Izvor: Blic, 22.Jul.2004, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Pop mašina revisited
Pop mašina revisited
Prerani odlazak Zorana Božinovića, jednog od retkih autentičnih beogradskih rokenrol heroja, prizvao je, između ostalog, fragmente sećanja na vreme kad je zlatno jezgro ovog grada stvarno 'bacalo svetla daleko'. Teško, vrlo teško može se poreći činjenica da je Pop mašina, grupa u kojoj je Zoran dostigao jedan od vrhunaca karijere, delovala u višim sferama kreacije i ostavila za sobom nešto što teško da će ikada biti prevaziđeno. Ne samo u umetničkom, >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << nego još više u simboličkom smislu – oni su prvi dokazali da svest o razvijanju i usavršavanju popularne muzike nije privilegija samo povlašćenih. Otvorili su mogućnost da ovaj grad i ova zemlja budu deo sveta na planu koji je iznad realnog, pre svega po tome što ne pristaje na predrasude, ograničenja i programiranu inferiornost.
U svom okruženju oni su bili isto toliko važni i veliki kao bilo koja značajna svetska grupa – razlika je bila samo u bogatstvu preduslova i fizičkoj širini prostora. Trio koji su činili Zoran Božinović, Robert Nemeček i Bata Popović – jedan od prvih domaćih bubnjara koji je nastupao sa dva bas bubnja – uzdigao je Beograd i tadašnju Jugoslaviju daleko iznad statusa svetske provincije, direktno komunicirajući sa istim izvorima nadahnuća sa kojih su se napajali muzičari u svetskim centrima. Od objavljivanja njihovog debi singla 'Put ka Suncu' prošle su trideset dve godine, od prvog albuma 'Kiselina' - zapanjujućeg i nikada nadmašenog udara direktno u tkivo establišmenta – trideset jedna. Krajnje je vreme za osvešćenje i uspostavljanje dostojnog odnosa prema dragocenom inicijacijskom nasleđu koje su ostavili.
