Izvor: Danas, 11.Jan.2016, 12:34 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Najznačajniji srpski istoričar umetnosti
Zavod za udžbenike objavio je knjigu "Svetozar Radojčić, život i delo" o jednom od najznačajnijih, ako ne i najznačajnijem, srpskom istoričaru umetnosti (1909 - 1978). Knjiga je nastala na osnovu doktorata Andreja Vujnovića, i predstavlja podroban prikaz Radojčićevog života i rada.
Autor je na više od petsto stranica predstavio socijalni i intelektualni kontekst iz koga je Radojčić potekao, njegovo školovanje i uticaje koje su u vreme školovanja na njegov intelektualni >> Pročitaj celu vest na sajtu Danas << razvoj izvršile ruska i bečka škola istorije umetnosti.
Knjiga sadrži i prikaz ustalasane srpske akademske scene pred Drugi svetski rat, u vreme kad Radojčić na Univerzitetu u Skoplju započinje karijeru istoričara umetnosti. Iscrpno je predočen i Radojčićev zarobljenički život u nemačkim logorima koji nije bio bez uticaja na njegov profesorski posao na katedri za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta u Beogradu od 1945. do 1977. U ovom periodu Radojčić je obučio više generacija srpskih istoričara umetnosti, te postavio čvrste i široke osnove za "beogradsku školu istorije umetnosti".
Prateći prikaze Radojčićevog pisanog opusa od prvog rada o portretima srpskih vladara u srednjem veku, pa do poslednjeg o životopiscu Svetoga Save - Domentijanu u mogućnosti smo da pomoću knjige, koja je pred nama, pratimo načine na koje je Radojčić popunjavao tematske praznine u srpskoj istoriji umetnosti i osavremenio njenu metodologiju.
Vujnović piše da Radojčić staru umetnost nije tretirao "kao entitet odvojen od umetnika, drugih vrsta umetnosti, a naročito ne od literature i shvatanja koja su joj savremena. Ona nije odvojena ni od društva svoga vremena, ali ni od budućih vremena i generacija". Ni stajalište savremenog istoričara umetnosti za Radojčića nije nepomerljivo. "Istoričar umetnosti se približava delu nastalom u srednjem veku, najčešće na poticaj i sa uporištem u savremenoj umetnosti, a zatim se uz njegovo korenje spušta do antike koja je plodno tlo iz koga se umetnost Vizantije kroz svo vreme svoga trajanja napajala".
Radojčićev doprinos izučavanju stare srpske i vizantijske umetnosti visoko je ocenjivan ne samo od domaće nego i svetske naučne zajednice.
