Izvor: Blic, 10.Feb.2005, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Otac
Otac
Otac je, uz majku, prvi najznačajniji objekt u razvoju deteta. Psihologija majčinstva je upoznata do detalja i dugo je bila u centru pažnje. Poslednjih dekada pridaje se sve veća uloga ocu, a preovladalo je mišljenje da trijada majka, otac i dete čini osnovu humanog razvoja. Klasična psihoanaliza je ocu pridavala važnost tek od treće godine deteta i njegovog ulaska u period psihoseksualnog razvoja koji se naziva edipalna faza. Njegov značaj postajao je najznačajniji >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << između treće i pete godine života deteta, a onda je polako slabio ili se potpuno gubio. Međutim, savremena psihoanaliza smatra da je uloga oca kao objekta važna od prvih susreta sa svojom budućom suprugom i dogovaranja da imaju dete. I tada, stavovi oca prema još nerođenom detetu, njegovom polu, i uopšte očekivanjima od deteta, odražavaju se na osećanje sigurnosti i emocionalnu stabilnost buduće majke. Po rođenju deteta, iako nije centralna figura u odgoju i nezi deteta, uloga oca postaje bitna u održavanju optimalne psihičko-emocionalne ravnoteže majke, posebno u domenu seksualnosti. Samo zadovoljna i srećna majka može kod detetu da razvije osnovno poverenje i ljubav, dve najvažnije karakteristike na putu ka zrelosti. Psihoterapijska praksa je pokazala kako je uloga oca važna i za dečake, kojima je on potreban za identifikaciju, i za devojčice kojima je pozitivan razvoj emocionalnog odnosa sa predstavnikom prirodne muškosti i njegova podrška veoma važna da steknu poverenje u suprotan pol i kasnije primereno ispunjavaju svoju ženskost i žensku ulogu.
