Izvor: Radio Televizija Vojvodine, 05.Apr.2011, 18:16   (ažurirano 02.Apr.2020.)

Književno veče posvećeno Aleksandru Tišmi

NOVI SAD -

Književno veče posvećeno Aleksandru Tišmi (1924-2003), tokom kojeg će biti reči o njegovom romanu "Ženarnik" objavljenom u izdanju Akademske knjige iz Novog Sada, biće priređeno sutra uveče u novosadskom Kulturnom centru.

O romanu "Ženarnik" i književnom stvaralaštvu Aleksandra Tišme sutra od 19.00 sati govoriće urednica u Akademskoj knjizi Gorana Raičević, Ivan Negrišorac, Zorica Hadžić, Laslo Blašković i Vladimir Gvozden, najavljeno je iz Kulturnog >> Pročitaj celu vest na sajtu Radio Televizija Vojvodine << centra Novog Sada.

Za roman "Ženarnik" donedavno se nije ni znalo da ga je Tišma napisao.

Autor se nikada nije odlučio da ga štampa, ali su njegov sin i supruga nakon konsultovanja sa književnikom Ivanom Negrišorcem dali rukopis Akademskoj knjizi, koja ga je objavila u ediciji Tišminih sabranih dela, sedam godina nakon njegove smrti, 2010.

"Seksualnost u romanu "Ženarnik" u najvećoj meri je povezana sa scenama svakovrsnog nasilja i sa sadističkim oblicima strasti", naveo je autor predgovora za roman Ivan Negrišorac.

Prema njegovim rečima, Tišma je u romanu "Ženarnik" uronio u svet arhajske, prvobitne zajednice kako bi u njoj prepoznao nepatvorenu ljudsku prirodu, opsednutu telesnošću i seksualnošću, nagonom za moć i vladanje ljudima, kao i prevashodno sadističkim opsesijama.

"Ratna situacija ili logorski ambijent, kao povlašćeni hronotop Tišmine proze, dobio je na taj način svojevrsnu mitsko-istorijsku dopunu kakvu veliki sprski pisac do sada nije iskušavao", naveo je Negrišorac.

Romansijer, pesnik, pisac pripovedaka i drama i prevodilac Aleksandar Tišma rođen je 1924. godine u Horgošu, a preminuo 2003. u Novom Sadu.

Engleski jezik i književnost završio je 1954. godine na Filozofskom fakultetu u Beogradu.

Od 1945. do 1949. godine radio je kao novinar u "Slobodnoj Vojvodini" i "Borbi", a od 1949. do 1981. bio je urednik u Izdavačkom preduzeću Matice srpske u Novom Sadu i urednik Letopisa Matice srpske od 1969. do 1973.

Prevodio je s mađarskog i nemačkog jezika, a njegova književna dela prevedena su na dvadesetak jezika.

Za književno stvaralaštvo dobio je brojne domaće i međunarodne nagrade, među kojima su: Brankova nagrada, Oktobarska nagrada Novog Sada, Nolitova nagrada, Ninova nagrada za roman godine, Andrićeva nagrada, Nagrada za evropski feljton u Brnu, Nagrada Lajpciškog sajma knjiga, Državna nagrada Austrije za evropsku književnost i druge.

Dobitnik je i ordena Legije časti Republike Francuske.

Bio je redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti i član Akademije umetnosti u Berlinu.

Nastavak na Radio Televizija Vojvodine...