Izvor: Politika, 29.Dec.2007, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Godina stranaca
BALET
Na našoj igračkoj sceni u 2007. godini igru su vodili stranci. Pre svega se to odnosi na koreografe i njihove kreacije što su nam dolazile i sa Istoka i sa Zapada. Autorski rukopisi razni, a plesna panorama živopisnija u zemlji u kojoj je umetnička igra praktično svedena na njena dva najveća grada.
Ovu godišnju retrospektivu započinjemo tamo gde se rodio balet u Srbiji, u beogradskom Narodnom pozorištu, koje je svojoj publici priložilo dve premijere.
Pred kraj proleća >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << gledali smo "Jesenje cveće", koje je potpisao francuski koreografski (i bračni) tandem Mari-Klod Pjetragala - Žilijen Deruo, a te iste junske večeri, na istu ovu scenu, vratio se "Kavez" Lidije Pilipenko, obnovljen za novu igračku generaciju u našem starom teatru. Druga premijera je novembarski "Don Kihot", delo iz takozvanog gvozdenog klasičnog repertoara, koje je na beogradsku scenu postavio Vladimir Vasiljev, jedan od najvećih ruskih igrača 20. veka. Slična priča desila se u Baletu novosadskog SNP. Opet dve premijere i opet strani koreografi: u martu "Romeo i Julija" Sergeja Prokofjeva, kreacija gosta iz Mađarske Ištvana Hercoga, i u ovoj tekućoj sezoni "OSMEH UMA - Čini mi se da mi nedostaje drvo...", bugarske koreografkinje Galine Borisove.
Beogradski teatri kao da pokazuju sve više raspoloženja da svoje gledaoce povremeno iznenade sopstvenom igračkom produkcijom ili da barem ugoste tuđe. U tome se posebno ističe BDP. Na scenama teatra na Crvenom krstu, ne samo što već četiri proleća gledamo defile predstava sa Beogradskog festivala igre, već se tu povremeno dese i domaći igrački radovi, poput aprilske premijere "Handle with great care", autora Dalije Aćin. Istog meseca i jedna značajna repertoarska "novost" u kući mjuzikla - Pozorištu na Terazijama. Zove se "La Capinera" i premijerom ovog plesnog komada poznata balerina Ašhen Ataljanc obeležila je svojih 20 godina na sceni. Italijanskom koreografu Mikeleu Meroli ova predstava donela je našu najprestižniju nagradu na polju igre - "Dimitrije Parlić".
Od plesne "suše", zbog objektivno skromne domaće produkcije, spasavaju nas već etablirani beogradski festivali, koji ne pate od manjka publike i, naravno, povremeni dobri gosti iz sveta što nas pohode i mimo festivalskih kalendara. Među događajima godine po pravilu su otvaranje i zatvaranje Beogradskog festivala igre, u Sava centru. U godini na izmaku to zadovoljstvo priuštili su nam čuvena holandska kompanija NDT, sa komadima Jiržija Kilijana i tandema Lajtfut - Leon, i švedski Kulberg Balet, sa koreografijama takođe izuzetnih Matsa Eka i Johana Ingera. Kao poseban festivalski program u Madlenijanumu je predstavljen projekat "Kilijan Balkanu". Asistenti slavnog koreografa približili su njegovo delo mladim igračima iz Srbije i susedstva, a na jesen se isto igračko jato ponovo okupilo i zaputilo na turneju: Novi Sad - Rijeka - Skoplje - Sofija.
Lepo raste i Festival koreografskih minijatura pod krovom Narodnog pozorišta, pa se posle čitave decenije provedene u maloj sali "Raša Plaović" preselio na Veliku scenu. Na 11. festivalu ubedljivo je trijumfovala Dunja Jocić, sa minijaturom "Bez cveća, molim". Bio je to koreografski debi kao iz snova ove mlade Beograđanke čija je igračka adresa: kompanija Klub Gaj&Roni, Groningen, Holandija. Inače, Gaj je - Vajcman, a Roni - Haver. Pred našom publikom oni su se veoma dobro pokazali kao koreografi višestruko nagrađivane novosadske predstave "Jezik zidova". U ovoj festivalskoj priči nezaobilazan je i čin otvaranja 41. Bitefa i prvo predstavljanje u Beogradu čuvene izraelske trupe Batševa. Da ne preskočimo i ovo: na istom mestu, u Sava centru, nedavno smo gledali program "Superzvezde ruskog baleta". Ovi gosti zaista su to i bili!
[objavljeno: ]
