Izvor: B92, 17.Dec.2013, 14:03 (ažurirano 02.Apr.2020.)
50 godina Kulturnog centra Pančeva
Svečanom akademijom sutra će biti obeleženo 50 godina postojanja Kulturnog centra Pančeva.
Početkom naredne godine biće izdata prigodna monografija, koja će dokumentovati rad Centra od osnivanja do danas.
Monografiju je priredio Edvard Jukić, a glavni urednik izdanja je Dragan Jelenković. Istorijat Kulturnog centra neraskidivo je vezan za pozorišni život u Pančevu koji traje oko 250 godina.
Prikazivanje pozorišnih predstava na srpskom jeziku >> Pročitaj celu vest na sajtu B92 << vezuje se za "oca srpskog pozorišta" Joakima Vujića, koji je u Pančevu boravio i radio od 1824. godine.
Zlatno doba pančevačkog teatra bile su četrdesete godine 19. veka kada je Nikola đurković osnovao pozorišnu družinu sa svim karakteristikama stalnog pozorišta.
Od 50-ih godina, pa sve do sloma monarhije 1918. godine, na pančevačkoj sceni nastupali su putujući teatri sa predstavama na srpskohrvatskom, mađarskom i nemačkom jeziku, podseća Kulturni centar Pančeva.
Početkom 1945. profesionalno pozorište koje radi u Pančevu postaje sekcija Vojvođanskog pozorišta u Novom Sadu. Rešenjem Komisije za eksproprijaciju Gradskog narodnog odbora, zgrada imućnog trgovca Oskara Fišgrunda je oduzeta oktobra 1947, kao opštenarodna imovina, a za potrebe pozorišta.
Iste godine 28. decembra završena je pozorišna zgrada koja je brojala 600 sedišta i imala balkon. To zdanje je danas poznato kao Kulturni centar Pančeva.
Umetnički ansambl tada je brojao oko 25 članova, a u pojedinim periodima bilo je zaposleno i više od 70 ljudi. Između 1944. i 1956. održano je blizu 2.000 pozorišnih predstava na matičnoj sceni i 425 gostovanja.
Odlukom Narodnog odbora opštine od 28. februara1956. ukida se Narodno pozorište i pretvara se u Dom kulture. Institucija je dobila ime Centar za kulturu "Olga Petrov" Pančevo.
U godinama koje slede pozorišni život se odvijao usporeno, retka gostovanja drugih pozorišta trebalo je da stvore utisak da kulturne ponude ima, a sporadični koncerti klasične muzike, koji su se najčešće odvijali u Velikoj galeriji, kasnije Galeriji savremene umetnosti, imali su isključivo edukativni karakter (najčešće su nastupali učenici muzičke škole).
Osamdesetih godina prošlog veka kulturni život dobio je novi podsticaj. Otvorena je dečija scena, putujuća lutkarska trupa i 1988. dečije pozorište "Trubač" pri Centru.
Devedeste godine Centar je dočekao u novom ruhu. Izvršena je rekonstrukcija zgrade (kapacitet dvorane je 380 sedišta, uklonjeni su balkoni, renovirani su foaje i biletarnica) i Centar za kulturu "Olga Petrov" menja naziv u Centar za kulturu Pančeva.
U produkcijskom smislu, Centar se više okreće likovnoj sceni i to kroz manifestaciju Pančevačka izložba jugoslovenske skulpture koja vremenom menja naziv u Bijenale vizuelnih umetnosti, da bi 2006. još jednom promenila ime u Bijenale umetnosti.
Godine 2006. još jednom se menja naziv u Kulturni centar Pančeva. Od tada Centar dinamičnije posluje, počinje da stvara sopstvenu produkciju, pre svega na planu pozorišta, osnivanjem dečje scene "Pođi tuda...", širi svoju delatnost na oblast izdavaštva i postprodukcije, ostvaruje saradnju sa najpoznatijim pozorištima u zemlji i realizuje više uspenih koprodukcijskih predstava.
Za svoje programe dobio je brojna priznanja, poput nagrade "Artmagazina" za najbolju galeriju (Galerija savremene umetnosti pri Kulturnom centru) za 2009.
Kulturni centar Pančeva realizuje na godišnjem nivou više od 1.000 različitih programa. Prema podacima Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka, nalazi se na četvrtom mestu po broju publike na godišnjem nivou, za period obuhvaćen istraživanjem (2007-2009).
U proseku, programe Kulturnog centra Pančeva godišnje poseti oko 80.000 ljudi.
