Izvor: S media, 08.Nov.2009, 12:40 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Danas je Mitrovdan
Praznik Svetog velikomučenika Dimitrija, uspomena na smrt i stradanje velikog borca za hrišćanstvo, biće obeležen danas kao zapovedni praznik Srpske pravoslavne crkve i krsna slava mnogih pravoslavnih vernika.
Na ovaj praznik, u srpskom narodu poznatom kao Mitrovdan, pominje se pogibija svetitelja koji je život okončao u tamnici 306. godine gde je zatočen, otkazavši poslušnost progoniteljima hrišćana.
Prema predanju, svetitelj Dimitrije rodjen je i živeo >> Pročitaj celu vest na sajtu S media << u Solunu, a car Maksimilijan (240.-310. godine) ga je postavio za vojvodu, nadajući se njegovoj odanosti u progonu hrišćana.
Dželati su ga, kako je zapisano, zatekli u molitvi i iz daljine gadjali kopljima, jer nisu smeli da mu pridju.
Hrišćani su telo krišom sahranili, a na grobu su se, veli predanje, počela dešavati čuda i isceljenja, pa su odlučili da na tom mestu podignu crkvu.
Solunski hram je podigao velikodostojnik Leontije, izlečivši se nad moštima svetitelja.
Prema drevnim zapisima, Sveti Dimitrije se iz kivota javio caru Justinijanu (483.-565. godine), sprečivši ga da mu mošti prenese u Carigrad, pa je tako ostao u Solunu, gde i danas počiva kao zaštitnik tog grada.
Sveti Dimitrije predstavljen je na freskama srednjovekovnih manastira u redu svetih ratnika koji su propovedali i borili se za hrišćansku veru. Jedna od najlepših predstava Svetog Dimitrija nalazi se na Kosovu i Metohiji, u manastiru Dečani, čiji su ktitori Stefan Dečanski (srpski kralj od 1321-1331) i car Dušan (1308.-1355. godine).
Svetitelj je oslikan u ratničkoj opremi sa štitom i šlemom, pored Svetog Djordja.
Svetog Dimitrija s velikim poštovanjem, osim Grka i Srba, slave i Rusi.
Njegov kult je počeo da se širi u Rusiji u 12. veku, a godine 1581. izabran je za zaštitnika Sibira.
U Srpskoj crkvi je više od 120 hramova posvećeno svetom Dimitriju, medju kojima je i nedavno sagradjena crkva u Novom Beogradu.
Njegov lik nalazi se od 1388. godine na grbu Sremske Mitrovice gde se, takodje, veoma poštuje ovaj svetitelj.
Crkveni istoričari nisu saglasni oko toga da li život svetitelja treba vezati za Solun ili Sremsku Mitrovicu, jer je, prema zapisima iz osmog veka, pogubljen u Sirmijumu, a ostaci su mu preneti u Solun, nakon što su varvari osvojili Srem.
