Izvor: Glas javnosti, Tanjug, 22.Jan.2009, 07:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Pustara koja vrvi od života
Hortobađ je najveća mađarska pustara, jedna od najpoznatijih u Evropi, u kojoj se leti na ogromnom ravnom prostoru gube krda bivola i sivih goveda, a zimi izgleda kao snegom prekrivena slankasta ilovača na kojoj nema života. Prvi utisak, međutim, vara, pošto u dubini ove gotovo neplodne zemlje, nalik na ruske stepe, naprosto sve vrvi od života.
U štalama, oborima i drugim objektima Hortobađskog preduzeća za zaštitu prirode i čuvanje gena upravo u januaru se ponajviše čuje >> Pročitaj celu vest na sajtu Glas javnosti << meketanje mladunčadi raznih domaćih životinja. Najviše je jaganjaca, oko 1.500, koji samo dva sata po rođenju već trčkaraju oko svojih majki. Odmah dobijaju minđušu u uvo sa serijskim brojem, svojevrsan pasoš bez kojeg se ne može ići ni na domaće, a kamoli na strano tržište.
Jagnjad iz Hortodađa, prirodnog rezervata na severoistoku Mađarske, po pravilu završavaju na italijanskim trpezama. Samo najnaprednija se ostavljaju za priplod, za dalje razmnožavanje, a ostala odlaze uoči Uskrsa kupcima sa Apeninskog poluostrva. Direktor pomenutog društvenog preduzeća Zoltan Genči tvrdi da posao s jaganjcima i nije tako unosan kako se na prvi pogled čini. Mađari baš ne vole jagnjetinu, njima je daleko milije živinsko i svinjsko meso, a cene mladih i malo starijih ovaca u državama Evropske unije su prilično niske.
Prodajom jagnjadi se, ipak, popunjavaju neke finansijske rupe u budžetu firme i održava tradicija duga nekoliko decenija. A čuvanje običaja i zaštita prirode, kakva je na ovom području od oko 800 kvadratnih kilometara bila pre više vekova, osnovni je zadatak zaposlenih i meštana istoimenog gradića nadomak Debrecina.
Nekada davno, hortobađska pustara, ili kako Mađari kažu, pusta, bila je gusta šuma, koju su kasnije posekli graditelji kuća i crkava. Reka Tisa je svojim čestim poplavama ovog područja i povlačenjem u korito sasvim sprala crnicu, a ostavila gotovo neplodnu ilovaču, pomešanu s peskom. Na tom tlu rastu samo niska trava, razne vrste korova i poneki žbun - rastinje otporno na duge suše i snažan vetar koji retko prestaje, uz prepoznatljiv zvižduk dok prolazi kroz devet lukova hortobađskog vijadukta, turističkog simbola ovoga kraja.
ČIKOŠI
Mnogobrojne goste tokom čitave turističke sezone zabavljaju konjanici-čikoši, govedari-gujaši i pastiri-juhasi, prikazujući razne domaće veštine, kao što su jahanje, pucanje bičem i saterivanje stada u tor.
