Izvor: Radio Televizija Vojvodine, 20.Nov.2010, 15:36   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Džomić: Raščinjavanje nije česta praksa

BEOGRAD -

Odluke o raščinjavanju episkopa nisu česta praksa, ali je takvih slučajeva bilo u istoriji Srpske pravoslavne crkve i te odluke nisu bile ishitrene, kao što nije ishitrena ni u slučaju raščinjenog Artemija (Marka Radosavljevića), rekao je danas Tanjugu podgorički paroh, protojerej Velibor Džomić.

Džomić, koji je stručnjak za crkveno pravo, kaže da odluka o lišavanju arhijerejskog čina sledi kada nijedna od prethodnih kanonskih mera ne bi dala rezultat.
>> Pročitaj celu vest na sajtu Radio Televizija Vojvodine << />
Raščinio sam sebe

Kada je reč o bivšem upravitelju Eparhije raško-prizrenske, Džomić kaže da je Artemije praktično sam sebe raščinio prvo odbijanjem da se povinuje saborskim i sinodskim odlukama, a potom i nasilnim upadom u manastire na severu Kosova i Metohije.

Raščinjavanje, objasnio je Džomić, podrazumeva lišavanje arhijerejskog čina i - u slučaju Artemija - vraćanje u red monaha.

"To znači da Artemije više nije episkop, da nema prava da nosi vladičanska obeležja, on nema pravo da služi svetu liturgiju, čak ni kao sveštenik, a ukoliko tu odluku prihvati sa smirenjem, kao monah imaće mesto u okrilju Crkve", kazao je on.

"Ukoliko Artemije ne prihvati odluke Sabora i krene nekim drugim putem u stvaranje, na primer, pseudo crkve, sledeća mera mogla bi da bude izopštavanje iz Crkve i anatemisanje", rekao je Džomić.

Damaskin 2003. godine

Prema njegovim rečima, 2003. godine SPC je raščinila episkopa Damaskina (Dušana Davidovića), koji je bio vladika zapadnoevropski sa boravkom u Torontu, u Kanadi, zbog nepoštovanja sinodskih i saborskih odluka.

Damaskin je, kako je tada saopšteno, lišen arhijerejskog čina zato što je, uprkos zabrani bogosluženja u eparhijama van Otadžbine, bogoslužio u nekanonskoj tzv. Beloruskoj autonomnoj crkvi i pri tome, čak učestvovao u rukopoloženju za episkopa raščinjenog bivšeg jeromonaha Jovana Purića.

Dionisije 1963.

Tom slučaju je prethodilo raščinjavanje vladike Dionisija 1963. godine.

Zvanično, vladika Dionisije je smenjen zbog kanonskih prestupa. Činjenica da je njegov "slučaj" usledio posle posete tadašnjeg jugoslovenskog predsednika Josipa Broza Njujorku, gde je tim povodom vladika Dionisije predvodio velike demonstracije srpske emigracije, svemu je dala politički ton.

Arhimandrit Justin (Popović) nije jedini koji je za "prvi raskol u hiljadugodišnjoj istoriji srpskog naroda optužio komunističke bogoborce i njihove saradnike". Isto je tvrdio i pokojni patrijarh German.

Javni spor vladike Dionisija i crkvene centrale u Beogradu vodio se oko kanonskih pitanja, pre svega autonomije Crkve u Americi, da bi ga na kraju Sabor SPC razrešio episkopskog čina na osnovu optužnice koja je imala 39 strana i koja ga je, između ostalog, teretila za "utaju novca, razvratni život, intrige, kanonsku neposlušnost".

Zapaženu ulogu u ovoj priči imala je i Radmila Milentijević koja je tokom vladavine Slobodana Miloševića, kao "uticajna Srpkinja", napravila političku karijeru i u otadžbini. Jedno vreme i na mestu ministra informisanja.

Dionisije je odbio da ispoštuje saborske odluke, pa je Srpska patrijaršija "ekskomunicirala otpadnika", a on je formirao Slobodnu crkvu u Americi, Novogračaničku mitropoliju na čijem čelu je bio sve do 1979. godine.

Nastavak na Radio Televizija Vojvodine...