Izvor: RTS, 22.Maj.2009, 14:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Izabran novi Sinod SPC
Sabor SPC izabrao je sinoć četiri nova člana Sinoda; Irineja niškog, Irineja bačkog, Fotija dalmatinskog i Grigorija hercegovačkog. Sinodom će, kao i do sada, u ime patrijarha Pavla, predsedavati mitropolit Amfilohije Radović.
Arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve izabrao je sinoć četiri nova člana Sinoda, episkope; Irineja niškog, Irineja bačkog, Fotija dalmatinskog i Grigorija hercegovačkog.
Sveti arhijerejski sabor SPC je na jučerašnjoj sednici, >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << na predlog Episkopskog saveta SPC u Severnoj i Južnoj Americi, doneo je odluku kojom se prema Ustavu Srpske pravoslavne crkve "reorganizuju" eperhije i to: Mitropolija libertivilsko-čikaška, sa sedištem u manastiru Svetoga Save u Libertivilu, Eparhija novogračanička-srednjezapadnoamerička, sa sedištem u manastiru Nova Gračanica, Eparhija istočnoamerička, sa sedištem u Pitsburgu, Eparhija zapadnoamerička, sa sedištem u Los Anđelesu, Eparhija kanadska, sa sedištem u Torontu.
Tom odlukom prestaje važenje dosadašnjih naziva: „Mitropolija srednjezapadnoamerička" i „Eparhija za Ameriku i Kanadu Novogračaničke mitropolije", i uspostavljaju se nove granice tih Eparhija u Severnoj i Južnoj Americi.
Sinodom će, kao i do sada, u ime patrijarha Pavla, predsedavati mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije.
Članovi Sinoda SPC do sada su, pored Patrijarha Pavla, bili mitropolit crnogorsko-primorski Amfiohije (Radović), episkop žički Hrizostom (Stolić), episkop bihaćko-petrovački Hrizostom (Jević) i episkop mileševski Filaret(Mićević).
Prema ranijim saborskim saopštenjima, a u skladu sa ustavom SPC, tumačeno je da su mandati članova Sinoda istekli jer su episkopi Filaret mileševski i Hrizostom bihaćki izabrani 2005. godine a Hrizostom žički i mitropolit Amfilohije, koji zamenjuje patrijarha, 2007. godine.
U odredbama Ustava jasno stoji da Sabor bira članove Sinoda "na dve godine i to svake godine po dvojicu", ali je sadašnje upravljanje crkvom i njeno funkcionisanje uslovljeno odsustvom patrijarha Pavla koji je od 13. novembra 2007. godine na lečenju na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu.
Prema Ustavu SPC, Sveti arhijerejski sabor koga čine svi eparhijski arhijereji najviše jerahijsko predstavništvo i crkvenozakonodavna vlast u poslovima vere.
Sveti arhijerejski sinod je najviša izvršna (upravna i nadzorna) kao i sudska vlast u svom delokrugu i u njegovoj je nadležnosti sazivanje redovnog i vanrednog Sabora kao i dnevni red zasedanja najvišeg tela SPC.
Episkop niški Irinej (Gavrilović)
Episkop niški Irinej Gavrilović rođen je u selu Vidova kod Čačka 1930. godine. Na krštenju dobio je ime Miroslav. U rodnom selu završio je osnovnu školu, a potom gimnaziju u Čačku. Po završetku gimnazije upisao se i završio Bogosloviju u Prizrenu, a potom i Bogoslovski fakultet u Beogradu.
Po završenom fakultetu odlazi u vojsku. Po povratku iz vojske ubrzo biva postavljen za suplenta (profesora) Prizrenske bogoslovije. Pre stupanja na dužnost profesora oktobra meseca 1959. godine u manastiru Rakovica, od strane patrijarha Germana, prima monaški čin, dobivši monaško ime Irinej.
Istoga meseca na dan Sv. Petke 27.oktobra 1959. u crkvi Ružica ispod Kalemegdana, biva rukopoložen u čin jeromonaha.
Dok je kao profesor u Prizrenskoj bogosloviji službovao biva upućen na postdiplomske studije u Atinu. 1969. godine biva postavljen za upravnika Monaške škole u manastiru Ostrog, odakle se pak vraća u Prizren i biva postavljen za rektora Prizrenske bogoslovije. Sa te dužnosti 1974. izabran je za vikarnog episkopa patrijarha Srpskog sa titulom episkopa moravičkog. Godinu dana kasnije, 1975. godine izabran je za episkopa niškog.
Episkop bački Irinej (Bulović)
Episkop novosadski i bački, somborski i segedinski dr Irinej rođen je 11. februara 1947. godine u Stanišiću, u Bačkoj, dobivši na krštenju ime Mirko. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a gimnaziju u Somboru 1965. godine. Diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu SPC u Beogradu 1969. godine.
Za vreme studija primio je monaški postrig od svog duhovnog oca, arhimandrita Justina Popovića, dobivši monaško ime Irinej. Iste godine ga episkop raško-prizrenski Pavle (danas patrijarh srpski) rukopolaže za jerođakona, a potom za jeromonaha.
Deset godina provodi u Atini na postdiplomskim studijama na Bogoslovskom fakultetu atinskog Univerziteta, gde je, juna 1980. godine, odbranio doktorsku disertaciju.
