Izvor: RTS, 28.Nov.2011, 12:17 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Preminuo Ante Marković
Bivši premijer SFRJ Ante Marković preminuo u 88. godini. Kao predsednik SIV-a, izvukao je Jugoslaviju iz ekonomske krize, oborio inflaciju, i otpočeo snažne reforme kojima je nastojao da Jugoslaviju uvede u Evropsku zajednicu.
Poslednji premijer bivše Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije Ante Marković preminuo je u 88. godini, javio je sarajevski Dnevni avaz pozivajući se na izvore iz krugova bliskih porodici.
Kao premijer, izvukao je Jugoslaviju >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << iz ekonomske krize, oborio inflaciju i otpočeo snažne reforme kojima je nastojao da Jugoslaviju uvede u Evropsku zajednicu. Usled tadašnjih političkih prilika, njegovi planovi su osujećeni.
Sredinom 1990, osnovao je Savez reformskih snaga Jugoslavije, pred tadašnje višestranačke izbore. Posle žestokih napada u većini jugoslovenskih republika, reformisti su pretrpeli poraz. Krajem 1991, Marković je bio potpuno marginalizovan, što je rezultiralo njegovom ostavkom.
Ante Marković je rođen 25. novembra 1924. godine u Konjicu u Bosni i Hercegovini, a školovao se u Dubrovniku i Zagrebu. Diplomirao je 1954. godine na Tehničkom fakultetu - elektrotehnički odsek, u Zagrebu.
Bio je učesnik je NOB-a od 1941. godine. Od 1953. godine bio je direktor firme "Rade Končar" u Zagrebu, a od 1961. do 1986. njen generalni direktor. Istovremeno je obavljao visoke funkcije u partijskim strukturama.
Za predsednika Saveznog izvršnog veća (SIV) izabran je 15. marta 1989. godine i na toj funkciji je ostao do 7. oktobra 1991, kada su Hrvatska i Slovenija proglasile samostalnost, nakon čega se SFR Jugoslavija praktično raspala.
Nakon odlaska sa mesta poslednjeg premijera Jugoslavije, Marković je napustio politiku. Od 1991. godine živeo je u Gracu, u Austriji. Više puta je učestvovao kao ekspert u komisijama za privatizaciju i sanaciju banaka u Kazahstanu i Makedoniji.
Bio je svedok optužbe na suđenju Slobodanu Miloševića u Haškom tribunalu.
U periodu dok je bio premijer, uspeo je da stabilizuje kurs dinara, da smanji inflaciju, a započeo je i privatizaciju, deljenjem deonica preduzeća radnicima. To razdoblje ostaje upamćeno kao poslednji period optimizma i nade u SFRJ.
