Izvor: Blic, 13.Okt.2003, 12:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Bez kopna na vidiku
Bez kopna na vidiku
Darko Rundek, pevač, kompozitor, glumac i režiser (diplomirao je režiju na Akademiji dramskih umjetnosti u Zagrebu), izuzetna je i svestrana stvaralačka ličnost.
Frontmen nekadašnjeg kultnog 'Haustora', koji slovi i kao jedan od najobrazovanijih umetnika, ne samo što je do odlaska iz Zagreba u Pariz 1991. godine komponovao, pevao, svirao i glumio (pa i na Dubrovačkim letnjim igrama), već je radio i kao režiser u Dramskom programu Radio Zagreba. >> Pročitaj celu vest na sajtu Blic << U Parizu, gde mu je odranije živela supruga Sanda Hržić i gde mu se 1991. godine rodio sin, najviše se bavio komponovanjem scenske muzike. Na hrvatsku muzičku scenu vratio se 1996. godine prvim samostalnim albumom 'Apokalipso' i za njega osvojio čak četiri 'Porina' (glavne diskografske nagrade u Hrvatskoj). Sledili su novi albumi ('U šarenom svijetu' i 'Ruke') i nove nagrade.
Za album 'Ruke' ove godine dobio je najvišu diskografsku nagradu BiH 'Davorin' (tako nazvanu po preminulom Davorinu Popoviću iz 'Indeksa'). U poslednje vreme više se posvećuje filmu i pozorištu. Igrao je glavnu ulogu u slovenačkom dugometražnom filmu 'Ruševine', a prihvatio je i ulogu u crnogorskom filmu 'Pogled s Ajfelovog tornja' (po romanu 'Zagrepčanka' Branislava Glumca). Velike pohvale kritike i ovacije publike doživeo je ovog leta na Brionima i u Zagrebu za sjajno odigranu ulogu Diperea, ludaka opsednutog seksom, u predstavi 'Mara-Sad' pozorišta 'Ulysses'. Da li su vam draže ovacije koje ste na Brionima i u Zagrebu dobili za glumu ili one koje dobijate na muzičkoj sceni?
- Svake su nama, predstavljačima, ovacije drage.
Kako je došlo do vašeg angažmana u predstavi 'Mara-Sad', odnosno do saradnje sa Radetom Šerbedžijom?
- Relativno slučajno. S Radom sam surađivao još početkom osamdesetih. Zajedno smo režirali predstavu 'Kažu da je sova nekad bila pekareva kći' i komponirao muziku za Bondove 'Spašene' u njegovoj režiji, također za grupu 'Akter'. Lenku znam još od kraja osamdesetih, dok je završavala studij režije u Beogradu. Devedesetih smo se povremeno sretali u Parizu i Londonu. Krajem prošle godine, kada smo se susreli u Beogradu, gdje sam imao koncerte, komentirajući svoje sve češće izlete u glumu, rekao sam joj kako bi bilo zanimljivo da stanem na daske zajedno s Radom. I Lenka mi je predložila da se pridružim projektu 'Mara-Sad'. Odavno volim taj komad, imam povjerenja u Lenku i rado sam se pridružio. Kakvu ulogu igrate u crnogorskom filmu 'Pogled s Ajfelovog tornja'?
- Radi se o manjoj ulozi. Igram psihijatra glavnom ženskom liku i uglavnom slušam što govori. S obzirom da ste diplomirali režiju, imate li u planu da i sami režirate neku predstavu ili film?
- Zasad ne. Sećate li se i vi s nostalgijom 'Haustora', kao što se sećaju mnogi vaši tadašnji fanovi?
- To me često pitaju. Moj je odgovor uvijek isti - ne. To je dio pređenog puta u kojem sam mnogo toga doživio i naučio, ali za njim ne žalim kao za nečim boljim. Uspevate li svoje nove solo albume da plasirate na čitavom prostoru bivše Jugoslavije?
- Jedino u Sloveniji ne postoji ozbiljan kontinuitet praćenja i prisustva. Malo je poznato da ste 1993. godine bili muzički urednik na 'radio brodu' koji je plutao međunarodnim vodama Jadrana, pokušavajući da zakrvljenim narodima eks-Jugoslavije date objektivne informacije. Kakvo je bilo to iskustvo?
- Bilo je to izuzetno iskustvo. Višemjesečna izolacija i život bez kopna na vidiku. Vrlo zanimljiv i kreativan period. Ja sam, inače, zaljubljenik u radiofoniju i tu sam strast imao sreće tamo dijeliti sa Vedranom Peternelom, sa kojim i danas surađujem u 'Rundek cargo orkestru'. Dragocjeno mi je također poznanstvo sa Lazarom Stojanovićem, Majom Razović i pokojnom Mirjanom Dizdarević, te sa još nekolicinom članova redakcije. To je iskustvo pokazalo da je taj rat u velikoj mjeri bio rat između dezorijentiranog tradicionalističkog sela i dezorijentiranog modernog velegrada. Pomišljate li na povratak u rodni Zagreb ili ćete trajno ostati u Parizu?
- Pomišljam na povratak, ali ne radim na tome. Mira Babić Šuvar
