Izvor: Blic, 12.Apr.2011, 01:10 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Biblioteke
Vjera Damjanović: “Biblioteka svetlosti”; Galerija ULUS
Vjera Damjanović (1949. Cetinje) završila je Fakultet likovnih umetnosti u Beogradu 1976. u klasi Stojana Ćelića, a magistrirala 1979. Izlaže kolektivno od 1974. godine. Ovo je njena osamnaesta samostalna izložba. Laureat je godišnje nagrade FLU za crtež (1972), nagrade studenata FLU za slikarstvo (1975) i nagrade Jesenjeg salona ULUS-a (2007).
O namerama autora: "Biblioteka svetlosti nastala je u znak >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << sećanja na stvarne i imaginarne biblioteke koje su tokom istorije čovečanstva uništavale razorne stihije ili zli naumi, simboli tame koja ima mnogo lica, kao pokušaj da se povrati deo kolektivnog pamćenja...”
Ocena. U fokusu umetničikog interesovanja su biblioteke: Aleksandrijska (više puta uništavana: od Cezara 48. godine, od hrišćana 391, a od muslimana 642), Haldejska (čiji su nam sveštenici, poznati kao astronomi, numerolozi i astrolozi, ostavili prvu kartu neba), Narodna biblioteka Srbije (bombardovana 6. aprila 1941), Vatikanska (potiče iz 1475), Borhesova (čija je fondacija osnovana ubrzo posle piščeve smrti, 1986) i Pitagorina (čija su učenja ispisali njegovi sledbenici - Pitagorejci).
Ovih nekoliko crtica oslikavaju odnos civilizacija prema znanju. U Vjerinim radovima akrilikom na papiru (pocepanom, lepljenom) dominira želja da se istorijsko vreme, kojim se u globalu bavi, uključi u "ovde i sada”. Na taj način materijalizacija crteža u galeriji poprima dimenziju monumentalne instalacije koja postavlja univerzalno pitanje: kako čuvamo naše znanje (2009. Arhiv u Kelnu u minuti se srušio usled prokopavanja metroa!) Bežeći od priče, jer umetnicu tehnički zanima apstrakcija, naslovima radova upućuje na konkretne biblioteke, dok svoj stav iznosi naslovom izložbe "Biblioteka svetlosti”, što je proisteklo pre iz njenog osećanja nego iz same palete - zagasite na kojoj ponegde blesne bela, kao svetlost iz kakvog tunela.
