Izvor: Politika, 14.Jun.2008, 23:37   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Oblande od humora

Filmovi „Nije kraj”, „Ništa lično”, „Balast”, „Divizion”, „Šahida: Alahove neveste”, „Noćni bafalo” i „Umetnost negativnog razmišljanja”

Novi Sad – Crnohumorna komedija samo je okvir za delikatni razvoj neočekivane ljubavne romanse u hrvatsko-srpskom filmu „Nije kraj” Vinka Brešana (van konkurencije), s kojim je sinoć u Novom Sadu započeo veliki međunarodni filmski festival Sinema siti.

Naš >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << stari znanac Vinko Brešan, posle uspeha komičnih filmova „Kako je počeo rat na mom otoku” i „Maršal”, i uzbudljive ratne drame „Svjedoci”,upustio se sada u ekranizaciju dramskog teksta „Žena bez tijela” Mate Matišića u čijem je fokusu neobična ljubavna drama između hrvatskog ratnog veterana Martina (vispreno doziran Ivan Herceg) i srpske porno-glumice Dese (izvrsna Nada Šargin) čija se tragična sudbina raspliće tokom filma u kojem i sam naslov nagoveštava da zaista nije kraj. Ni hrvatsko-srpskih rana, ni saradnje ni ljubavi, ali ni mogućnosti da se zajedničkim koprodukcijskim poduhvatima (zagrebački „Inter film” i beogradski „Vans”) rađaju i zajednička filmska dela.

Priča iz novog Brešanovog filma ispričana je iz vizure Đure, romskog muzikanta (vrsni komičar Predrag Vušović Pređo), koji je zbog svoje rekordne obdarenosti u onom, za muškarce najvažnijem, predelu tela i sam porno-zvezda, što je činjenica iz života koju krije od žene. Iz njegovog ugla, dakle obešenjačkog, pomalo naivnog i kroz oblande od humora, gledalac prati Martina opsednutog Desom, postepeno saznaje zašto je on traži po Beogradu i otkupljuje od „kasting direktora” a zapravo makroa (pikantna uloga Voje Brajovića). Iz takvog ugla lakše je progutati i onu gorku pilulu koju Brešan nudi, a to je činjenica da se Martin u Desu zaljubio tokom rata, gledajući je danonoćno kroz nišan snajpera, vrebajući trenutak da ubije njenog muža, „četničkog vojvodu” u malom hrvatskom gradu. Uzbudljiv i rediteljski vešto vođen film koji će se uskoro naći i na redovnom repertoaru naših bioskopa.

Dovoljno uzbuđenja gledaocu je ponudio i prvi film iz takmičarskog programa „Egzit point”, ruskitriler hičkokovskog prosedea „Ništa lično” Larise Sadilove. U priči o „usamljenom vuku”, privatnom detektivu Ziminu (Valerij Barinov) koji u svom radu kombinuje izume sovjetskog birokratizma i novog ruskog kapitalizma dok za novac „kopa” po tuđem prljavom vešu, Sadilova se vešto kreće kroz vizuelni paralelni univerzum koji je kao stil nametnula. Zimanove glavne „mete” za praćenje su dve žene: zanosna Irina u direktnom kontaktu sa stvarnošću slikana je u koloru,njeni su totali crno-beli baš kao što je crno-beo i monitor preko kojeg je Ziman neurotično prati, nesvestan da se kroz ovakvu igru reflektuje i njegov život kao iskrivljeni odraz u ogledalu...

Već večeras publiku očekuje i suočavanje sa američkim filmom „Balast” Lensa Hamera, pobednikom Sandens festivala. Minimalistički art-film opore estetike, u celosti situiran u ruralne delove Misisipi delte, u crnačkusirotinjsku populaciju, sa fokusom na tri lika i njihove i životne instinkte. Hamer je za glavne glumce izabrao naturščike, a oni su podarili na trenutke čak bolnu autentičnost. Autoru koji je, inače, po obrazovanju arhitekta, polazi za rukom da nepretenciozno a veoma duboko uroni u svu delikatnost socijalno-realnog, i u lavirint tananih međuljudskih odnosa. Izvrstan film.

Festivalski raritet predstavlja i prvi film iz Ugande koji je zakoračio na internacionalnu scenu (bio je prikazan zimus na Berlinskom festivalu). Niskobudžetsko filmsko delo „Divizion”, snimljeno je gerilski, malom digitalnom kameromiz ruke, dugometražni je prvenac neobične umetničko-muzičke grupe „Da, to smo mi”, predvođene rediteljem Donaldom Mugišom. Ovo je mali, stilski „prljav” ali posve autentičan film koji gotovo dokumentaristički beleži stvarnost sirotinjskih četvrti Kampale u kojoj se grupa mladih muzičara bori za svoj put do vrha i svoje snove, povremeno razvejane izdajom prijateljstva...

Jedini čisti dokumentarac u konkurenciji za nagrade je film „Šahida: Alahove neveste” mlade izraelske rediteljke Natali Azulen, potresno svedočanstvo o 120 stanovnica zatvora Šaron, koje su zatočene i osuđene kao palestinske teroristkinje, potencijalni bombaši-samoubice. Ove mlade žene su i majke, deca ih smatraju herojima, a one same iskreno veruju da je „rat obaveza muškaraca i dužnost žena”. U pokušaju da se svojim junakinjama što više približi, da spozna motive i razloge koji nagoni ove žene na „destruktivni terorizam” Azulenova se, pomalo i sama zatečena spoznajom drugačije stvarnosti, više oslanja na njihovo materinstvo nego što daje odgovor na najvažnije pitanje: zašto?

U selekciji „Egzit pointa” je i debitantski meksički film „Noćni bafalo” Horhea Ernandeza Aldane, prilično uspela ekranizacija istoimenog romana slavnog pisca i scenariste Giljerma Ariage. Ariaga je pisao scenario za ovu višeslojnu i pomalo psihodeličnu ljubavnu dramu u kojoj glumački briljira Dijego Luna, koji Aldanov film potpisuje i kao producent...

Među filmovima koji gledaoce ne ostavljaju ravnodušnim, svakako je i norveški film „Umetnost negativnog razmišljanja” Berda Breinena, koji je na festivalu u Karlovim Varima dominantno osvojio nagradu za najbolju režiju. Ova crnohumorna komedija o ljudima sa posebnim potrebama je film pun iznenadnih obrta, ironije i sarkazma, ali i topline, kojom je tretirana inače veoma osetljiva tema...

Dubravka Lakić

[objavljeno: 15/06/2008.]

Nastavak na Politika...

Radio Televizija Vojvodine: „Nije kraj" otvorio "Sinema siti"