Čedomir jovanović,  Bošnjaci  bi ovog Srbina iskreno izgrlili i izljubili jer se on bori za promociju  istine i istinsko pomirenje u ravnopravnosti. PRUŽENA RUKA SRPSKOG PRIJATELJA Bošnjaci znaju da istinska  „pružena ruka  srpskog prijatelja “ mora biti poprćena djelima u Srbiji i Bosni: Srbia mora dozvoliti ujedinjenje Islamske zajednice u Srbi čiji je duhovni centar u Sarajevu Srbi trebaju priznati  Genocid u Srebrenici ( namjeru istrjebljenja Bosnjaka s tog područja  jer je je  to dokumentovano  u  pisanim velikosrpskim projektima) Deklarativno odbacivanje starih i novih planova koji  planiraju zlo Bosnjačkom Narodu Deklarativna izjava Srpske pravoslane crkve da se ogradjue od srpskih zločina nad Bošnjacima kroz histriju , prihvata istinu i ne podržava djelovanje ravnogosrkog pokreta  koji planira nove pohode na Bošnjake. Podržati reforma menjeg  entitete , koja bi sadržavala i promjenu imena i  apardhedske politike koja onemogučuje Bošnjacima da goveore svojim maternjim – Bosankim jezikom i ćive normalno na svojim ognjšrima koje su srbi proglasiri eskluzivno „srpskim“.   Sasvim je sigurno da  se Bošnjaci ne daju zavarati  i da će proces  ozdravljenja srpskog društva  trajati mnogo duže nego u Njemačkoj u  čijem  su glavnom gradu  Njemci napravili Muzej Holokausta i tako sami pobjedili svoje zlo i fašizam. Senad Usanović Bosnische Welle / Bosanski talasi

Nastavak na SandzakPress.net...