Izvor: Story, 16.Mar.2015, 12:44 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Omaž Dragomiru Bojaniću Gidri u Parobrodu
UK Parobrod i RTS Trezor će u sredu, 18. marta organizovati omaž pod nazivom Dragomir Bojanić Gidra jedan od, a možda i najveći, posvećen čuvenom glumcu. U Parobrod bioskopu od 19 časova biće prikazane drame Čep koji ne propušta vodu i Svadba.
Foto: Promo
Kada jedna ideja koja kao pilot projekat ima ambiciju da osvetli zaborav na Cicu Perovića sigurno jednog od najvećih glumaca tog autohtono bardovsko – boemskog stila, onda ta omaž edicija u svom >> Pročitaj celu vest na sajtu Story << desetom jubilarnom izdanju mora da ima posvetu, jednakom i istom, Dragomiru Bojaniću Gidri koji bi uz Zorana Radmilovića i Pavla Vujisića mogao da čini kvartet danas nepojmljive prirodnosti glumačkog izraza. A nepravda koju ispravljamo kada je Dragomir Bojanić u pitanju nije ni odsustvo empatije i sećanja, nego pogrešno čitanje njegove veličine kroz prizmu bezbrojnog repriziranja Žikine dinastije - navodi se u najavi.
Uz Bekima Fehmiua, Gidra je jedini glumac koji je u šesdesetim godinama, ekspanzije evropskog filma, ostvario značajnu internacionalnu karijeru. Kao da je njegov debi u filmu Ešalon Dr. M 1955. u režiji srpskog i jugoslovenskog Džona Forda, reditelja Žike Mitrovića opredelio njegovu kasniju karijeru u italijanskim špageti vesternima, a skoro ceo nacionalni opus 50- tih, 60- tih sve do prvenca tinejdžerske ljubavne drame Lude godine Zorana Čalića – Gidru stavljao u kontekst ekspresivnog tragičara.
Od uloge Marša na Drinu do filma Radomira Šaranovića po romanu Mihajla Lalića Svadba u kome je za rolu Tadije Čemerkića, crnogoroskog partizana koji se okovan spasao kazamata, skokom u reku i za koji je dobio tadašnjeg jugoslovenskog oskara – Zlatnu arenu u Puli, a koji će biti prikazan 18. marta.
Povrh spomenutih Mitrovića i Šaranovića ni Šiba Krvavac nije odoleo Gidri kao zavodljivom negativcu u jedanko glavnoj ulozi u filmu Valter brani Sarajevo. Ta zavodljivost se najviše očitava u epohalnim minijaturama Mikule u Otpisanima i Krstivoja u seriji Vruć Vetar, ona ga je neminovno transformisala u komičara. Od Laleta molera u Majstorima do her Žike u Žikinoj dinastiji. Zanimljiva digresija je da su prvih šest nastavaka po estetici i dramaturgiji više podsećali na Vreme prve ljubavi sa Sofi Marso koje su snimane sa dve godine docnije u odnosu na zadatu matricu Ludih godina.
Čovek koji se autoironično šalio da je završio konzervatorijum jer je pre glumačke akademije radio u fabrici konzervirane hrane u Kragujevcu gde je rođen, ispisao je stil tako svojstven nastavcima ne samo Dinastije nego i današnjem kolokvijalnom govoru društvenih mreža, zamene termina, sličnim ali potpuno namerno, pogrešno kontekstualizovanim imenicama.
Druga digresija Gidrinog omaža, odnosi se na činjenicu da ćemo ga sem Svadbe gledati i u TV drami iz 1971. godine Čep koji ne propušta vodu u režiji Aleksandra Đorđevića sa Sekom Sabljić i Đorđom Jelisićem trenutno i verovatno najznačajnijim živim domaćim glumcem koji ove godine slavi 90. rođendan, potpuno zaboravljen od domaće javnosti nakon što se 1986. povukao sa filma i iz pozorišta
Naši omaži u koprodukciji sa redakcijom za istoriografiju RTS – Trezor pokušavaju da odgonetnu dilemu današnjeg vremena kroz pitanje epiloga prerane smrti kao u slučaju Slobodana Perovića, ili devalvacije kakvu je nažalost Gidra doživeo svojim poslednjim filmom Obračun u Kazino kabareu, verovatno najgorim ostvarenjem nacionalne kinematografije svih vremena, 1993, kada je i preminuo u 60- toj godini života.
Ulaz je slobodan!
