Izvor: Politika, 23.Jul.2013, 22:59 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Praški đaci ne stare
Prosek vade uočljivi producentski napori, izvrsni glumci i direktori fotografija, a kvare ga scenaristi, odnosno reditelji
Pula – Ukupna ocena do sada viđenih hrvatskih filmova u glavnom takmičarskom programu jestemršava trojčica. Tehnička izvedba dobra, umetnički utisakloš. Prosek vade uočljivi producentski napori, izvrsni glumci i direktori fotografija, a kvare ga scenaristi, odnosno reditelji, jer su scenaristi i reditelji uglavnom „okupljeni” u jednoj ličnosti.
>> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << />
Posle nedovoljno uspešnog filma „Majstori” Dalibora Matanića, nastupio je film „Sveštenikova deca” Vinka Brešana. On ne spada u grupu najboljih Brešanovih filmova, ali kao crna komedija koja ima smislen i koherentan početak, sredinu i kraj, dobru ideju i dovoljno inteligentnog humora, svakako spada u vrh ovogodišnje hrvatske produkcije. Uz to, omiljen je kodpublike. Sa onom iz Arene koja mu je dala ocenu čak 4,66, „Sveštenikova deca” imajusada više od 150.000 gledalaca.
Među filmovima za poštovanje svakako spada i „Vis-a Vis”, novi nezavisni film talentovanom mladog autora Nevija Marasovića („The Show Must Go One”), koji potpisuje zajedno sa kolegama glumcima Rakanom Rušaidatom i Jankom Popovićem Volarevićem, poznatom zvezdom hrvatskih sapunica. Marasovićev „Vis-a Vis” je intrigantna autorska kreacija – film u filmu, scenario u scenariju. Intimistička priča o mladom reditelju koji nikako da dovoljno usavrši svoj scenario kako bi na konkursu dobio sredstva za snimanje i koji se oslanja na dva potencijalna glumca od kojih je jedan upravo zvezda sapunica, gotovo da je autobiografska. I stvarna je i iskrena, zanatski dobro potkovana, ali scenaristički nedovoljno utegnuta.
Problem rasplinjavanja i meandriranja filmske priče, ali i problem neadekvatnih montažnih rezova, ima film „Visoka modna napetost” Filipa Šovagovića, glumca i pozorišnog i filmskog reditelja. Sjajna priča o braći iz jednog ostrvskog sela, od kojih je jedan lokalni načelnik, političar u pokušaju (vanserijski Goran Navojec), napinje da dogura broj od stotinu stanovnika kako bi selo dobilo status grada, drugi upravo raščinjeni sveštenik, a treći besposleni zgubidan kojiuzgaja i puši travu, u jednom trenutku postaje suviše kakofonična i disperzivna. Šteta, jer Šovagovićev film je pun autentične i snažne atmosfere, dobre i opravdane igre crno-belih slika sa slikama u boji i veoma primamljive živopisnosti. U maloj ulozi predsednika države, koji je spreman da pomogne načelniku sela da konačno postane gradonačelnik, lično je Stipe Mesić.
Među takmičarima za „Zlatnu Arenu” je i dečiji film „Zagonetni dečak” Dražena Žarkovića, još jedan od filmova o domišljatom dečaku Koku, popularnom junaku dečje literature. Tu je i novi hrvatski 3D film „Simon Čudotvorac”, diplomski rad Petra Oreškovića, zbog kojeg je i ove godine više hiljada gledalaca u Areni dobilo specijalne naočare za gledanje. Tehničko-tehnološko-vizuelni dometi ovog filma su vrlo dobri, producent Jozo Patljak zaslužuje pohvale. Kako se vizuelni kvaliteti filma vrlo brzo apsolviraju, a na priču se o otkačenom Simonu što sa ocem radi u pogrebnom preduzeću (bledi omaži Kovačevićevim i Šijanovim „Maratoncima”) ne može baš računati kao na zanimljivu, zamor i glavobolja iz minuta u minut samo rastu. U filmu malu i štosnu ulogu ima i Jelisaveta Seka Sablić.
U programu, takođe takmičarskih, manjinskih koprodukcija, uspešan i emotivan susret sa publikom imao je film „Kad svane dan” Gorana Paskaljevića, ali i slovenački film „Šangaj” Marka Neberšnika, romska priča sa makedonskim glumcem Visarom Viškom kao ubedljivim glavnim junakom. Posle uspešne projekcije na Kaštelu, danas je film „Falsifikator” Gorana Markovića imao reprizu i u bioskopu „Vali” gde se gledaocima poklonio producent i glumac Tihomir Stanić, u društvu glumaca Dražena Pavlovića, Mihajla Stanića i Gorana Navojeca.
Goran Marković je odustao od dolaska na 60. Pulski festival. Jedini odsutni član čuvene grupe „praška škola”, koju je svih ovih dana bilo milina gledati. Zafranović, Karanović, Grlić i Paskaljević držali su se jedan drugog, bili često u grupi uz obilje smeha izazvanog evociranjem uspomena na studentske dane provedene u Pragu. Praški đaci ne stare. Njihova vitalnost je inspirativna. Muški entuzijazam takođe. Zafranovićeve erotske fantazije su i dalje neuništive. Iz ponovnog susreta starih drugara iz studentskih dana, iz vica se rodila ideja da kad-tad zajedno snime omnibus film o svojim najvećim ljubavnim neuspesima. Produkciju bi, kažu u šali, poverili najsposobnijem među njima – Goranu Paskaljeviću.
Dubravka Lakić
objavljeno: 24.07.2013
