Izvor: B92, 22.Nov.2011, 10:35 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Albanci hteli atentat na Miloševića
Zagreb -- Albanci su početkom devedesetih hteli da ubiju Slobodana Miloševića. Atentat je sprečio najpoznatiji terorista sveta Iljič Ramirez Sančez, poznatiji kao Šakal.
Prema pisanju "Slobodne Dalmacije", koje prenosi hrvatski portal Indeks, detalje o učešću Karlosa Šakala u spasavanju Miloševića, u svojoj autobiografskoj knjizi "Anatomija globalističkog smrada", iznosi Dragan M. Filipović, nekadašnji načelnik Obaveštajne uprave tajne policije Srbije i svojevremeno kandidat >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << za prvog čoveka srpske Udbe.
I sam autor knjige i te tvrdnje je, kako piše "Slobodna Dalmacija" osoba je "interesantne biografije". Naime, Filipović je duže živeo u Kini, učenik je čuvenog budističkog manastira Šaolin i majstor je borilačkih veština. On u svojoj knjizi govori o špijunskim i obaveštajnim akcijama srpske tajne policije, srpskim političkim spletkama, a posebno se razračunava s nevladinim organizacijama, za koje kaže da su "klasične plaćeničke organizacije zapadnih vlada".
Miloševića su, prema svedočenju Filipovića, hteli da ubiju Albanci negde početkom devedesetih godina i za tu su nameru angažovali "Gvozdenu kolonu" koja je bila mreža Šakalove tajne revolucionarne armije i koja je delovala u Rumuniji i Mađarskoj.
Međutim, ta se mreža raspala posle pada Berlinskog zida i mnogi pripadnici te organizacije ili su bili ubijeni, zatvoreni ili su postali plaćenici novih vlasti u državama istočnog bloka, odnosno, kako piše Filipović, "Gvozdena kolona" se pretvorila u u klasičnu kriminalnu organizaciju.
Karlos Šakal ključna karika
Kada su obaveštajne službe iz Srbije saznale da Albanci planiraju atentat na Slobodana Miloševića preko Šakalove "Gvozdena kolone" i da je za ubistvo već plaćen pun traženi iznos, potegle su veze kako bi došli do samog Karlosa.
To im navodno nije bilo teško, jer je poznato da je Karlos Šakal ranije bio angažovan kao plaćeni ubica tajne policije SFRJ, a bio je i korišćen i za obračune sa ustaškom emigracijom, a za te usluge mirno se odmarao u Dubrovniku, Splitu i Zagrebu, uz Titov "blagoslov".
"Slobodna Dalmacija" podseća da je upravo bivši šef srpskog DB-a za vreme vladavine Miloševića, Jovica Stanišić, koji je danas u Haškom tribunalu, gde mu se sudi za ratne zločine, osoba koja je 1975. godine, kao obaveštajac Titove tajne policije, u beogradskom hotelu "Metropol" uhapsila Šakala s još četvoricom visokih zvaničnika jugoslovenske tajne policije.
Sudeći prema vremenu kada je Miloševićeva tajna policija devedesetih došla preko svoje veze do Šakala, on se, kako piše Filipović, mogao nalaziti u Sudanu, gde je pristigao iz Sirije i Kartuma i čekao operaciju testisa u jednoj od sudanskih bolnica.
Karlos Šakal je, zajedno sa svojim komandantom organizacije Johanesom Vajnrihom, koji danas leži u nekom nemačkom zatvoru, uveravao Miloševićevu tajnu policiju da nikada ne bi ubili nijednog komunističkog lidera, a ponajmanje Miloševića, a starom znancu Jovici Stanišiću su poručili da nemaju više uticaj na "Gvozdenu kolonu".
Ipak, Karlos Šakal i Vajnrih su našli načina da pomognu i spasu Miloševića od atentata. Oni su u Beograd poslali imena, nadimke i niz podataka o pripadnicima "Gvozdene kolone", ali i brojeve računa preko kojih su Albanci platili za naručeni atentat.
Nakon toga, "Gvozdena kolona" je odustala od atentata, a Dragan M. Filipović nagađa da je to možda ipak zbog Šakalovog uticaja na njih, a možda i zbog toga što su saznali da Miloševićeva tajna policija ima podatke o njima i da bi na svakom graničnom prelazu rizikovali da budu uhvaćeni.
