Izvor: Blic, 31.Mar.2015, 21:04 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Veljko Stanojević: Ljubimac žena u društvu Pikasa i Modiljanija
Slika „Portret žene u zelenom“ našla se i na naslovnim stranama prestižnih evropskih umetničkih časopisa, kada je beogradski slikar izlagao zajedno sa Pikasom, Brakom i drugim poznatim svetskim umetnicima.
Ovo delo predstavljeno je na retrospektivnoj izložbi „Veljko Stanojević – Modernis i klasik“, a koja je do 6. aprila otvorena u Galeriji-legatu Milice Zorić i Rodoljuba Čolakovića.
- Najzanimljivije su slike „Cirkus“ i „Kupačice“ ( 1924) >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << iz kolekcije Muzeja savremene umetnosti, kao i „Pristanište u Nici“ (1923) i „Portret žene u zelenom“ (1924) iz Naodnog muzeja u Beogradu. Prve dve su zanimljive tematski, u smislu prikaza urbanog života grada i predstave žena u zanimljivom morskom pejzažu, sa modnim detaljima tog vremena. Druge dve, predstavljaju kapitalna dela međuratnog građanskog modernizma nastala u duhu novog realizma treće decenije – kaže autorka izložbe mr Mišela Blanuša, kustos Muzeja savremene umetnosti.
Potomak poznatih srpskih porodica koje su dale istaknute istorijske ličnosti, među kojima je najpoznatiji njegov pradeda Prota Mateja Nenadović, Stanojević po zavaršetku Umetničke škole postaje dobrovoljac u Prvom svetskom ratu.
- Odlazi na front gde pored aktivne vojne službe, učešća u proboju Solunskog fronta i Albanskoj golgoti, postaje i zvanični ratni slikar. U pauzama ratnih operacija boravi na Krfu i Solunu gde se druži i slika zajedno sa najpoznatijim umetnicima predstavnicima srpskog impresionizma. Tokom oporavka, odlazi u Nicu gde se upoznaje i provodi vreme sa ruskim avangardnim umetnikom Aleksandrom Arhipenkom i poznatim italijanskim umetnikom Amedeom Modiljanijem – kaže Blanuša.
U Parizu će studirati na akademiji „Gran Šemijer“ sa mnogim kasnije svetski poznatim umetnicima, a izlagao je u društvu Van Dongena, Braka, Pikasa... Po povratku u Beograd, bavi se slikarstvom, ali i pedagoškim radom.
- Bio je izuzetno obrazovan i omiljen u društvu tadašnjeg Beograda, posebno među ženama čijem je liku posvetio izuzetnu pažnju u svom slikarstvu. Napravio je veliki broj portreta beogradskih dama iz visokog društva, ali i drugih značajnih ličnosti sa javne scene kao i kraljevske porodice. Drugi svetski rat je proveo u zarobljeništvu u Nemačkoj, a tokom savezničkog bombardovanja 1944. uništen mu je gotovo ceo dotadašlji umetnički opus i lična zaostavština – dodaje Blanuša.
Posle oslobođenja, nastavlja da se bavi slikarstvom i pedagoškim radom, kao i učešćem na umetničkoj sceni.
Bavio se i fresko slikarstvom
Stanojević je imao bogatu međunarodnu izlagačku karijeru, osnivač je nekoliko umetničkih udruženja, a bio je i jedan od retkih umetnika svog vremena koji se bavio fresko slikarstvom.
- Jedno od najpoznatijih radova ovog tipa je mozaik Svetog Apostola i Evangelista Marka (1961) iznad ulaza u crkvu Svetog Marka u Beogradu. Lik koji je korišćen na ovom mozaiku je u stvari autoportret. Mozaik je izrađen u Firenci po Stanojevićevim skicama koje su poslužile kao predlošci. Neposredno pred početak Drugog svetskog rata, oslikao je banjalučku Sabornu crkvu- Hram Svete Trojice, zajedno sa Jovanom Bijelićem. Oslikao je i crkvu u Slancima, ali nažalost obe crkve su razorene – kaže mr Mišela Blanuša.
Na izložbi je oko 50 umetničkih dela Veljka Stanojevića iz zbirki Muzeja savremene umetnosti, Narodnog muzeja, Muzeja grad Beograda, Istorijskog muzeja Srbije, ali i privatnih zbirki
