Izvor: Politika, 25.Avg.2008, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Van Gogovi crteži i akvareli
Tema izložbe u Albertini je Van Gogova neprekidna crtačka delatnost u kojoj su skice postale umetnikov katalizator za prevazilaženje impresionizma
Specijalno za „Politiku”
Beč – Posle senzacionalne izložbe Van Gogovih dela u budimpeštanskom Muzeju lepih umetnosti 2007, umetničko stvaralaštvo velikog holandskog slikara od jeseni će biti prikazano i u Beču i toiz jednog, sasvim svežeg, ugla.
Izložba„Skice za Van Gogova >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << platna” koja se u Albertini otvara petog septembra pokazuje, pored pedeset ulja na platnu, stotinak Van Gogovih crteža i akvarela, a rezultat je kooperacije amsterdamskog Van Gog muzeja, muzeja Kreler-Miler iz Oterloa, njujorškog Metropolitena i Gugenhajma, pariskog muzeja Ke d’Orse, moskovskog Puškin muzeja i losanđeleskog muzeja Armana Hamera. Mnogi od radova na papiru zapravo su radne skice za Van Gogova ulja na platnu, između ostalih za„Zuavu u sedećem položaju” 1888, „Divlju vegetaciju” (1889), „Masline” (1889), „Zimsku baštu” (1884), „Okresane breze” (1884), „Seljanku koja kleči” (1885), „Pejzaž sa plastovima sena i vetrenjačom” (1885) kao i za seriju autoportreta i seoskih scena nastalih krajem 1880-ih.
Tema izložbe u Albertini nije odnos između ulja na platnu i skica izrađenih za njih, već Van Gogova neprekidna crtačka delatnost u kojoj su skice postale umetnikov katalizator za prevazilaženje impresionizma. Zbog toga ni neće biti izložene jedne pored drugih, već zasebno u svojim tematskim jedinicama.
Direktor Albertine Klaus Albreht Šreder objašnjava izbor tematike rečima: „Vinsent van Gog je, poput Pola Sezana, površno tretiran isključivo kao slikar. Njegova crtačka, odnosno delatnost crtača-slikara tek treba da se otkrije.” Malobrojne izložbe koje su bile posvećene Van Gogovim crtežima, jedna u muzeju Kreler Miler (1990) i u amsterdamskom Van Gog muzeju (2005), pokazale su jedinonjegove radove na papiru, ne uspostavljajući vezu između obe komponente jednog intenzivnog umetničkog rada. „Albertina možda ima mnogo veći legitimitet od bilo koje druge umetničke institucije da se bavi proučavanjem Van Gogovih crteža. Od svog ponovnog otvaranja 2003,naš muzejski cilj je da oslobodimo crtež iz karantina”, objašnjava dalje u svom uvodnom slovu kataloga Albreht Šreder.
Stremljenje ka likovnom prikazivanju stvarnosti kroznjenu unutrašnju interpretaciju, linearna organizacija kompozicije i stilska apstrakcijaučiniće Van Goga jednom od najvećih inspiracija za slikare različitih ekspresionističkih pokreta dvadesetog veka. Van Gogove poteze perom, olovkom ili kredom odlikuje jednaka dinamika kojom vodi četkicu po platnu; zbog toga su njegovi crteži, iako su zbog prirode tehnika koje koristilišeni poznatog divljeg kolorita, jednako nezauzdani, maštoviti i upečatljivi kao i najpoznatija ulja na platnu koje je stvarao.
Među crtežima koji će biti izloženi u Beču, izdvajamo„Tkača” (1883–1884), „Fabriku u Hagu” (1882), „Prozor u ateljeu” (1889), „Predvorje ludnice” i „Hodnik ludnice” (1889), „Stari vinograd sa seljankom” (1890) i „Pejzaž sa kućama i ženom koja radi u polju” (1890).
Marina Bauer
[objavljeno: 26/08/2008.]
