Izvor: Politika, 19.Avg.2008, 23:37 (ažurirano 02.Apr.2020.)
Ubijen kum Joce Amsterdama
Jedan od šefova šabačkog podzemlja ubijen u automobilu, iz „audija” u pokretu, koji je zatim spaljen na Voždovcu
Uglješa Aranitović (42) zvani Ugo, rodom iz Sarajeva, vođa jedne od šabačkih kriminalnih grupa, ubijen je juče, 50 minuta posle ponoći u Lominoj ulici ispred broja 35 u Beogradu, potvrđeno je „Politici” u policiji.
Aranitović, koji je poznat ne samo srpskoj već i policijama država u regionu, ubijen je sa više hitaca iz automatskog >> Pročitaj celu vest na sajtu Politika << oružja iz automobila u pokretu. Teško povređen, preminuo je posle prijema u Urgentni centar u Beogradu.
Prema za sada raspoloživim podacima sa mesta događaja, u Aranitovića je pucano u trenutku dok je sedeo u automobilu „pežo 407”, koji je bio parkiran u Lominoj ulici. Više projektila u pravcu Aranitovića ispaljeno je iz „audija A4” crne boje, italijanske registracije u kojem se nalazilo nekoliko osoba.
Da je reč o profesionalno izvedenoj likvidaciji govori podatak da je „audi”, ubrzo posle ubistva, nađen zapaljen u ulici Cvetanova ćuprija, ispred brojašest u Beogradu, što veoma liči na „scenario” za ubistva po kome su bili prepoznatljivi pripadnici „zemunskog klana”. Stanare ove ulice probudila je detonacija, posle koje su videli ogroman plamen i pozvali vatrogasce. Policija je utvrdila da je vozilo poliveno benzinom i zapaljeno, čime je uklonjena većina tragova koje su mogle da ostave ubice.
Motivi ubistva Aranitovića, sudeći po njegovom kriminalnom dosijeu počev od razbojništava, tuča, iznuda, ucena, trgovine narkoticima pa do ubistava, mogu da budu raznoliki. Policija ispituje sve njegove veze sa kriminalom, kao i osobe sa kojima je „poslovao”.
Kako nezvanično saznajemo od sagovornika bliskog istrazi, prioritet policijebiće da ispita Aranitovićev sukob sa Nebojšom Suvajdžićem, vođom suparničkog šabačkog klana. U diskoteci „Div” u centru Šapca, 31. marta 2002. godine u noge su ranjeni Nebojša Suvajdžić zvani Nele i njegov brat Dragan. Tada je udarcima pištoljem u glavu teško povređen i Aranitović. Nebojša Suvajdžić kasnije je tvrdio da je Aranitović počeo sukob, tražeći „reket” od 600.000 tadašnjih maraka njegovom kumu.
Posle šest meseci, Nebojša je teško ranjen u pucnjavi u centru Šapca, a tada je ubijena Danijela Nedić, devojka koja je bila sa njim u automobilu. Njegov brat Dragan ubijen je 27. oktobra 2003. godine, dok je parkirao automobil.
Povodom ovog ubistva razgovarali smo juče sa Miloradom Panjovićem i Zdenkom Tomanovićem, Aranitovićevim advokatima koji su ga zastupali u pojedinim postupcima. Obojica su nam rekla da su za ubistvo saznali iz medija. Oni tvrde da nemaju informacije o tome sa kim je Aranitović bio u sukobu, da li mu je prećeno, niti znaju kojim se poslovima bavio.
Aranitović je početkom devedesetih godina prošlog veka u Srbiju došao iz BiH, tako da je imao i bosansko i srpsko državljanstvo. Poslednjih godina živeo je u Šapcu, a prema našim informacijama imao je stan u Beogradu.
Uglješa Aranitović veoma je dobro poznat u podzemlju. Za njegovo ime vezivana su razbojništva, iznude, trgovina drogom, ali i ubistva.
On je bio u automobilu „mercedes”na Autokomandi, 7. novembra 2002. godine, kada su pripadnici „zemunskog klana” Đorđe Slavković i Milan Glišović hicima iz vatrenog oružja izrešetali njegovog kuma Ivicu Jovanovića koji je kako je utvrđeno bio meta napada.
Uglješa Aranitović uhapšen je za vreme policijske akcije „Sablja” i bio je u pritvoru 10 meseci. Kasnije je optužen u procesu protiv „kruševačke grupe”. Tužilac ga je teretio da je učestvovao i u „reketiranju”.
Aranitović je 2006. godine ponovo uhapšen. Protiv njega je poveden postupak zbog dvostrukog ubistva u Sarajevu i izrečena mu je oslobađajuća presuda. Kako nam je rekao advokat Zdenko Tomanović, na tu odluku žalio se tužilac i predmet je u Vrhovnom sudu, gde traje žalbeni postupak.
