Izvor: Blic, 13.Jun.2007, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Očinske porođajne muke
Kod nas se diglo dosta prašine oko zahteva muževa da prisustvuju porođaju svojih supruga. Porodilišta su smislili da bogato naplaćuju to da buduće očeve pripuste porođaju svojih supruga. Visoku cenu pravdaju time što lekari tvrde da je to luksuz, a luksuz se plaća.
Ne znam kako u društvu koje teži sistemu ekonomskih cena može nešto što ništa ne košta (osim možda kafe koju će pred porođaj otac popiti, ili pranja belog bolničkog mantila za supruga) naplaćuju kao neki >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << porez na koji višestruko nemaju pravo.
Nemaju pravo da kažnjavaju očeve. A ni majke, jer je ženama sigurno lakše da svoje trudove podele sa voljenim čovekom sa kojim je stvoreno to dete.
Učešće muža u činu rađanja je postojalo još u praistorijskim društvima i u današnjim primitivnim plemenima, poznato kao kuvada. Otac je umesto majke ispuštao bolne krike. Bio je to primitivan oblik učešća oca kao olakšanja porodilji. Mada je to bio i odraz društva koje je cenilo muškarca kao mišićavog snagatora, dakle, neki rani oblik mačizma.
Iz iste kuhinje (izvinite, iz istih zdravstvenih ustanova) potiče i zahtev da se porodiljama u Srbiji naplaćuje epiduralna anestezija kojom se praktično postiže bezbolni porođaj. Samo je jednom konzervativnom društvu svojstveno da se kači za činjenicu da su se hiljadama godina, otkako je evolucijom stvoren homo sapiens, deca rađala u bolu, to jest od kako su prva Božja stvorenja, Adam i Eva, isterani iz raja za greh ubranog zabranjenog ploda sa drveta saznanja.
U eksjugoslovenskom regionu i šire, po preporuci Svetske zdravstvene organizacije, ne naplaćuje se epiduralan anestezija, to jest injekcija koja se ubrizgava u prostor između pršljena i kičmene moždine.
Oba ova primera počivaju na našem sindroma da ćemo uvek, sa rukama u džepovima, za svoje bližnje odabrati teže i bolnije rešenje.
