Izvor: B92, 28.Jan.2009, 01:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Roterdam: Gomora
ponedeljak, 26. januar
Udarni večernji termin u najvećim bioskopskim salama Roterdama, Luksor, Pate 1 i Sinerama 1, rezervisani su za najpoznatije režisere i flmove koji premošćavaju jaz koji se ponekad stvori između profesionalaca, novinara i regularne festivalske publike.
Utisak koji je na mešanu publiku ove tri grupe ostavila sinoćna projekcija filma Gomora je bio jednoglasno oduševljenje. U tradiciji italijanskog realističkog pristupa koji se ove >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << godine na festivalu najbolje vidi u retrospektivi Paola Benvenutija, ali ipak smišljeno stilizovanog pristupa kadriranju, mizanscenu i hirurški preciznoj montaži.
Može se povući više paralela oko tematske srodnosti i uticaja koji je Benvenuti svakako imao na autore Gomore.
Njegovi filmovi Tiburzi i Segreti Di Stato bave se ulogom kriminala u odnosima između struktura moći, koji su po Benvenutijevim rečima, uspostavljeni još krajem 18. veka, a utvrđeni krajem četrdesetih godina XX veka.
Filmovi Gomora i Le Coneseguenze dell amore Paola Sorentina (prikazan na Roterdamu 2004 godine) pokazuju da će raspetljavanje tih odnosa još dugo vremene okupirati italijanske političare ali i umetnike.
Benvenutijevi filmovi su precizna rekonstrukcija i dramatizacija istorijskih događaja na osnovu arhivskih dokumenata iz perioda u kome su se isti odigrali. Iako je film Gomora, nastao po knjizi Matea Garonea, literarni predložak je samo umetnička prerada ličnog piščevog miljea koju je Sorentino briljantno ekranizovao.
Iako je film dug i ponekad spor svakako će postati kultno delo kinematografije XXI veka koje će se masovno gledati po više puta, baš kao i Scarface Brajana De Palme.
Japanski autor Kore-Eda Hirokazu je za života definitivno ovladao zvanjem naslednika Ozu Jasuđira.
Rafinirani smisao za prirodan humor i prikazivanje topline ljudskih odnosa kroz film o jednom običnom danu u životu japanske porodice razlikuju Kore-Edu od maniriste u pokušaju imitacije Ozua. Film je znatno lakši za gledanje od Nobody Knows, iako neće biti obavezno gledanje za one koji ne vole film u kome se ne dešava puno toga u smislu radnje. Dok sa ekrana sevaju emocije i radost izgrađena na svetosti običnog porodičnog života, po završetku ovog filma ste definitivno u boljem emocionalnom stanju.
Azijski filmovi često imaju motiv zlostavljanja u porodici pa i u jasno žanrovskom filmu Nightmare Detective 2, Šinje Cukamotoa-istinske zvezde ukinutog potprograma Roterdamerung (Vratite nam ga!). Da je Cukamoto genije znaju i oni koji ga ne vole, ovim nastavkom pokazuje da je u stanju da prevaziđe i samog sebe, eliminišući bespotrebne izgovore za naraciju u vidu serijskog ubice iz prvog dela, koncentrišući se na glavni lik i njegov problem.
Festival u okviru potprograma First Things First prikazuje i njegov 4-minutni prvenac iz 1984 The Phantom of Regular Size. Osećaj prokletstva i sociopatije zbog sposobnosti da uđe ljudima u snove i izleči ih od noćnih mora od kojih i sam pati sjajno je odglumio Macuda Rjuheji.
Utisak koji je ostavio ovogodišnji izbor japanskih filmova je daleko bolji od prošlogodišnjeg izdanja festivala kada je bilo previše filmova iz ove kinematografije koji zaista nisu zasluživali ulazak u program.
