Izvor: S media, 02.Maj.2010, 13:26 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Liturgija povodom kanonizacije novih svetitelja
U Spomen-hramu svetog Save na Vračaru danas je služena arhijerejska liturgija povodom kanonizacije novih svetitelja - Justina Ćelijskog i Simeona Dajbabskog, koji su odlukom Sabora Srpske pravoslavne crkve uneti u diptih svetih.
Liturgiju pred ikonom novokanonizovanih svetitelja služio je parijarh srpski Irinej sa arhijerejima, učesnicima Sabora SPC, čije je redovno zasedanje u toku u Srpskoj patrijaršiji.
>> Pročitaj celu vest na sajtu S media << />
Obrazloženje Sabora, koji je odluku o kanonizaciji novih svetitelja doneo pre dva dana, pročitao je mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije naglasivši da ovaj čin srpskih arhijereja ima za cilj duhovno dobro našeg pravoslavnog naroda.
U kratkoj besedi, mitoplolit Amfilohije je rekao da su otac Justin i otac Simeon svojim životima proslavili Boga i pravoslavnu veru, a da su u životu imali Hrista kao uzor za svoja dela.
Svečanoj kanonizaciji prisustvovao je veliki broj vernika. Blaženopočivši arhimandrit Justin Popović bio je duhovnik manastira Ćelije kod Valjeva (1894-1979), a Simeon Popović nastojatelj manastira Dajbabe kod Podgorice (1854-1941).
Justin Popović, doktor teologije, profesor Beogradskog univerziteta i duhovnik, u svetovnom životu Blagoje Popović, rodjen je u Vranju, na praznik Blagovesti, 6. aprila (25. marta po starom kalendaru) 1894. godine.
Monaški postrig je primio po blagoslovu patrijarha Dimitrija, u Skadru gde je stigao sa srpskom vojskom posle povlačenja preko Albanije u Prvom svetskom ratu.
Doktorirao je u Atini, 1926. godine, a u njegovu bogatu biografiju može se uvrstiti i odbijanje episkopskoh čina, suprotsavljanje uvodjenju Konkordata u Srbiju 1936. godine, podrška bogomoljačkom pokretu koji je vodio sveti vladika Nikolaj, učešće u osnivanju Srpskog filozofskog društva sa Branislavom Petronijevićem, 1938. u Beogradu.
Otac Justin se upokojio u isto vreme i u isti dan kada je i rodjen - na praznik Blagovesti 7. aprila (25. marta) 1979. godine.
U njegova najznačajnija književno-bogoslovska dela ubraja se Filozofija i religija F. M. Dostojevskog (1923). Priredio je 12 tomova Žitija svetih, za svaki mesec u godini po jedna knjiga od po nekoliko stotina strana koje su sinteza raznih izvora sistematično sakupljenih i priredjenih.
Sabrana dela Justina Popovića imaju 33 toma.
Sveti Simeon, u svetovnom životu Savo, rodjen je 1854. godine na Cetinju gde je završio osnovno školovanje.
Obrazovao se u Kijevskoj bogosloviji, a potom i u tamošnjoj Duhovnoj akademiji, nadahnjujući se životima i podvizima osnivača i prepodobnih otaca Kijevske Lavre.
U Kijevu je zamonašen i rukopoložen u čin jeromonaha, a 1888. godine vraća se na Cetinje u manastir Svetog Nikole na Vranjini odakle odlazi u manastir Ostrog.
Jeromonah Simeon je inicirao gradnju crkve na mestu današnjeg manastira Dajbabe, krajem 19. veka, gde je proveo ostatak života i gde ga je kao dajbabskog jeromonaha, posetio arhimandrit Justin Popović.
Simeon Dajbabski upokojio se 1. aprila (po Gregorijanskom kalendaru) 1941. godine.
