Izvor: Politika, 09.Feb.2008, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Mitovi o braku i razvodu
Mit o fatalnoj sedmoj godini još uvek se prenosi sa kolena na koleno. Ekonomisti su smislili duhovit dodatak na ovaj mit iz folklornog nasleđa, objašnjavajući da je za sve „kriva” bela tehnika koja „crkava” otprilike sedam godina nakon medenog meseca, a psiholozi objašnjavaju da je – svaka sedma godina braka potencijalno emocionalno trusno područje
Prosečna srpska žena pre će se razvesti zbog svekrve nego zbog ljubavnice, svedoči ujedinjeno iskustvo psihologa, >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << pedagoga i socijalnih radnika i – detektiva koji su postali svedoci saradnici u procesu brakorazvodne parnice.
Iako najveću gužvu u detektivskim agencijama prave osobe koje sumnjaju u vernost svog partnera, svega pet odsto njih ulazi u brakorazvodnu parnicu kada dobije dokaze da im je brak postao „prenaseljen”, tvrdi Dragan Trivan, predsednik grupacije privatnih detektiva Srbije i vlasnik privatne detektivske agencije „Protekta”.
Iskustvo našeg sagovornika govori da preljube obično čine osobe koje imaju veliki broj socijalnih kontakta – lekari, piloti, menadžeri, političari i trgovački putnici koji po prirodi posla mogu da vode dvostruki život – čak i da imaju porodice na dva kontinenta. Muškarci jesu verni proporcionalnoj količini mogućnosti, ističe ovaj detektiv koji potvrđuje tezu da su „švaleri najbolji muževi” i da scene koje viđamo u holivudskim filmovima u kojima On posrće pod tovarom buketa od 101 ruže po povratku iz ljubavničkog gnezda, detektivi zaista viđaju u realnosti...
U skici za portret „tipičnog” preljubnika nalazi se muškarac star između 40 i 60 godina, koji je profesionalno uspešan i materijalno situiran, pa ima potrebu da se dokazuje i sebi i drugima. Muškarci „to” rade najčešće u toku radnog vremena, a sa ljubavnicom se po pravilu viđaju od ponedeljka do petka – u retkim slučajevima zbog nje ostaju da „rade” prekovremeno, ali sa njom nikada ne izlaze uveče. Vikendi, praznici, rođendani i nove godine takođe su rezervisani za boravak u toplom porodičnom gnezdu i statiranje u predstavi srećne porodice. I još nešto – ako muškarac ima veći broj ljubavnica, manja je šansa da će se odlučiti na razvod.
Mitovi o suprotnostima koje se privlače, o fatalnoj sedmoj godini braka, o profesijama koje su „podložnije” razvodima... postali su deo bogatog folklornog nasleđa, ali većina ovih legendi nema uporište u emocionalnoj realnosti, tvrde stručnjaci kojima je u opisu posla „brisanje suza” bivših supružnika.
Međutim, iako statističari tvrde da brakovi najčešće „pucaju” u prve dve-tri godine braka, mit o fatalnoj sedmoj godini još se uvek prenosi sa kolena na koleno. Ekonomisti su smislili duhovit dodatak na ovaj mit iz folklornog nasleđa, objašnjavajući da je za sve „kriva” bela tehnika koja „crkava” otprilike sedam godina nakon medenog meseca, a psiholozi objašnjavaju da je – svaka sedma godina braka potencijalno emocionalno trusno područje.
„Sedma godina braka obično se poklapa sa onom godinom kad se iz porodičnog budžeta izdvaja novac za školsku torbu i kada dete prvi put ozbiljnije „išeta” iz roditeljskog naručja, a mama i tata ostaju sami jedno sa drugim. Sledeća sedma godina braka po pravilu se poklapa sa detetovim pubertetom i roditeljskim klimakterijumom – u kući punoj hormona pretnja razvodom sakriva se pred decom.
Sledeća kritična sedma godina braka je godina u kojoj dete stiče punoletstvo, naredna je faza „praznog gnezda” i konačno – faza starosti, u kojoj sada već odrasla deca obično ne mogu da dođu sebi od čuda zašto se njihovi roditelji razvode nakon toliko godina „idealnog braka”, objašnjava Tanja Stevanović, psiholog i porodični terapeut.
Jedan od široko rasprostranjenih mitova vezan je za uverenje da postoje profesije koje se u statistički značajnijem procentu „druže” sa brakorazvodnim advokatom – najčešće se licitira sa zanimanjem hirurga, pilota, trgovačkih putnika. Stručnjaci za dušu će primetiti da je zajednički imenitelj ovih zanimanja – zavisnost od adrenalina koju, po psihološkom „redu vožnje”, većina osoba „preleži” koncem adolescentskog perioda... Manjina ipak ostaje u psihološkoj odori „Petra Pana” i bira profesije koje su vezane za nestalno radno vreme (piloti, pomorci, lekari, novinari, trgovački putnici), koje zahtevaju veliku mentalnu okupiranost (posao naučnika raznih profila) koje često isključuju posvećenost partneru (umetnici) i razmišljanje na temu materinstva (manekeni, TV zvezde...). Osobe koje se bave ovim profesijama najčešće su emocionalno nezrele ličnosti, kojima zanimanje pruža alibi za neodrastanje u emocionalnom smislu, objašnjavaju psiholozi..
Mit o tome da žene više pate nakon razvoda ubedljivo su demantovali stručnjaci Univerziteta u Kaliforniji, koji su istraživali uzroke samoubistava kod razvedenih muškaraca. Oni su ustanovili da je stopa suicida kod pripadnika jačeg pola izrazito visoka a ovaj podatak su objasnili u svetlu njihovog težeg privikavanja na promene koje donose razvod i razdvajanje.
Psiholog Tanja Stevanović objašnjava da je intenzitet bola i patnje koji osećaju razvedeni supružnici – identičan po svom emocionalnom kvalitetu, ali da treba imati na umu da žene imaju socijalnu dozvolu da pate, odnosno da tuguju, plaču i razgovaraju o svojim emocijama, pa se zbog toga one sa tom patnjom bolje „nose”. „Reči su najbolji antidepresiv upravo zbog toga što se verbalnom ventilacijom osećanja skida preteško breme patnje. Zbog toga je psihoterapija, u čijoj suštini počiva razgovor, najbolji metod lečenja duše. Psiholozi u šali kažu da su suze najbolje pomoćno lekovito sredstvo u lečenju depresije, jer su „emocionalne” suze potpuno drugačijeg hemijskog sastava od suza koja se javljaju prilikom upale oka ili seckanja luka – one su bogate kateholaminima koji su odgovorni za nastanak depresivnosti, pa biohemijska istina glasi da se plakanjem otapa glečer tuge”, objašnjava naša sagovornica.
Osim toga, ne treba zaboraviti na jednostavnu životnu činjenicu da žene nakon razvoda najčešće nemaju toliko vremena za patnju. Naime, one obično ostaju same sa detetom i imaju pune ruke posla oko reorganizacije svakodnevice. Ne tako retko, žena se nakon razvoda vraća u svoju porodicu porekla i svoju bol deli sa roditeljima...
Muškarac se nakon razvoda najčešće nalazi u poziciji višestrukog gubitnika jer mora da se privikava na gubitak partnera, gubitak dece i gubitak porodične svakodnevice. Ako ne postoji druga žena u njegovom životu i ako on odmah po razvodu braka ne uplovi u novu zajednicu, činjenica je da će se neuporedivo teže priviknuti na promene koje u njegov život donosi razvod”, zaključuje Tanja Stevanović.
Katarina Đorđević
[objavljeno: 10.02.2008.]
