Izvor: B92, 01.Apr.2008, 17:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Premijera Tartifa za jubilej JDP-a
Premijera Molijerovog "Tartifa", u režiji Egona Savina, biće izvedena u Jugoslovenskom dramskom pozorištu 3. aprila, tačno 60 godina od prve premijere tog teatra 3. aprila 1948. godine.
Bogat i uspešan život ovog pozorišta započet je pre šest decenija premijerom drame Ivana Cankara "Kralj Betajnove" u režiji Bojana Stupice.Na deo te istorije podsetiće, 3. aprila u podne, deo iz dokumentarnog filma koji priprema Dragan Babić.
Film "JDP - pozorište samim sobom >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << (prvih 60 godina 1948/08)" ima tri dela i planirano je da u celini bude prikazan na televiziji.
Uz projekciju, u okviru proslave biće svečano dodeljene godišnje nagrade JDP-a, a povodom jubileja ovaj teatar priprema i foto-monografiju "Jugoslovensko dramsko pozorište: 60 godina: lica, slike, sećanja".
Uveče, na premijeri u naslovnoj ulozi nastupiće Dragan Mićanović, a u ansamblu Boris Isaković, Svetlana Bojković, Anita Mančić, Sloboda Mićalović, Radovan Vujović, Nikola Vujović, Marko Baćović, Danijela Štajnfeld, Slobodan Tešić i Marko Janketić.
Kao član Evropske teatarske unije JDP će u sklopu proslave jubileja ugostiti na svojoj sceni značajne evropske pozorišne kuće.
Teatar "Katona Jožef sinhaz" iz Budimpešte izvešće Čehovljevog "Ivanova" u režiji Tamaša Ašera 5. aprila.
Kompanija "Pipo Delbono" (Compagnia Pippo Delbono) gostovaće sa dve predstave - "Guerra" 18. i "Barboni" 19. aprila.
Nacionalni teatar iz Krajove prikazaće Šekspirov komad "Bogojavljenska noć" u režiji Silvija Purkaretea 20. aprila.
U čast proslave Dana JDP-a Muzej pozorišne umetnosti Srbije otvoriće 22. aprila izložbu "Vizuelni identitet JDP 1948-2008."
JDP je osnovan u Beogradu 1947. kao reprezentativno pozorište nove Jugoslavije (tadašnje FNRJ), zamišljeno da po stilu i estetici bude pandan slavnom Moskovskom hudožestvenom teatru.
Za prvog umetničkog rukovodioca imenovan je reditelj iz Zagreba Bojan Stupica, koji je dobio državnu podršku da odabere najznačajnije umetnike iz svih pozorišnih centara Jugoslavije.
U svom radu novo pozorište podržavalo je umetničku slobodu i estetski kredibilitet reditelja i glumaca.
Stupica i kritičar Eli Finci postavili su temelje repertoara na visokom literarnom nivou, što je ostala osnovna orijentacija, s tim da je kasnije i element scenskog dobio ravnopravno mesto.
I naredni upravnici bili su iz kruga značajnih pozorišnika, kao što su Velibor Gligorić, Milutin Mišić, Petar Volk, Jovan Ćirilov, Miroslav Belović...
Prve sezone prošle su u znaku svetske i domaće klasike, igrani su Čehov, Goldoni, Šeridan, Ostrovski, Lope de Vega, Gorki, Šo, Šekspir, Plaut, Rasin, Molijer, Ibzen, Lorka, kao i Cankar, Držić, Sterija, Jakšić i Nušić.
Među rediteljima koji su stvarali slavu JDP-a inventivnim tumačenjima klasične dramaturgije, uz Stupicu i Belovića, bili su Mata Milošević, Tomislav Tanhofer, Branko Gavela, Paolo Mađeli, Dejan Mijač, Stevo Žigon, Slobodan Unkovski, Haris Pašović.
Na sceni JDP-a radili su i mnogi strani reditelji Jerži Jarocki, Georgij Aleksandrovič Tovstonogov, Karlos Medina, Vitalij Dvorcin"
Pažljiv izbor repertoara, temeljan rad na pripremi predstava i koncentracija renomiranih i darovitih mladih umetnika stvorili su od JDP-a pozorište koje se svojim rezultatima uzdiglo iznad ostalih u zemlji.
I u vreme velikih društvenih previranja JDP je bio otvoren za značajna dela savremenih pisaca sa celokupnog YU prostora, kao što su Dobrica Ćosić ("Otkrića"), Jovan Hristić ("Čiste ruke", "Savanarola i njegovi prijatelji"), Velimir Lukić ("Afera nedužne Anabele"), Slobodan Šnajder ("Hrvatski Faust"), Dušan Kovačević ("Balkanski špijun"), Dejan Dukovski ("Bure baruta"), Biljana Srbljanović ("Beogradska trilogija")"
Nezaobilazni deo istorije JDP-a su veliki glumci, na početku Mira Stupica, Marija Crnobori, Rahela Ferari, Milivoje Živanović, zatim Ljuba Tadić, Branko Pleša, Stevo Žigon, a onda i sadašnja generacija prvaka.
Specifičan duh, značaj i prestiž JDP je imao i u vreme kada ga je Ćirilov u svojih 14 upravničkih sezona (od sredine 80-ih) ustoličio kao reprezentativno pozorište savremenog scenskog izraza u okvirima širim od bivše države.
Veoma težak period nastupio je od jeseni 1997. kada je glavna zgrada pozorišta stradala u požaru, pa je celokupan rad preseljen na malu scenu, popularni teatar "Bojan Stupica".
Ansambl se, srećom, nije razišao ni tokom dugotrajne rekonstrukcije, koja je konačno, zalaganjem novih gradskih vlasti Beograda, završena u proleće 2003. godine.
Prethodno, u leto 2002. imenovani su sadašnji direktor JDP-a Branko Cvejić i umetnički direktor Gorčin Stojanović, koji su nastavili da neguju vrhunsku izvođačku umetnost u ansamblu sa 60 članova, kao i otvorenost, hrabrost i ekskluzivnošt u izboru tema i materijala za predstave.
