Izvor: Blic, 12.Nov.2008, 08:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Hiljadu momaka traži neveste
ALEKSANDROVAC – Seoske neženje aleksandrovačke i bruske opštine koji su rasitnili četvrtu deceniju života pričaju da radi braka više ne traže samo udavače već i raspuštenice, udovice, pa i žene sa decom.
Svesni činjenice da je u današnje vreme sve teže pronaći osobu s kojom bi na selu zasnovali bračnu zajednicu, planirali porodicu, obrađivali zemlju, vodili brigu o stoci i ostalim poslovima, nesuđene neženje postale su manje probiljive.
Prema >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << evidenciji mesnih kancelarija, u preko 100 sela aleksandrovačke i bruske opštine živi više od 1.000 momaka od 25 do čak 60 godina. Od tog broja, samo njih 200 radi u privatnim i javnim preduzećima, dok ostali nemaju sigurne izvore prihoda. Dve trećine momaka ovog kraja stariji su od 30 godina. Momci iz ovog kraja kažu da za ljubav nikada nije kasno, „ali bolje je kada se bračna zajednica zasnuje na vreme”.
- Štaviše, da biramo u trideset i pet, i više godina. Da je bilo sreće, trebalo ja sada da imamo decu u osnovnoj školi. Međutim, nikada nije kasno. Poznata je činjenica da u ovom kraju ima malo devojaka, te da su to mlađe osobe koje pohađaju više škole i fakultete u većim gradovima Srbije - poput Beograda, Niša, Kragujevca i Novog Sada. Zato želimo da sklopimo poznanstvo radi braka sa pripadnicama lepšeg pola starosti do 50 godina iz Trstenika, Vrnjačke Banje, Varvarina, Kruševca i drugih opština u Srbiji. Bez obzira na to da li su u pitanju udavače, razvedene ili udovice sa decom. U obzir dolaze sve - crnke, plavuše, smeđe, riđe, ma sve što naiđe. Nekome ovo može da izgleda kao šala, ali nama zaista do šale nije - veli grupa seoskih momaka.
Neženje još kažu da svakog vikenda obilaze aleksandrovačke i bruske kafiće u potrazi za potencijalnim udavačama, ali bez uspeha.
- Mi se redovno družimo sa prijateljima i našim vršnjacima u gradu. Kafići su puni mladeži. Ima, naravno, mnogo devojaka. Međutim, to su mahom tinejdžerke koje su mnogo mlađe od nas. Istini za volju, one hoće sa nama da razgovaraju, zaigraju u ritmu brejk densa i tome slično, ali o eventualnoj udaji nije im ni na kraj pameti - pričaju neženje.
Poznavaoci demografskih prilika u ovom kraju ističu da je zbog migracije stanovništva iz nerazvijenih planinskih potkopaoničkih sela u Aleksandrovac, Brus, Kruševac, Jasgodinu, Beograd i druge gradove došlo do gašenja velikog broja ognjišta u Gornjim i Donjim Levićima, Sudimlju, Stanulovićima, Paljevštici, Krivoj Reci, Ploči, Koznici, Velikoj Vrbnici, Leskovici i još u dvadesetak sela.
- Siromaštvo i neodoljiva želja za boljim životom, nakon Drugog svetskog rata, naterali su više od 20.000 žitelja planinskih sela aleksandrovačke i bruske opštine da napuste svoja ognjišta i odu u druge gradove Srbije. Mnogi od njih otišli su za dobrom zaradom u Švajcarsku, Nemačku, Francisku i druge obećane zemlje. Iako je u poslednjih desetak godina mnogo učinjeno na izgradnji komunalne infrastrukture u ove dve opštine, mladi ovog kraja i dalje napuštaju ove planinske krajeve i odlaze u gradove - priča Aranđel Raka Jeličić, hroničar i istoričar bruske i aleksandrovačke opštine.
Prema njegovim rečima u tom svetlu, problem ženidbe seoskih momaka je jedan od najvećih.
- Ovaj problem iz godine u godinu, dobija zabrinjavajuće razmere. U prilog tome govore podaci da je u svakom planinskom selu ove dve opštine u proseku od 30 do 50 momaka koji nisu stali na ludi kamen. To se, svakako, reflektuje i na smanjenje broja stanovnika aleksandrovačke i bruske opštine. Tako je u poslednjih deset godina, broj stanovnika opštine Brus manji za pet, a opštine Aleksandrovac za šest hiljada - zaključuje Jeličić.
