Izvor: Blic, 13.Jan.2005, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Geni krivi za stidljivost
Geni krivi za stidljivost
Postoji gen stidljivosti, a deca koja ga imaju povučenija su od vršnjaka i drugačije reaguju kad se nađu u neprijateljskom okruženju.
Ovako glase rezultati istraživanja dr Marka Batalje, profesora kliničke psihologije iz Milana. Njegov tim je godinu dana posmatrao grupu dece uzrasta 7-9 godina da bi utvrdili stepen stidljivosti. Paralelno su vršene i analize DNK. Na kraju su deci prikazivane slike_arhiva vršnjaka, s radosnim, ljutitim >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << ili ravnodušnim licima dok su im merene moždane aktivnosti.
Utvrđeno je da stidljiva deca imaju specifičnu aktivaciju mozga i da značajan procenat te dece ima i jednu posebnu varijaciju na genu koji se zove 5-HTTLPR. Upravo taj gen, koji reguliše prenos serotonina, jednog od glavnih neurotransmitera u mozgu, jeste ključ za stidljivost. Pokazalo se da utiče na neke vidove moždane aktivnosti i da je povezan s izraženom stidljivošću. Svako deseto dete stidljivije je od proseka. Ta socijalna inhibiranost delom je genetskog porekla, a delom nastaje na osnovu iskustva. Dok većina dece u procesu odrastanja uspeva da reši ovaj problem, delimično ili u potpunosti, bez stručne pomoći, neka deca zadrže svoje inhibicije, uz rizik da u odraslom dobu razviju anksiozno ponašanje. Stidljiva deca, proizilazi dalje, teže ispoljavaju svoj bes ili neprijateljstvo od vršnjaka, i to im može predstavljati prepreku u uspostavljanju uravnoteženih odnosa u kasnijem životu.
CDC/I
