Izvor: Politika, 22.Mar.2010, 19:03 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Jak autorski tonalitet
Već četvrtu deceniju aktivan na domaćoj umetničkoj sceni, vajar Tomislav Todorović je primer autora čija stvaralačka posvećenost i entuzijazam ne gube na intenzitetu ni kontinuitetu. Njegov senzibilitet ispoljen je u enigmatskim sublimacijama urođene fikcije, estetskom iskustvu i vezivanju za vajarstvo kao neposredni oblik stvaralačke ekspresije. U osnovi Todorovićevog stvaralačkog vjeruju prepoznaje se zdrava ideja po kojoj humanizam umetničkog dela ne zavisi od realnosti umetničke >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << forme već od njenog unutrašnjeg sadržaja. Između ostalog, može se reći da autorov rad sa studentima (Akademija umetnosti, Novi Sad) potvrđuje afirmativno mišljenje o kreativnom značaju profesure, njenom obliku uzajamne razmene energija i jednom od mogućih punktova za proveru i revitalizaciju sopstvenih stvaralačkih principa.
Formiran na klasičnim postulatima vajarske forme koja se može graditi, modelovati ili klesati, ni danas Tomislav Todorović ne izneverava poznate medijske principe, ali sa većom slobodom i opuštenošću varira ideju o materiji, obliku, prostoru, svetlu. Čista, estetizovana forma koja je u znaku metaforičnog govora materijala u prostoru, dominira ovom postavkom. U kontekstu ovakve koncepcije potenciranja čulnog kvaliteta skulpture, terakota je svakako dobro odabrani materijal. U tom smislu, Umetnička kolonija Tera iz Kikinde još jednom se predstavlja kao motivacioni centar i kreativno utočište u kojem se realizuju vajarska dela velikih dimenzija. Naime, veći deo Todorovićevih novih radova nastao je upravo u Teri.
Stub je osnovni element ove postavke, a njegove varijacije u arhitektonici prostora, tretmana ili formata, deo su autorovog naslućivanja paradoksa i poigravanja sa opozitima teško-lako, fluidno-statično, manuelno-industrijsko"
Asketizam geometrijskih formi grupe stubova koji se u prostornom nizu ponavljaju ukrašen je i oplemenjen odgovarajućim kruništima, bogato pulsirajućim vizuelnim etidama. Moć materije i forme ispoljava se u ponavljanju sa malim razlikama, ali i u dodacima i spojevima da bi se naglasile optičke tačke usecanja i isecanja, cikličnog kretanja, taktilnosti i procesualnosti, komunikacije i harmonije.
Na zid postavljen svetlosni crtež sa linijom koja svetli, sija i greje, provocira masu izvira i uvira dubokog crteža čija rudimentarnost ističe fleksibilnost gline kao primarnog materijala.
Poigravajući se svetlom i senkom i produžavajući njihovo dejstvo, Todorović u svoje terakote zabada drvene štampove stvarajući ovom prirodnom kombinacijom novu dimenziju vizuelne i prostorne komunikacije.
Oslanjajući se na ritam sopstvenih pulsacija, Tomislav Todorović iz pronađene i zadate glinene mase oslobađa energiju sopstvene kreacije u refleksijama jakog autorskog tonaliteta.
Ljiljana Ćinkul
[objavljeno: 22/03/2010.]
