Izvor: RTS, 30.Apr.2015, 00:02 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Obeležavanje stogodišnjice smrti Nadežde Petrović
U galeriji u Čačku otvorena je Multimedijalna dokumentarna izložba “Nadežda Petrović 1915 - 2015”, čime je otpočeo program obeležavanja stogodišnjice smrti velike slikarke.
Direktorka Galerije Milica Petronijević rekla je Tanjugu da je sadržaj izložbe inspirisan životom, stvaralaštvom i značajem Nadežde Petrović u umetničkom, kulturnom i društvenom životu Srbije, kao uporištem >> Pročitaj celu vest na sajtu RTS << aktuelnog stvaralaštva i aktivizma.
Petronijevićeva ističe da multimedijalna postavka, raznovrsnim sadržajima i na savremen i prijemčiv način, dokumentarno, umetnički, filmski, dramski, govori o Nadeždi, njenoj porodici, stlikarstvu, istorijskim i umetničkim prilikama vremena, sa posebnim osvrtom na ratni period i njenu smrt u Valjevu.
Nadeždina pisma koja će biti prikazana publici ne govore o njenom ličnom životu i unutrašnjem doživljaju, već svedoče o važnim trenucima stradalaštva, velikoj ljudskoj i civilizacijskoj nesreći, rekla je direktorka.
Pre nekoliko dana na Gradskom šetalištu u Čačku postavljena je edukativno-dokumentarna izložba o Nadeždi, pod nazivom Ulična galerija, a za jun je predviđena slična postavka u Knez Mihailovoj ulici u Beogradu, najavila je Petronijević.
Nadežda Petrović rođena je u Čačku 1873. godine.
Njeni roditelji, Mileva i Dimitrije bili su profesori čačanske realne gimnazije.
Porodica se 1884. godine vratila u kuću njenog dede hadži Maksima Petrovića.
Višu školu završila je 1891. godine i nakon položenog stručnog ispita postavljena je za nastavnicu slobodoručnog crtanja.
Slikarstvo je učila u ateljeu Đorđa Krstića i u srpskoj slikarskoj i crtačkoj školi Kirila Kultlika.
Od 1898. godine započela je školovanje u Minhenu u školi Antona Ažbea, slovenačkog likovnog pedagoga koji je zastupao slikarstvo čiste boje i čvrste forme.
Slike iz tog perioda predstavila je na prvoj samostalnoj izložbi 1900. godine u Beogradu.
Studije u Minhenu nastavila je u atelju pleneriste Julijusa Ekstera, profesora Akademije i jednog od osnivača minhenske Secesijie kod koga je savladala slikarsku tehnologiju i započela da radi u prirodi koja će postati njena trajna inspitacija.
Osim slikarstvom, bavila se i likovnom kritikom.
Program obeležavanja stogodišnjice smrti ove slikarke u celini je podržalo Ministarstvo kulture i informisanja Srbije.
Projektom je obuhvaćen veliki broj saradnika, institucija kulture, fakulteta, medijskih kuća, osnovnih i srednjih škola, čačanskih preduzeća i pojedinaca koji su omogućili ili podržali sprovođenje svih programskih aktivnosti.
