Izvor: Politika, 03.Jun.2009, 00:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Tajna velikog slikara
Izložba remek-dela starog flamanskog slikarstva u Berlinu pruža mogućnost da se konačno otkrije identitet Majstora iz Flemalea
Specijalno za „Politiku”
Berlin – Identitet flamanskog Majstora iz Flemalea (Meister von Flémalle), koji se u Briselu spominje između 1425. i 1430. godine, i danas predstavlja zagonetku u istoriji umetnosti. On je često poistovećivan sa Roberom Kampenom jer se smatralo da je to Kampenov pseudonim, ali i >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << sa Rogirom van der Vajdenom koji je, između 1427. i 1432, radio u ateljeu Kampena. Sva trojica su, uz braću Van Ajk, od glavnog značaja za nastanak i razvoj ranog flamanskog slikarstva.
Italijanska renesansa otkrila je centralnu perspektivu, a Flamanci su otkrili tehničke uslove za to, novo, slikarstvo koje suvereno oličava tek otkriveni svet, rafiniranu tehniku slikanja uljem sa manirističkim detaljima. Ervin Panofski, jedan od najvećih kritičara, tu je umetnost nazvao „ars nova”. Kroz nju je nastalo slikarstvo portreta i suptilna tehnika prevazilaženja tipološkog slikarstva standardizovanih lica.
Iako Majstor iz Flemalea i Rogir van der Vajden (1399–1464) pripadaju najboljim evropskim slikarima 15. veka i na najlepši način karakterišu prelaz srednjovekovnog u novovekovno slikarstvo, dosad nisu organizovane monografske izložbe njihovih dela. Možda je jedan od razloga za to činjenica da je teško povući preciznu granicu između njihovih slikarskih opusa, pa otuda izložba u „Gemelde galeriji” u Berlinu nudi mogućnost da se kroz direktno upoređivanje slika postavi konačna teza o autorstvu i identitetu Majstora iz Flemalea.
Izložba je prvo bila priređena u Štedl muzeju u Frankfurtu koji, kao i Gemelde galerija iz Berlina, poseduje više dela ove dvojice majstora. Dve kolekcije su obogaćene i mnogim pozajmljenim slikama iz eminentnih muzeja i galerija – od Nacionalne galerije u Londonu, Prada iz Madrida, Metropoliten muzeja u Njujorku, Luvra iz Pariza, Ermitaža iz Sankt Peterburga, Nacionalne galerije umetnosti iz Vašingtona, bečkog Kunsthistoriše muzeja... da navedemo samo najvažnije. Izložba predstavlja jedinstvenu priliku da se dve trećine preostalih iznajmljenih dela mogu videti na jednom mestu. Ukupno, više od 50 remek-dela dvojice umetnika sabrano je u Štedl muzeju koji, naporedo sa Drezdenom, Kaselom i Minhenom, poseduje najraznovrsniju zbirku flamanskog slikarstva.
Mnogi od ovih skupocenih eksponata, mahom kompozicija za oltare, dakle liturgičke provenijencije – Blagovesti, Rođenje Hristovo i drugih religioznih motiva – dosad nisu izlagani, što kontekst ove izložbe čini jedinstvenim i predstavlja novi impuls u izučavanju ranog flamanskog slikarstva.
Na ovim slikama se ne vidi vreme, a čisto estetičko zadovoljstvo se transformiše u odnos prema religioznom sadržaju, koje one veličanstveno odslikavaju. Vizuelna interpretacija hrišćanskih božanski prodire u realnost, sfere duhovnog trijumfuju, zlato se preobražava u svetlost...
Potpis i datiranje nisu prisutni na slikama, ali su svi ostali detalji tačno preneti. Fiziognomatski tvrdi, a precizni, potez četkice anonimusa smenjuje se sa minijaturnim formama i arhitekturalnim dekorima slika Rogira van der Vajdena. Ipak, čini se da će, i mimo ovog bogatog izbora najznačajnijih slika flamanskog slikarstva, identitet Majstora iz Flemalea ostati i dalje fantomski. Izložba traje do 21. juna u Berlinu.
Zoran Andrić
[objavljeno: 03/06/2009]
