Izvor: Blic, 28.Sep.2004, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Brajan Boland
Brajan Boland
SKC
Biografija: rođen je u Friestonu pored Bostona, 1951. Završio različite umetničke škole u Britaniji. Stripom se bavi tri decenije. Jedan je od prvih evropskih stripara koji je prihvaćen na američkom tržištu. Na Beogradski salon stripa došao zato što voli 'egzotična' mesta. Živi i radi u Safolku (Engleska), u okruženju svoje porodice. Omiljeni filmski autor mu je Andrej Tarkovski, muzički bend 'The Residents', a strip crtač Aleks >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << Tot.
Karijera: proslavio se likom sudije Dreda, zatim serijalom 'Betmen' (posebno likom Džokera inspirisanim sopstvenim životom), zatim kultnim 'The Killing Joke', scenarističkom ikonom Alana Mura. Danas se bavi isključivo crtanjem naslovnica za DC Comics-ove serijale kao što su: 'Animal Man', 'Wonder Woman', 'Superman', 'Flash'..., kao i za provokativni 'The Invisibles'. U želji da bude kompletan autor, a ne samo crtač, kreirao je alternativni strip 'Mister Mamoulian' koji je promovisao u SKC-u.
Američka produkcija: 'Skicu naslovnice moram da pokažem urednicima. Američki stripovi su veoma konzervativni, ne sme da bude previše nasilja, a u ljubavnim scenama ruke moraju da budu na pristojnom mestu. Najviše volim lik Animal Mana jer je stupidan'.
Fotografija: 'Nemoguće ju je izbeći, jer naprosto ima toliko stvari koje ne stižemo da vidimo uživo. Sad kad sam video Beograd i napravio par skica ulica, zasigurno ću ga ubaciti u strip.'
Kompjuter: 'Stalno je uz mene. Na njemu radim skicu kao na papiru, a i crtež se brže boji nego sa air brushom'.
Isceljenje
(Igor Marojević, Žega, Stubovi kulture, 2004)
Junak romana, mlad, urban i učen, ali (kao Petar Rajić iz 'Dnevnika o Čarnojeviću') bolestan na plućima, pokušava da razume sebe i ratne devedesete pomoću svedočanstava o sudbinama predaka koji su živeli u vreme stvaranja Jugoslavije. Dok surova plemenska razračunavanja, pokrenuta 'mesnim ratom' oko Rovačke republike, zasnovana na epskim idealima izvitoperenim gramzivošću i vlastoljubljem, najavljuju razgradnju patrijarhalnog društva, dotle junakovo iskustvo pokazuje da je takvo stanje konzervirano, da je iskvareni, lažni tradicionalizam (oličen u šumaru, zatočeniku neprovetrene sobe, koji svoju invalidnost tumači kao moć) razlog izopštenosti naroda iz planova Zapada koji su poistovećeni sa napretkom civilizacije. Junakov deda, Stevan, drzak da još početkom 20. veka zgazi patrijarhalne zakone, obeščasti devojku i izbegne vojnu obavezu, blizak je prosečnom savremenom čoveku i, upoređen sa svojim rivalima koji se pozivaju na epske ideale a ustvari su nemoćni perverznjaci i prznice, izgleda kao pošten i human. Na putovanju (sazrevanja i isceljenja) ka svojim seljačkim korenima, junak shvata da je plućnu (antiratnu) bolest nasledio, da je ona ospoljena trauma poraženog epskog čoveka i njegove već groteskne težnje ka Zapadu.
'Žega' formuliše i razrešava glavne probleme savremenog srpskog romana: odnose između junaka i pripovedača (koji je kroz pravu pošast naracije u prvom licu uprošćen i banalizovan), tačke gledišta i 'objektivne istine', teme, fabule i kompozicije, odabrane leksike i smisla dela, kao i uloge umetnosti u sredini kakva je naša, osetljivija za politiku nego za poeziju. Vraćajući nas Crnjanskom, Rastku Petroviću, Bori Stankoviću i Kišu, predlažući blagotvoran uticaj drame, putopisa i filma, Marojević najavljuje novo doba našeg romana. U srpskoj književnosti dugo nije bilo ovako kvalitetnog i originalnog umetničkog dela.
