Izvor: Politika, 21.Apr.2009, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Mračna prošlost hrvatskog zenge Čikoa
Uz ime bivšeg hrvatskog vojnika ubijenog nedavno u Boliviji dovodi se u vezu tajanstvena smrt dvojice evropskih novinara koji su se raspitivali o njemu u Osijeku
Od našeg stalnog dopisnika
Zagreb – Bivšeg hrvatskog vojnika Eduarda Floresa zvanog Čiko (49), koji je ovih dana s još nekim saradnicima ubijen u Boliviji pod sumnjom da je pripremao atentat na tamošnjeg predsednika Moralesa, prati nekoliko mračnih tajni. Ceo njegov dosadašnji >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << život je u tom stilu, a najveći skandal koji se vezuje uz njegovo ime u vreme delovanja u Hrvatskoj u proteklom ratu jeste zagonetna smrt dvojice evropskih novinara koji su se raspitivali o njemu u Osijeku.
Čiko je rođen u Boliviji, gde je stigao njegov otac Jevrejin iz Mađarske u koju su se vratili posle desničarskog puča u Čileu. Kao mladić, Eduardo Flores je u Mađarskoj bio granični policajac koji je radio na osiguranju aerodroma u Budimpešti dok je ta zemlja još bila deo Varšavskog pakta, a iz tog doba se provlači priča da se tada upoznao s čuvenim međunarodnim teroristom Karlosom koji je u to vreme često kružio istočnim zemljama.
U Hrvatskoj se pojavio odmah početkom rata i predstavio se kao dopisnik španskog lista „La Vangardija”, odnosno pomoćnik dopisnika tog lista za istočnu Evropu Rikarda Estariola, inače pripadnika katoličke organizacije „Opus Dei” i s njim se često sastajao u Beču. Tokom 1991. pristupio je hrvatskom Zboru narodne garde (ZNG), a u jesen iste godine u Osijeku je postavljen za komandanta tzv. Internacionalnog voda koji su sačinjavali dobrovoljci i plaćenici pristigli iz raznih zemalja. Hrvatski mediji preneli su da je u tom vodu bila nekolicina bivših vojnika iz Velike Britanije, zatim vrhunski obučen snajperista iz Portugalije Alehandro Kunan Fernandez, španski plaćenik i stručnjak za eksplozive Alehandro Hernandez Mora, bivši francuski legionar, inače Velšanin, Stefan Henkok, kao i nekoliko Francuza koje je u Hrvatsku poslao Le Penov „Nacionalni front”.
U tom vodu našao se i dopisnik švajcarske novinske agencije Kristijan Vurtemburg, koji je u stvari došao da istraži Čikovu povezanost s evropskim neonacistima, švercom oružja i krijumčarenjem droga. O svojim saznanjima pričao je reporteru španske televizije Huliju Cezaru Alonsu, a nešto od toga ubrzo mu je došlo glave. Kako je kasnije javno potvrdio taj španski novinar, Čiko mu je rekao da je Vurtemburg „krtica koje se treba otarasiti”.
Vurtemburg je ubijen tupim predmetom u Osijeku 6. januara 1992, a Čiko je tada tvrdio da su to uradili – četnici. Po sličnom „obrascu” u to vreme su pod vlašću Branimira Glavaša u Osijeku ubijani i srpski civili.
Da istraži ovu tajanstvenu smrt novinara Vurtemburga nakon nedelju dana u Osijek stiže fotoreporter londonskog „Indipendenta” Pol Dženks, ali je i on ubijen četiri dana kasnije. Ovaj put to je učinjeno snajperskim hicem, a saopštenje je glasilo – „od četnika”, iako takvih nije bilo ni blizu mesta njegove pogibije.
Novinar britanskog „Obzervera” Džon Svini o tome je 1994. godine snimio dokumentarni film u kojem je kao najsumnjivije za smrt dvojice novinara označio Čikoa i njegovog saradnika i bivšeg legionara Stefana Henkoka.
Čiko je u La Pazu u okršaju s policijom ubijen s još dvojicom saradnika, dok su jedan Mađar i Mario F. Tadić (58) zarobljeni. I Tadić zvani Čileanac (zato što je rođen u toj dalekoj zemlji) pristupio je Hrvatskoj vojsci još u septembru 1991. i bio njen aktivni pripadnik sve do 2005. godine. Sve vreme bio je pripadnik 1. gardijske brigade „Tigrovi” gde je stekao čin poručnika, a u penziji je bojnik (major). Živeo je sa suprugom donedavno u Osijeku.
Radoje Arsenić
[objavljeno: 22/04/2009]
