Izvor: Politika, 07.Okt.2008, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Sreća nosi broj devet
Danko i Ljiljana Malešević sa pet kćeri i četiri sina popravljaju demografsku sliku i prava su retkost među prijedorskim porodicama koje se najčešće odlučuju na dvoje dece
Prijedor – U prijedorskom Aerodromskom naselju, među izbeglim i raseljenim porodicama kojima je ratna sudbina odredila novi život u gradu pod Kozarom, postoji kuća puna dečije graje i smeha.To je dom Danka i Ljiljane Malešević koji imaju devetoro dece, pet kćeri i četiri >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << sina.Pre četrnaest godina iz Prnjavora su stigli u Prijedor i tu započeli novi život.
– Supruga je došla iz Hrvatske u Prnjavor i tu smo se upoznali, priču započinjeDanko koga mnogi Prijedorčani znaju kao dobrotvora i humanistu jer godinama radi u organizaciji „Hleb života”.Pomagao je i porodicama sa četvoro i više dece. Ljiljana i Danko uglas kažu da su želeli decu ali da nisu slutili da će ih biti baš ovoliko.
– Najpre se rodila Sara pa onda slede Magdalena, David, Danilo, Lazar, Mile, Eva i na kraju najmlađe bliznakinje, naše miljenice Rebeka i Rahela, kazuje Ljiljana i dodaje da je srećna žena jer joj je sudbina dodelila lepu i zdravu decu.Ima tu sreću da starija pomažu oko mlađe, iako njih šestoro ide u osnovnu školu.
–I ne samo to,četvoro smo upisali i u muzičku, jer su tako želeli, ne krije zadovoljstvo Ljiljana i kazuje da uspeva sve poslove po kući tokom dana da završi i namiri decu.
Ova žena ima tek 34 godine.Nije isključeno, kaže, da se desi još neka prinova.
– Definitivno sam protiv abortusa. Nikada se ne bih mogla odlučiti na takav korak – kaže na kraju ova srećna majka i veli da joj sve obaveze oko dece ne padaju teško. Naprotiv, donose joj zadovoljstvo,ima nezaboravnih momenata sa decom.
Danko pomaže Ljiljani koliko može i koliko mu obaveze dozvoljavaju.Često putuje za Beograd gde je sedište humanitarne organizacije „Hleb života” jer mora, kako kaže, da nakon dvanaest godina rada ostane veran onima o kojima je brinuo u ratu i posle njega.
– Naravno, treba za ovoliki broj dece obezbediti knjige, odeću, školski pribor.Ipak, uspevamo u tome, kazuje Danko kome jednogodišnja Rebeka, koja se tek probudila, ne dozvoljava da priča.
Brojno domaćinstvo Malešević je, kao takvo, prava retkost među prijedorskim porodicama koje se, kako statistika kaže, najčešće odlučuju na dvoje dece.Sasvim sigurno popravljaju demografsku sliku koja, na žalost, u ovom gradu nije sjajna i ide na štetu novorođenih.
I. Kotlić
[objavljeno: 08/10/2008]
