Izvor: Blic, 22.Feb.2003, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Četiri decenije do svog krova
Četiri decenije do svog krova
Osnivanjem Istorijskog muzeja Srbije 20. februara 1963. okončan je proces koji je inicirao Mihajlo Valtrović, tadašnji 'čuvar' Narodnog muzeja u Beogradu i utemeljivač muzeologije u Srbiji. Na zgradu, međutim, dugo se čekalo i još se čeka. Za 40 godina postojanja Muzej je zapamćen po vanrednim izložbama, kao što su 'Dinastija Obrenovića' u Narodnom muzeju koja je čak tri puta produžavana, a koju je videlo 50.000 posetilaca, 'Peć i >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << Metohija kroz vekove' ili nedavnoj 'Službeno odelo u Srbiji' u Akademiji nauka i umetnosti, koja je ubeležila više od stotinu hiljada gledalaca, što su za naše uslove pravi rekordi. Zato paradoksalno zvuči podatak da je 40-godišnjica institucije koja bi trebalo da bude ogledalo našeg postojanja i održanja na sopstvenim etničkim prostorima, kako reče kustos Savo Andrić u prigodnom govoru, održana u 'pozajmljenim' prostorijama Muzeja istorije Jugoslavije, nekada Muzeja '25. maj', gde je priređena izložba plakata najznačajnijih izložbi i izdavačke delatnosti.
Bez obzira na to što su stručnjaci Istorijskog muzeja Srbije autori i koautori stalnih postavki u Topoli, Takovu, Beloj Crkvi, Loznici, Leskovcu, Struganiku, Krfu…, što su njihove postavke uvek privlačile pažnju najšire javnosti, sa izložbenim prostorom decenijama nemaju sreće. Zbog oštećenja tokom NATO bombardovanja i nedostatka novca da se zamene elektroinstalacije i krovni pokrivač, Konak kneza Miloša u Topčideru, jedino mesto gde su imali stalnu postavku - o stvaranju novovekovne srpske države - i dalje je zatvoren.
I, šta vredi što su pojedine izložbe putovale u Beč, Berlin, Prag, Moskvu, Vašington…, što Istorijski muzej Srbije u fiokama i ostavama čuva jedinu sačuvanu srpsku krunu, insignije i plašt kralja Petra Prvog Karađorđevića, biljurno ogledalo sa dvora Obrenovića, ratni album Đorđa Roša (170 snimaka od 1912. do 1918.), pasoše kralja Aleksandra, plaketu dodeljenju učesnicima Oktobarske revolucije, ikone, slike_arhiva (od Uroša Predića do Miće Popovića), mundire, pečate, srebro, kad je ovo najvrednije iz zbirki i fondova, osim povremeno, uglavnom izvan naše javnosti. Ohrabrujuće, doduše, zvuči izjava pomoćnika ministra kulture Jovana Despotovića, data našem listu nakon proslave, da je Istorijski muzej Srbije na korak do useljenja u zgradu Narodne banke Srbije u Ulici kralja Petra. M. Marjanović
