Izvor: RTS, 18.Jan.2010, 18:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Mladi autori u Francuskom centru
U Francuskom kulturnom centru u Beogradu u toku je izložba srpskih likovnih umetnika mlađih od 25 godina.Izlaže sedam autora a manifestacija protiče pod nazivom "Mladi majmuni zaposedaju grad" sa potpuno nekonvencionalnom prezentacijom.
Izraz „mladi majmun" u beogradskom žargonu označava neiskusno biće koji se da lako prevariti od strane starijeg i lukavijeg od sebe... Odatle polazi zamisao kustosa Mihaela Milunovića o izložbi posvećenoj umetnicima mlađim od dvadeset >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << pet godina, iz kojih izbija energija i vitalnost.
Izlažu: Turbo Komiks odnosno (Žoana Markade i Bruno Tolić), TKV (alias Aleksandra Petrović), Ana Đukić, Nina Zeljković, Predrag Damjanović i Ana Krstić.
Izložba u mnogo čemu raskida sa klasicističkim i heterogenim vizijama. Nijedan rad nije prethodno izveden, već se radi o radovima koji intervenišu u prostoru, takozvanim instalacijama koje su u skladu sa poetikama svakog od umetnika ponaosob.
Komplikovani prostor Francuskog centra, više namenjen biblioteci nego izložbi, zaposedaju umetnici koji će uneti nov duh i pokušati da daju nov način gledanja na ovaj prostor, objašnjava Mihael Milunović.
Duet Turbo Komiks odnosno Žoana Markade i Bruno Tolić predstaviće se animiranom strip - freskom koja, preuzimajući grafički kod iz ilustrovanih priručnika i stripova iz 30-ih godina prošlog veka, kreira zamišljeni urbani ambijent, u vidu zidne slike, složen u simplifikovanu perspektivu pod uglom od 45°, sličan onima iz video igrica.
Ana Đukić slika aktove svojih prijateljica. Rađeni su brzo, na papiru, uljanim bojama, kao beleška koja preti da iščezne, a zatim su izrezani po konturama. Ove efemerne figure se uzdižu oko stubova, kao teatar senki.
Poetika Predraga Damjanovića potiče iz slika nasilja koje srećemo svakodnevno na stranicama dnevne štampa i na televizijskom ekranu.. Violentni sadržaji munjevito se smenjuju sa logotipima svetskih brendova i reklamnim spotovima, transfigurisani kroz crtež -na zidu.
Istorija za Anu Krstić sigurno ne miriše na barut - više možda na priču sa ukusom žvakaće gume i žele bombona...ona preuzima jednu vrstu lokalnog stereotipa vezanog za spomeničku skulpturu, „bistu" ratnog heroja, te u njenoj verziji partizanka - heroj, postaje manga-herojkom, sa idealnim i prenaglašenim atributima svog pola...
Nina Zeljković je izabrala stakleni zid za svoju video instalaciju i koristi ritam transparentnosti i polustransparentnosti, kao svojevrsnu fizičku cenzuru nad projektovanom pokretnom slikom, stoji u propratnom tekstu Francuskog kulturnog centra u Beogradu .
