Izvor: Politika, 18.Jan.2008, 13:00 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Ulemeku treći put 40 godina
Za 19 ubistava, tri otmice i dva slučaja terorizma na višegodišnje zatvorske kazne osuđeni članovi „zemunskog klana”
Milorad Ulemek Legija, Miloš Simović, Vladimir Milisavljević i Sretko Kalinić osuđeni su juče pred Specijalnim sudom na po 40 godina zatvora za više ubistava, otmica i terorističkih napada. Presudom Veća kojem je predsedavao sudija Milimir Lukić, na po 35 godina zatvora osuđeni su Aleksandar Simović, Nikola Bajić i Đorđe Slavković, dok je >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << Milan Jurišić Juriško osuđen na 34 godine.
Milan Glišović koji je u bekstvu osuđen je na 32, Milan Jurišić Jure i Dušan Krsmanović na po 20 godina zatvora, Darko Milićević na 13 godina, Selman Hamidović i Milomir Kaličanin na po deset, a Dalibor Nišavić na devet i po godina zatvora.
Slobodan Pažin, bivši inspektor beogradske policije, oslobođen je optužbe za zločinačko udruživanje, ali je osuđen na sedam i po godina zatvora za pomaganje učiniocu posle krivičnog dela i neprijavljivanje počinioca. Pažinu, koji se do juče branio sa slobode, oređen je pritvor, koji je po zakonu obavezan u slučaju izricanja kazne veće od pet godina. On je juče iz suda sproveden u Okružni zatvor. Pažin je na suđenje dolazio sa slobode od kraja 2005. godine, kada mu je pritvor ukinut.
Saša Petrović, Dragan Miladinović Gagec, Milan Jovanović, Milan Drča i Darko Milić osuđeni su na po pet godina zatvora, Bojan Dolić i Srećko Trajković na po četiri i po godine, a Slobodan Kovčić na četiri godine zatvora. Toni Gavrić i Predrag Maletić osuđeni su na po tri godine iza rešetaka. Ninoslav Konstantinović i Dejan Ranđelović koji su u bekstvu, kao i Nenad Opačić oslobođeni su optužbe za zločinačko udruživanje, zbog zastarelosti krivičnog dela, dok je Opačić iz istog razloga oslobođen i optužbe za pomaganje posle ubistva Velibora Iličića. Optužbe je oslobođen i Aleksandar Zdravković, protiv koga nije bilo dokaza za otmicu Slobodana Radosavljevića Bulke.
Sud je odredio da su osuđeni dužni da solidarno za otmice Vuka Bajruševića, Suvada Musića i Milije Babovića oštećenima isplate oko 12 miliona evra u dinarskoj protivvrednosti, u roku od 15 dana posle pravosnažnosti presude.
Ovo je prvostepeni epilog procesa protiv „zemunskog klana”, inače jednog od najobimnijih sudskih postupaka ikada vođenih pred našim pravosuđem. Tokom suđenja, koje je trajalo pune četiri godine, sud je utvrdio da su organizatori „zemunskog klana”, koji se od kraja 1999. do početka 2003. godine bavio organizovanim kriminalnom, bili Milorad Ulemek Legija, kao i pokojni Dušan Spasojević i Mile Luković. Sudija Lukić saopštio je da je dokazano da su pripadnici tog klana odgovorni za 19 ubistava iz optužnice, počinjenih od 2000. do 2002. godine. U tim likvidacijama ubijeni su članovi konkurentskih klanova, kao i osobe koje su smetale bandi: Branislav Lainović, zvani Dugi, Zoran Uskoković, Miloš Stevanović, Todor Gardašević, Srđan Ljujić, Velibor Iličić, Željko Bodiš, Ivica Nikolić, Sredoje Šljukić, Zoran Šljukić, Jovan Guzijan Cuner, Rade Cvetić, Ivica Jovanović, Željko Škrba, Nenad Batoćanin, Aleksandar Ristić, Goran Trajković i Slobodan Radosavljević Bulka.
Utvrđeno je da su „zemunci” oteli Bajruševića, Babovića i Musića i od njihovih porodica iznudili 12 miliona evra. Slobodan Pažin, bivši policajac, osuđen je zbog pomaganja počiniocima posle krivičnih dela, kao i neprijavljivanja počinilaca ubistava Ljujića, Guzijana i braće Šljukić. Maletić je osuđen zbog skrivanja Dušana Spasojevića i Dejana Milenkovića Bagzija, svedoka saradnika, tokom bekstva posle atentata na premijera Zorana Đinđića.
