Izvor: Blic, 01.Avg.2005, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Ljubavna afera Rafaela Sancija
Ljubavna afera Rafaela Sancija
Majušni biserni broš deluje kao bezopasan detalj na Rafaelovom tajnovitom portretu 'Pekareve kćeri', ali za jednu grupu istoričara on je ključ za skandaloznu ljubavnu aferu koja je vekovima bila najčuvanija tajna. Sudeći prema novim istraživanjima od prošlog meseca, biser prikačen na turban deo je mreže aluzija na tajni brak renesansnog slikara sa prelepim modelom, pekarevom kćeri - uprkos veoma javnoj veridbi sa nećakinjom moćnog vatikanskog >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << kardinala. Zvanično, Rafael (1483-1520) umro je u 37. godini kao neženja.
'Bila je to nemoguća ljubavna afera', kaže Mauricio Kuruz, urednik specijalizovanog časopisa 'Stajl' koji je godinu dana pokušavao da razreši ovu Rafaelovu romantičnu zagonetku. 'Teško da možemo preterati kada govorimo o Rafaelovom statusu u Rimu - on je bio superzvezda. Razlika između njega i pekareve kćeri bila je ista kao, recimo, između Džordža Klunija i njegove čistačice.' Biser, koji se nalazi i na portretu 'Velata' nagoveštava da je ime modela bilo Margarita (latinska reč za biser), a ne Marija Bibijena, ime umetnikove verenice. U 'Fornarini' postoji još niz bračnih alegorija koje možemo povezati sa Margaritom, od trake na ruci koja nosi slikarevo ime do burme na njenom prstu, koji su kasnije preslikali Rafaelovi učenici. Priča da je Margarita bila Rafaelova ljubavnica nije sasvim nova - inspirisan 'Fornarinom' Engr je u 19. veku naslikao muzu kako sedi u slikarevom krilu, a vek kasnije Pikaso je prikazao njihove randevue u seriji eksplicitnih crteža. Onore de Balzak takođe je pominjao dvoje ljubavnika. Ali Kuruz i njegov tim otišli su dalje od mita, tragajući za raznim simbolima i dokumentima kojima bi dokazali da su se ovo dvoje venčali na tajnoj ceremoniji, što je u to vreme bilo relativno uobičajeno. Istoričari su nedavno dokazali da je Margarita naslikana i na 'Fornarini' i na 'Velati' (Portretu s velom), koju je jedan slikarev savremenik opisao kao sliku žene 'koju je Rafael voleo do smrti'. Prenošenjem lica sa jedne slike_arhiva na drugu, kompjuterskom tehnologijom je utvrđeno više od jedne prolazne sličnosti. A Bernardeli Kuruz kaže da Margaritu možemo pronaći i na drugim Rafaelovim radovima, od 'Atinske škole' do zidova na palati Farnezini u Rimu. Ali uprkos njenom liku na Rafaelovim slikama, Margaritino prisustvo izgleda da je čuvano pod velom tajne, ako ne od strane Rafaela, onda od strane njegovih učenika.
Da bi ućutkali glasine, oni su na Rafaelovoj nadgrobnoj ploči napisali 'U sećanje na moju večnu verenicu Mariju Bibijenu', dok je crnokosa Margarita poslata u manastir Svete Apolonije gde je, četiri meseca posle Rafaelove smrti, u registrima ubeležen dolazak 'udovice Margarite', kćerke pekara iz Sijene.
M. K.
