Izvor: B92, 13.Maj.2016, 12:27 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Nenad Nikolić: Problemi savremene književne istorije
Ponedeljak, 16. maj u 19.00 mala sala SKC Nenad Nikolić: Problemi savremene književne istorije.
Kritička prologomena za obnovu nacionalnih književnosti i njihovih istorija
Učestvuju: Nikola Marinković, Miša Đurković i autor* Urednik: Vesna Kapor
Problemi savremene književne istorije predstavljeni su kritikom karakterističnih koncepcija s kraja dvadesetog i početka dvadeset prvog veka: istorija manjinskih književnosti, istorije književnosti >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << kao hiperteksta i efektivne književne istorije, najobuhvatnijeg i najkontroverznijeg pristupa čije je teorijsko polazište poststrukturalistička hermeneutika, a krajnji metodološki zahtev dekonstrukcija istorije.
Čitanjem transnacionalne Istorije književnih kultura Istočno-srednje Evrope, političko-ideološkog projekta u koji je uključena i srpska književnost, zaokružena je kritička prolegomena za obnovu nacionalnih književnosti i njihovih istorija kao priča, utemeljenih na zahtevu hermeneutičke književne istorije za oslovljavanjem književnoistorijske tradicije reflektovanjem o nacijama i njihovim književnostima bez prekidanja lanaca simboličke razmene.
"Problemi savremene književne istorije predstavljeni su kritikom karakterističnih koncepcija s kraja dvadesetog i početka dvadeset prvog veka: istorija manjinskih književnosti, istorije književnosti kao hiperteksta i efektivne književne istorije, najobuhvatnijeg i najkontroverznijeg pristupa čije je teorijsko polatište poststrukturalistička hermeneutika, a krajnji metodološki zahtev dekonstrukcija istorije."
"U kretanju zajedničkog života koje se istovremeno i oslanja na nasleđene temelje i udaljava od njih, glavni je kritički argument za obnovu nacionalnih književnosti i njihovih istorija." "Zahtev hermeneutičke istorije književnosti da se krug ispitivanja nikada ne zatvori omogućava da njen ideal ne bude vezan za neki konačni cilj, nego za kretanje: jedino posredovanje smisla o istoriji književnosti koje će istovremeno biti i polazište za novo kretanje može biti cilj završene i otvorene istorije književnosti.”
