Izvor: Blic, 25.Maj.2005, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
'Kraftverk' svira na Tašu
'Kraftverk' svira na Tašu
Trinaestog juna na stadionu 'Tašmajdan' u organizaciji 'Exita' nastupiće nemačka elektronska grupa 'Kraftverk'. Mada dolazi iz dalekog vremena nevine ekstatičnosti, zato što je kroz zavodljivu koprenu ranih sedamdesetih prošlog veka uspela da sagleda sve aspekte društva savremene tehnologije i komunikacije, koncert 'Kraftverka' neće biti retro nostalgični nego maksimalno aktuelan i to multimedijalan događaj svetskog ranga.
Novi vizuelni >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << identitet mreža MTS, generalni pokrovitelj koncerta, nije mogla bolje reklamirati nego uz nemački sastav koji je bio i ostao briljantan komunikacioni model savremene epohe. U stvari, presudan uticaj na Ralfa Hutera i Florijana Šnajdera, koji dolaze u Beograd, imao je violinista Emil Šulc, kome su na Akademiji lepih umetnosti u Diseldorfu predavali Jozef Bojs i Gerhard Rihter i koji je bio impresioniran radom umetničke grupe 'Fluksus'. Dok su 'Folksvagenovim' kombijem krstarili Nemačkom, Šulcu nije trebalo puno da ih ubedi u neophodnost optičkog brendiranja grupe na individualnom planu, ali i kad je reč o vizuelnoj koncepciji njihovih nastupa. Šulc je, kao studentski aktivista, bio u kontaktu i sa Denijelom Kon-Benditom, pa je muzička i optička matrica 'Kraftverka' bila obogaćena političkim idejama nju ejdža, koje su videle dalje od jarkim bojama projektovanog potrošačkog društva obilja nakon Drugog svetskog rata. Bili su zainteresovani za kontroverzne aspekte čovekovog života i to su iskazivali minimalističkim ali razumljivim jezikom dajući albumima imena 'Autoput', 'Radio-aktivnost', 'Čovek mašina' ili 'Kompjuterski svet'.
'Kraftverk' čini most između avangardne hermetičnosti klasičnih elektroničara Šenberga, Glasa i Štokhauzena i kvaziandergraund hermetičnosti krautrok pravca koji mu prethodi, grupa 'Tendžerin Drim' ili 'Ken'. Most ka savremenoj tehno-pop kulturi pri čemu je minimug najmoćnije oružje muzičke revolucije čiji su rezultat tzv. deca tehna.
'Kraftverk' elektronski vaja izvorni, 'beli zvuk' poredeći ga sa belom bojom u slikarstvu, kojem onda traži odgovarajuću frekvenciju. Odbacuju klasično komponovanje i instrumente i okružuju se miksetama, koriste trake, fejzere i vokoder i odavno postaju kuglica savremenog tehnološkog i ideološkog ruleta zaustavljajući se povremeno da ukažu na opasna crna ili crvena polja.
M. Pavlović