Posle kraćeg studijskog boravka u Parizu, na ruskom Bogoslovskom institutu Svetog Sergija, izabran je za docenta na katedri Svetog pisma Novog zaveta na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu, gde i danas drži istu katedru u zvanju redovnog profesora.
Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve 1989. godine izabran je za episkopa moravičkog, vikara patrijarhu srpskom, a potom je posle hirotonije u Pećkoj patrijaršiji 20. maja 1990. godine, izabran za episkopa bačkog i ustoličen u Novom Sadu, 24. decembra iste godine.
Objavio je mnoge bogoslovske tekstove, naučne i popularne, kao i dosta prevoda. Desetak godina uređivao je Pravoslavni misionar , popularni časopis u izdanju Svetog arhijerejskog sinoda. Sada uređuje i izdaje Besedu, teološki časopis Eparhije bačke.
Član je prevodilačke Komisije Svetog sinoda Srpske pravoslavne crkve, Svepravoslavne komisije za dijalog sa Rimokatoličkom crkvom, Svepravoslavne komisije za dijalog sa luteranima, Komisije Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve za dijalog sa analognom Komisijom Biskupskih konferencija Hrvatske i Srbije i Crne Gore; zatim član Komisije za organizovanje i praćenje verske nastave pri Vladi Republike Srbije, Udruženja biblijskih teologa Grčke, Udruženja književnika Srbije, Komiteta pokreta za jedinstvo i saradnju duhovno srodnih istočnohrišćanskih naroda i Saveta verskih lidera Evrope „Religija za mir".
Učestvovao je na mnogim domaćim i međunarodnim bogoslovskim i naučnim skupovima i konferencijama, na duhovnim tribinama i u međuhrišćanskim susretima i dijalozima, kao i u domaćim i međunarodnim susretima i dijalozima sa jevrejskim i islamskim zajednicama, ustanovama i organizacijama.
Episkop dalamatinski Fotije (Sladojević)
Episkop dalmatinski Fotije rođen je 1. februara 1961. godine u Dujakovcima, Opština Banja Luka, BiH. Osnovnu školu završio je u Čurugu, a srednju tehničku školu u Novom Sadu.
Diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu 1988. godine. Potom dve godine provodi na postdiplomskim studijama u Erlangenu - Nemačka.
Po povratku iz Nemačke, na praznik svetog Dimitrija, 1990. godine prima monački čin u manstiru Kovilj - Eparhija bačka. Iste godine na praznik Arhangela Mihaila, episkop bački Irinej rukopolaže ga za jerođakona, a zatim na praznik svetog Save 1991. godine za sveštenomonaha.
Od 1992. do 1993. godine, jeromonah Fotije provodi kao sveštenoslužitelj u manastiru Bođani, a narednih pet godina (1993-1998) radi kao profesor u bogosloviji Svetog Arsenija u Sremskim Karlovcima, gde ga i zatiče izbor za episkopa dalmatinskog.
Episkop dalmatinski i administrator gornjokarlovački Fotije hirotonisan 1999. godine na Duhove u Sabornoj crkvi u Sremskim Karlovcima, a za episkopa dalmatinskog ustoličen je na praznik svetog apostola Luke i svetog Petra Cetinjskog, 31. oktobra iste godine u Sabornoj crkvi u Šibeniku.
Po odluci Svetog arhijerejskog sabora SPC, 2000. godine episkop Fotije biva postavljen za v.d. rektora obnovljene bogoslovije Sveta Tri Jerarha u manastiru Krka.
U ovom kratkom periodu njegovog arhipastirstvovanja u Eparhijijama dalmatinskoj i gornjokarlovačkoj počinje obnova crkvenog života i crkvenih objekata, a oživljava i izdavačka delatnost. Osim toga, od nedavno je i na teritoriji Eparhije dalmatinske organizovana i veronauka za pravoslavnu decu u školama.
Episkop hercegovački Grigorije (Durić)
Episkop Grigorije jedan je od najmlađih crkvenih velikodostojnika. Rođen je 1967. godine u Varešu.
Po završetku srednje Elektrotehničke škole, opet je upisao srednju. Ali ovog puta - Bogoslovsku, a zatim i Bogoslovski fakultet u Beogradu koji je završio 1994. godine. Naredne dve godine provodi u Atini na postdiplomskim studijama.
Od kada se 1992. godine zamonašio u manastiru Ostrog, gde i dobija monaško ime Grigorije, počelo je njegovo munjevito uspinjanje.
Tako je za samo četiri godine postao iguman manastira Tvrdoš kod Trebinja, a u naredne tri godine postavljen je i za episkopa zahumsko-hercegovačkog, kada je nasledio svog duhovnog oca, vladiku Atanasija (Jevtića).
Pažnju javnosti privukao je i saradnjom i prijateljstvom sa košarkašem Dejanom Bodirogom.
"Čeka nas veliki posao"
Vladika zahumsko-hercegovački i novoizabrani član Svetog arhijerejskog Sinoda Srpske pravoslavne crkve (SPC) Grigorije ocenio je danas da članove tog tela čeka veliki posao koji će vladike morati zajednički da obavljaju.
"Moj utisak je da nas očekuje dosta posla i velika odgovornost, a da li ćemo na sve to uspeti i da odgovorimo je drugo pitanje", rekao je hercegovački episkop Tanugu.
On je dodao i da će članovi Sinoda taj posao morati da obavljaju, kako je rekao, zajednički, a nikako pojedinačno.
