Izvor: Politika, 18.Maj.2009, 00:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Novo carevo odelo
Skorsezeova misija i filmovi „Prorok”, „Krvoproliće”, „Osveta” i „Car”
Kan – Teku uzbudljivi kanski dani, događaji jedan drugog stižu i prestižu, svetska ekonomska kriza u Kanu se ne oseća, u toku je iscrpljujuća psihološka igra filmskih prodavaca i kupaca. Prvi bi da zarade mnogo, drugi – da potroše malo, ali u svakom slučaju svi bi da profitiraju od filmova koji svetsku premijeru imaju na ovom najznačajnijem svetskom filmskom festivalu.
>> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << />
O profitu, ali na sasvim drugačiji način, razmišlja i legendarni američki reditelj Martin Skorseze koji je ponovo u Kanu u svojoj „samarićanskoj misiji”. Publici i filmskim profesionalcima pokazao je, i lično predstavio restauriranu kopiju filma „Crvene cipele” Majkla Pauela, kao još jedan film spasen od propasti zahvaljujući Skorsezeovoj Fondaciji svetskog filma. Misija očuvanja i konzerviranja svetskog filmskog blaga Skorsezeova je opsesija već dugi niz godina. Proces restauracije kopija je dug, neizvestan i veoma skup, Skorseze je stalno u potrazi za donatorima ali mu je pošlo za rukom da pronađe saborce među kolegama rediteljima iz celog sveta i da, iz godine u godinu, konzervira sve veći broj filmova. Akcija za istoriju!
Blagodeti novih filmskih tehnologija konzumiraju svi filmovi u glavnom takmičarskom programu u kojem je viđen i izvrstan francuski film „Pororok” Žaka Odijara, koji za sada vodi na kritičarskim listama. Reč je o tvrdokornom krimi-filmu, nasilnoj zatvorskoj drami kojom dominira lik Malika (izvrsna uloga devetnaestogodišnjeg Tahira Rahima) – mladog i, u početku, nespretnog i nesmotrenog zatvorskog stanara koji će postati najopasniji igrač i glavni prorok u „svom selu”. Odijarov film je ubedljiv, žanrovski čist, sa snažnom pozadinom društvenog realizma, ciničnim autorskim stavom i estetikom klaustrofobičnog lavirinta.
U sferama kriminala, psihotičnih ubica i podmitljive policije kreće se i horor priča filipinskog filma „Krvoproliće” Briljantea Mendoze. Filipinski reditelj se i prošle godine u Kanu takmičio, tada sa pornografskim filmom „Servis”, izgrađenom baš kao i „Krvoproliće” na dvostrukoj moralnosti – apsolutnoj i relativnoj, varljivo svedenoj estetici, preeksponiranoj fotografiji i realističnoj glumi.
Iz akcione majstorske radionice honkonškog veterana Džonija Toa, ovog puta je izašao film „Osveta”, snimljen u Makau i Honkongu u koprodukciji sa Francuzima. Legendarni To je od Francuza uvezao „francuskog Elvisa Prislija” – muzičku zvezdu i glumca Džonija Holideja, glumicu Silvi Testu i montažera, a sve ostalo je domaće – njegovi verni saradnici, glumci Čeng Siu Fai i Simon Jam, koji su igrali i u njegovim prethodnim filmovima. Briljantno snimljene scene akcije, po danu, mesečini, kiši, na otvorenom i u zatvorenom prostoru, očekivano su „a la To”. Dakle, sve je već viđeno, ali je majstoru i ovog puta pošlo za rukom da bude svež i uzbudljiv. Džoni Holidej je prava „faca” za ulogu pariskog penzionisanog plaćenog ubice koji u Honkong stiže kako bi se osvetio za smrt porodice svoje kćerke. Reditelj ne krije da je ulogu namenio Alenu Delonu, ali da je ovaj odbio scenario. Kada su mu Francuzi kao zamenu ponudili Holideja, nije baš bio siguran da zna o kome je reč, no kada ga je prvi put sreo, „Holidejeva ličnost je ispunila celu sobu”. „Osveta” je od one vrste filmova koje će publika rado gledati u bioskopima, ali mu je u Kanu, objektivno, bilo primerenije mesto van konkurencije.
U programu „Izvestan pogled” danas svetsku premijeru ima i ruski spektakl „Car”, novi film Pavela Lungina („Ostrvo”). Priča iz 16. veka, iz vremena poljske invazije na Rusiju, o Ivanu IV znanom kao Ivan Grozni koji je sebe smatrao posednikom Božje volje, pretvara se u politički i duhovni duel u Lunginovljevom epskom filmu u kojem glavnu ulogu ponovo tumači Pjotr Mamonov (uloga sveštenika u „Ostrvu”)...
----------------------------------------------------
Stiže „Antihrist”
Niko ne ume da tako uzburka Kan kao višestruki laureat, danski reditelj Lars fon Trir. Večeras je svetska premijera njegovog „Antihrista”, teološki provokativnog filma čiju je prirodu „kreirao sam đavo”. Od fon Trira gledaocima stiže i autorova ispovest o tome kako je pre dve godine patio od teške depresije, da mu se činilo da je sve besmisleno i nevažno, da je pisao ovaj scenario kao neku vrstu radne terapije, oslobođen logike i dramskog promišljanja. „Jedan Strindbergov period u karijeri nazivaju `krizom pakla`. Možda je `Antihrist` moja `kriza pakla`, moje orođenje sa Strindbergom?”, ispoveda se fon Trir.
[objavljeno: 18/05/2009]
