Izvor: Danas, 29.Feb.2016, 13:57 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Priča o plesnoj kugi
Kada se spomene Strazbur, većina stanovnika Srbije, pa i sveta, prvo pomisle na Međunarodni sud za ljudska prava, Savet Evrope i sedište Evropskog parlamenta. Međutim, prestonica istočne francuske oblasti Alzas i njegova okolina u poslednje vreme postaju sve zanimljivija turistička destinacija.
Svoju važnu ulogu u Evropskoj uniji kao sedište nekih od njenih najvažnijih institucija Strazbur duguje upravo svojoj dvojezičnoj kulturi. Iako se ovaj grad nalazi u Francuskoj, >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << kako svedoči i samo njegovo ime (franc. Strasbourg;nem. Strassburg), Strazbur je tokom svoje istorije često pripadao Nemačkoj a njegova prošlost seže čak u doba pre Kelta i Rimljana. Nakon što ga je u ta davna vremena, kao poslednji u nizu osvajača, uništio Atila, grad su obnovili Franci krajem petog veka n. e, i od tada je veoma brzo napredovao. Kao važna luka i značajan trgovački centar Strazbur je postajao sve moćniji a njegovi žitelji tražili su načina da preuzmu upravljanje u svoje ruke, te je tako 1214. osnovano Veće građana a od 1262. građani Strazbura preuzimaju vlast nad svojim gradom. U petnaestom veku grad ima oko šesnaest hiljada stanovnika, kuje sopstveni novac i ima status slobodnog grada u Svetom rimskom carstvu, te tako praktično funkcioniše kao kneževina.
Zahvaljujući svojoj lepoti i očuvanosti, Strazbur je postao prvi grad u istoriji u kome je pod zaštitu Uneska (još 1988. godine) stavljen čitav centar grada koji se nalazi na rečnom ostrvu Grande Île. Naime, Strazbur je smešten na pritoci Rajne, reci Il, i koja se baš u starom delu Strazbura razdvaja u pet rukavaca, tako da se praktično čitav centar grada nalazi se na obalama rečnih kanala a njegov najživopisniji deo, smešten na samoj obali, zove se Petite France - Mala Francuska. Sam njen naziv vrlo jasno svedoči o tome da su Francuzi nekada u ovom gradu bili manjina. U to vreme, u ovim ljupkim i živopisnim kućama sa drvenim gredama živeli su francuski trgovci i zanatlije. U ovom kraju se danas nalaze brojni kafići, restorani i prodavnice, a odatle se u obilazak grada može krenuti i čamcem ili turističkim brodom. Još jedna osobenost i znamenitost Strazbura su pokriveni mostovi sa masivnim kulama koje su nekada služile za odbranu grada.
U istoriji Strazbura postoji i jedna zaista bizarna epizoda, nazvana plesnom epidemijom ili plesnom kugom. Godine 1518, žitelje grada obuzela je neobična manija plesanja. Ovu čudnu pojavu započela je izvesna frau Trofea, a u narednih nekoliko dana pridružilo joj se oko pet stotina stanovnika koji su mahnito plesali u centru grada. Ovo plesno ludilo potrajalo je oko mesec dana a neki učesnici su za to vreme umrli od umora, srčanog ili moždanog udara. Uzroci ove manije nikada nisu ustanovljeni, iako o tom događaju postoje brojni zapisi i beleške. Danas većina stručnjaka smatra da je zapravo reč o bizarnoj manifestaciji masovne histerije.