Milorad Ulemek je oslobođen optužbi da je kao organizator klana odgovoran za ubistva Lainovića, Uskokovića, Gardaševića, Ljujića, Bodiša, braće Šljukić, Guzijana, Jovanovića, Škrbe i Batoćanina, kao i otmicu Musića. Sudija je obrazložio da je na njega primenjen blaži zakon. Po starom zakonu, kako je objasnio sudija, organizator klana smatrao se odgovornim za sva krivična dela koja taj klan počini, dok sadašnji zakon to ne propisuje.
Legijin osmeh
Ulemek, kome je juče treći put izrečena maksimalna kazna po našem zakonu, smeškao se dok je sudija Lukić čitao navode presude i saopštavao pojedinačne kazne za svako krivično delo. Ulemekova supruga i majka napustile su sudnicu kada su čule presudu, ne želeći da saslušaju obrazloženje. U publici je juče viđen i Saša Pejaković, bivši pripadnik JSO i šef policijskog obezbeđenja Dušana Spasojevića.
Ulemek, Simović i Bajić odbili su da sednu, kada je prvi deo presude saopšten. Simović je stražaru pokazivao da mu stavi lisice na ruke i izvede ga iz boksa za optužene. Okružen stražarima, Ulemek se okrenuo ka izlazu iz sudnice, čekajući dozvolu sudije da se udalji. Ovoj dvojici, kao i Bajiću i Slavkoviću sudija je dozvolio da ne prisustvuju obrazloženju presude.
„Na kraju smo postupka koji prema broju krivičnih dela i okrivljenih prevazilazi sve predmete sa kojima se naša sudska praksa do sada susretala. Sada predstoji žalbeni postupak. U ovom predmetu dokazi su jasni, potpuni i celoviti. Od 2000. godine postojala je organizovana kriminalna banda čiji je vrh donosio odluke i postavljao zadatke. Grupa je raspolagala materijalnim sredstvima i logistikom, o čemu su detaljno govorili svedoci saradnici, kao i optuženi Krsmanović”, kazao je sudija Lukić.
Sudija je rekao da je 2002. godine, kao prioritetni zadatak Vlade Srbije, označena borba protiv organizovanog kriminala. U godini kada je organizovani kriminal svakodnevno pokazivao svoju moć i pravo lice, donet je zakon kojim je i formalno omogućeno da pred sudom svedoči član grupe.
Suđenje dugo četiri godine
„Klan je znao da Ljubiša Buha Čume nudi državi svoje svedočenje. Pokušali su da ga ubiju najpre trovanjem, a zatim i u pucnjavi 3. avgusta te godine u krugu njegovog preduzeća. Nemoćni da spreče Buhino svedočenje, minirali su njegovo preduzeće. Time su Vladi Srbije demonstrirali svoju moć, a Buhu su finansijski uništili. Cilj je bio da odvrate vladu od borbe protiv organizovanog kriminala. Bacanje bombi na prostorije DSS-a imalo je za cilj izazivanje tenzija među strankama i govori o političkim ciljevima grupe”, rekao je sudija Lukić.
Suđenje „zemunskom klanu” počelo je 22. decembra 2003. godine, a proces je razdvojen od postupka za ubistvo Đinđića u februaru godinu dana kasnije. Od tada je održano 113 sudećih dana. Saslušano je 79 svedoka, među kojima su i četvorica svedoka saradnika (Dejan Milenković, Miladin Suvajdžić, pokojni Zoran Vukojević i Ljubiša Buha) kao i veštaci, koji su obavili ukupno 50 različitih veštačenja. Optuženo je 30 osoba, od kojih su osmorica u bekstvu. Suđenje je, do avgusta 2006. godine, vodio Marko Kljajević, koji je juče viđen ispred suda, uoči početka izricanja presude. Posle povlačenja Kljajevića iz pravosuđa, predmet preuzima sudija Milimir Lukić.
Prvooptuženi bivši komandant JSO Milorad Ulemek ranije je pravosnažno osuđen na 40 godina zatvora zbog ubistva Ivana Stambolića i atentata na Vuka Draškovića u Budvi, a prvostepeno je osuđen na 40 godina zatvora zbog atentata na premijera Đinđića, kao i na 15 godina zbog zločina na Ibarskoj magistrali.
Za ubistvo Đinđića prvostepeno su na kazne zatvora od 30 do 35 godina osuđeni i članovi klana braća Simović, Vladimir Milisavljević, Sretko Kalinić, Ninoslav Konstantinović, Milan Jurišić Jure i Dušan Krsmanović. U bekstvu su Miloš Simović, Milisavljević, Kalinić, Milan Jurišić Jure, Konstantinović, Glišović, Ranđelović i Hamidović.
Dorotea Čarnić
[objavljeno: 19/01/2008]