D. Čarnić - D. Vukosavljević
------------------------------------------------------------
Ugo – kum Joce Amsterdama
Šabac – Uglješa Aranitović Ugo, rođen u Sarajevu 30. marta 1966, poslednjih desetak godina bio je jedan od najpoznatijih pripadnika šabačkog podzemlja. U ovom gradu, prema navodima takozvane bele knjige MUP-a Srbije, predvodio je organizovanu grupu za krađu automobila, iznude i druga krivična dela. Grupa je imala razgranate veze sa kriminalcima u bivšim republikama SFRJ i bila laka na obaraču.
Iako dobro poznat policiji, Aranitović je prvi put uhapšen tek u akciji „Sablja” 2003. godine. Pred Specijalnim sudom, 11. avgusta iste godine, protiv njega je podignuta optužnica zbog saradnje sa takozvanom Jotkinom grupom, ali je postupak izdvojen od glavnine grupe, jer je u međuvremenu pušten na bolničko lečenje i postao nedostupan pravosudnim organima.
Iza rešetaka Aranitović je ponovo dospeo tek 19. jula 2006. godine, po poternici koju je Opštinski sud u Šapcu raspisao pošto se nije odazivao pozivima na ročišta zbog obračuna sa članovima suprotstavljenog šabačkog klana u diskoteci „Div”. Svađa, okončana pucnjavom sa braćom Nebojšom i Draganom Suvajdžićem dogodila se 30. marta 2002. godine, prilikom proslave Ugovog rođendana, a slučaj je procesuiran tek četiri godine kasnije, i to kao krivično delo izazivanja opšte opasnosti.
Prema pisanju medija, policija je 19. jula 2006. godine Uglješu Aranitovića pponašla u Beogradu, u društvu kuma Sretena Jocića – Joce Amsterdama i kontroverznog crnogorskog državljanina Krsta Stanišića. Početkom novembra iste godine u Okružni sud u Šapcu stigli su spisi Kantonalnog suda u Sarajevu, koji su Uga teretili za ubistvo Predraga Polovine i pokušaj ubistva Borisava Radića 1990. godine u Vogošći.
Ubistvo u Vogošći dogodilo se 11. septembra 1990. godine oko tri časa ujutro u istoimenom kafiću, vlasništvu Brace Komada. Optužnica je teretila Aranitovića da je ispalio pet hitaca iz pištolja kalibra 7,65 milimetara, od kojih je jedan pogodio u grudi i usmrtio Predraga Polovinu, a drugi ranio u nogu Borisava Radića, u to vreme jednog od šefova bosanskog podzemlja.
Pred šabačkim sudom prodefilovalo je 30 svedoka sa obe obale Drine, ali nijedan nije upro prstom u Aranitovića. Ugo se branio da on nije pucao u Polovinu i Radića, već da je to učinio izvesni Željko Blagočanin, koji je u međuvremenu stradao u nekom od međusobnih bosanskih okršaja.
Svoj dolazak u Komadov kafić Aranitović je objasnio namerom da proslavi odlazak u Italiju po zadatku SDB bivše SFRJ, koja mu je više puta obezbeđivala putne isprave sa lažnim imenom. Navodno, Radić i Blagovčanin su takođe radili za tajne službe policije i vojske, ali o imenima nalogodavaca koji su „živi, moćni i ugledni”, Aranitović nije hteo da govori.
U januaru ove godine, Veliko krivično veće Okružnog suda u Šapcu, kojem je predsedavao sudija Ivan Lazarević, oslobodilo je Uglješu Aranitovića optužnice zbog nedostatka dokaza i ukinulo mu pritvor.
D.S.
--------------------------------------------------
Rukopis „zemunskog klana”
Ubistvo Uglješe Aranitovića veoma liči na likvidacije koje su svojevremeno počinili članovi „zemunskog klana”. Za njih je bilo prepoznatljivo to što su pucali iz „kalašnjikova”, iz „audija” u pokretu, koji je kasnije nazvan „audi smrti”. Taj automobil, nađen je tokom akcije „Sablja”, a pripadnici klana držali su ga u jednoj novobeogradskoj garaži.
Na ovaj način likvidirani su braća Sredoje i Zoran Šljukić, Zoran Uskoković Skole i Jovan Guzijan Cuner, kao i još nekoliko manje „zvučnih” imena. Neki od počinilaca tih ubistava i dalje su u bekstvu – Sretko Kalinić, Miloš Simović i Vladimir Milisavljević.
[objavljeno: 20/08/2008.]
